Dergiler / Turkish Studies - Social Sciences / 2019 / Cilt: 14 - Sayı: 1

KENTTE YAŞAYAN EMEKLİLERİN İYİ OLUŞ HALLERİ: İSTANBUL ÖRNEĞİ

THE STATUS OF WELL BEING OF THE RETIREES LIVING IN THE CITY: THE CASE OF ISTANBUL

Sayfa
119–131
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Katılımcıların psikolojik iyi oluşları ile medeni durumları arasında evli katılımcılar lehine (t=2,39; p<,05); ev sahibi ya da kiracı olanlar arasında, ev sahipleri lehine (t=2,81; p<,05); düzenli spor yapan ya da yapmayanlar arasında spor yapanlar lehine (t=1,99; p<,05); istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. 55- 64 yaş grubundaki katılımcılar ile 75 yaş ve üzeri grubundakiler arasında, psikolojik iyi oluş puanlarında 55-64 yaş grubundakiler lehine (p<,05) istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada kentlerde yaşayan 55 yaş ve üzeri bireylerin iyi oluşlarının cinsiyet, yaş, medeni durum, gelir ve spor yapma değişkenlerine göre farklılaşıp farklılaşmadığını ortaya çıkarmak amaçlanmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:İstanbul ilinde Kadıköy, Maltepe, Beşiktaş, Üsküdar, Tuzla ilçe yerel yönetimlerin yaşlı veya emekli bireylere özel hizmet amaçlı işlettiği sosyal yaşam merkezlerinden 55 yaş üzeri 176 katılımcı ile kesitsel bir araştırma yapılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Katılımcıların psikolojik iyi oluşları ile medeni durumları arasında evli katılımcılar lehine (t=2,39; p<,05); ev sahibi ya da kiracı olanlar arasında, ev sahipleri lehine (t=2,81; p<,05); düzenli spor yapan ya da yapmayanlar arasında spor yapanlar lehine (t=1,99; p<,05); istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. 55- 64 yaş grubundaki katılımcılar ile 75 yaş ve üzeri grubundakiler arasında, psikolojik iyi oluş puanlarında 55-64 yaş grubundakiler lehine (p<,05) istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:176 katılımcı
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmada kentlerde yaşayan 55 yaş ve üzeri bireylerin iyi oluşlarının cinsiyet, yaş, medeni durum, gelir ve spor yapma değişkenlerine göre farklılaşıp farklılaşmadığını ortaya çıkarmak amaçlanmaktadır. İstanbul ilinde Kadıköy, Maltepe, Beşiktaş, Üsküdar, Tuzla ilçe yerel yönetimlerin yaşlı veya emekli bireylere özel hizmet amaçlı işlettiği sosyal yaşam merkezlerinden 55 yaş üzeri 176 katılımcı ile kesