Dergiler / Akif / 2021 / Cilt: 51 - Sayı: 1

İbnu'l-Cezerî'nin, Ebû Amr ed-Danî'nin Camiu'l-Beyan Adlı Eserinde Kur’an Okuyucularının Yanılgılarına Dair Uyarılarına Yaptığı Düzeltmeler

Dergi
Akif
Sayfa
159–173
Yayın Tarihi
2021-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Tüm bunlar tenkit işleminin arkasına saklanarak Kur’an ile oyalanmaya çalışanların Kur’an-ı Kerim’e hizmet etme ve ezberleme çabasındadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kıraat ilmi, alimlerin çokça önemsediği Kur’an ilimlerinin en önemlilerinden kabul edilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Öyle ki araştırmacı bu hususta İmam Muhammed bin el-Cezerî’nin (ö. 833/1430), İmam Ebu Amr ed-Danî el-Endülüsi’nin (ö. 444/1052) Camiu’l-Beyan fi Kıraati’s-Seb’i isimli eserinde kurrânın (okuyucu) vehimlerine dair uyarıları üzerinde yaptığı düzeltmelere değinmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Tüm bunlar tenkit işleminin arkasına saklanarak Kur’an ile oyalanmaya çalışanların Kur’an-ı Kerim’e hizmet etme ve ezberleme çabasındadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kur’ân-ı Kerim Okuma ve Kıraat İlmi · Ebû Amr ed-Danî · İbnu

Özet

Kıraat ilmi, alimlerin çokça önemsediği Kur’an ilimlerinin en önemlilerinden kabul edilmektedir. Onların Kıraat ilmine olan ilgileri yalnızca rivayet, ezber, kıraat kaidelerinin belirlenmesi ve düzenlenmesi ile sınırlı kalmamıştır. Bilakis onlar kıraatlerin tenkidi, rivayetlerin irdelenmesi ve kendilerinde bulunana itibar ederek tahkik edilmesiyle de ilgilenmişlerdir. Bu araştırma, kıraat ilmindeki tenkit vecihlerinden birini ve ilk nesillerin ona verdiği önemi konu edinmektedir. Öyle ki araştırmacı bu hususta İmam Muhammed bin el-Cezerî’nin (ö. 833/1430), İmam Ebu Amr ed-Danî el-Endülüsi’nin (ö. 444/1052) Camiu’l-Beyan fi Kıraati’s-Seb’i isimli eserinde kurrânın (okuyucu) vehimlerine dair uyarıları üzerinde yaptığı düzeltmelere değinmiştir. Araştırma Ebu Amr ed-Danî ve Muhammed İbnu'l-Cezerî'nin kısa biyografilerini vererek başlamıştır. Daha sonra ise vehm kavramı lügavi ve ısıtılahi açıdan ele alınmıştır. Ayrıca bu tenkit işleminin adımları, iki alimden her birinin kurrânın evhamına dair tembihlerinde kullandıkları en önemli terimler ve İbnü’l-Cezerî’nin bu konuda ed-Danî üzerinde nasıl düzeltmeler yaptığı açıklanmıştır. Bu da kelamını tevcih etmek ve maksadını beyan etmek ya da muhalefet edip doğrusunu açıklamak üzere benimsediği birtakım örnekler sunularak yapılmıştır. Araştırma, lisansüstü eğitim öğrencilerinin, Kur’an kıraatlerinin tenkidi alanında yapacakları çalışmalarına temel oluşturması açısından bu alanda önemli sonuç ve tavsiyelere ulaşmıştır. Tüm bunlar tenkit işleminin arkasına saklanarak Kur’an ile oyalanmaya çalışanların Kur’an-ı Kerim’e hizmet etme ve ezberleme çabasındadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

LABBAS, A., BOUGHEZALA, A. (2021). İbnu'l-Cezerî'nin, Ebû Amr ed-Danî'nin Camiu'l-Beyan Adlı Eserinde Kur’an Okuyucularının Yanılgılarına Dair Uyarılarına Yaptığı Düzeltmeler. Akif, Cilt: 51 - Sayı: 1, 159–173. https://ajindex.com/articles/840155

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Askerî, Ebû Hilâl el-Hasen b. Abdillâh. el-Furûḳu’l-luġaviyye. Kahire: Dâru’l-‘ilim, ts. Beyhakî, Ahmed b. Hüseyin. Şuʿabü’l-îmân. Thk. Abdulhamid Abdulali hamid. 14 cilt. Riyad: Mektebetu er-Ruşd, 1423. Cevherî, Ebû Nasr İsmâîl b. Hammâd. Tâcü’l-luġa. Ṣıḥâḥu’l-luġa, eṣ-Ṣıḥâḥ fi’l-luġa. thk. Ahmed Abdülgafûr Attâr. 6 cilt. Beyrut: Dâru’l-‘İlm li’l-Melâyîn, 1408. Dânî, Ebû Amr Osmân b. Saîd b. Osmân. Câmiʿu’l-Beyân Fi’l-Kırâʾâti’s-Sebʿ. 4 cilt. B.y.: eş-Şarika, 1428/2007. Dânî, Ebû Amr Osmân b. Saîd b. Osmân. el-Urcuza-Lmunabiha. thk. Mohamed b. Mackan el-Cazairi. Riyad: Dâru’l-Muğnî, 1420/1999. Dimyâtî, Şihâbüddîn Ahmed El-Bennâ. itḥâfü fużalâʾi’l-beşer fi’l-ḳırâʾâti’l-erbaʿate ʿaşer. thk. Enes Maharah. Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, 1427. Es-Sehâvî, Ebü’l-Hayr Şemsüddîn Muhammed b. Abdirrahmân b. Muhammed. eḍ-Ḍavʾü’l-lâmiʿ. 6 cilt. Beyrut: Dâru’l-Cil, 1412/1992. Hamevî, Ebû Abdillâh Şihâbüddîn Yâkūt b. Abdillâh. muʿcemü’l-büldân. 7 cilt. Beyrut: Dâru Sadir, 1995. Hamevî, Ebû Abdillâh Şihâbüddîn Yâkūt b. Abdillâh. muʿcemü’l-üdebâʾ. thk. İhsan Abbas. 7 cilt. Beyrut: Dâru’l-Ğarbi’l-İslâmî, 1414/1993. İbn Beşküvâl, Ebü’l-Kāsım Halef b. Abdilmelik b. Mes‘ûd b. Mûsâ el-Ensârî el-Endelüsî. eṣ-Ṣıla fî târîḫi eʾimmeti’l-Endelüs. thk. Es-seyid İzzet. B.y.: Mektbatu’l-Kanci, 1374/1955. İbn Fâris, Ebü’l-Hüseyn Ahmed b. Fâris. muʿcemü meḳāyîsi’l-luġa. thk. Abdüsselâm Muhammed Hârûn. 6 cilt. Şam: Dâru’l-fikr, 1399/1979. İbn Manzûr, Ebü’l-Fazl Cemâlüddîn Muhammed b. Mükerrem. lisânü’l-ʿArab. 15 cilt. Beyrut: Dâru Sadir, 1414. İbn Mücâhid, Ebû Bekr Ahmed b. Mûsâ b. el-Abbâs. kîtabü’s-sebʿa. thk. Şevkī Dayf. Mısır: Dâru’l-ma'arif, 1420. İbn Sîde, Ebü’l-Hasen Alî b. İsmâîl ed-Darîr el-Mürsî. el-Muḫaṣṣaṣ. thk. Kalil İbrahim el-ceffal. 5 cilt. Beyrut Dâru İhyau’t-turas, 1417/1996. İbn Yaîş, Ebü’l-Bekā Muvaffakuddîn Yaîş b. Alî. şerḥu’l-Mufaṣṣal li’z-Zemahşerî. thk. Emil Bedi’ Ya’kub. Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, 1422/2001. İbnu'l-Cezerî, Ebü’l-Hayr Şemsüddin Muhammed b. Muhammed. et-Temhîd fî ʿilmi’t-tecvîd. thk. Ali Hüseyin el-Bevvâb. Riyad: Mektebetü’l-Ma’arif, 1405/1985. İbnu'l-Cezerî, Ebü’l-Hayr Şemsüddin Muhammed b. Muhammed. en-Neşr fi’l-ḳırâʾâti’l-ʿaşr’. thk. Ali Muhammed ed-Dabbâ.6 cilt Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, ts. İbnu'l-Cezerî, Ebü’l-Hayr Şemsüddin Muhammed b. Muhammed. ġāyetü’n-Nihâye fî ṭabaḳāti’l-ḳurrâʾ. thk. Gotthelf Bergstraesser. 2 cilt. Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, 1437/2006. İbnu'l-Cezerî, Ebü’l-Hayr Şemsüddin Muhammed b. Muhammed. t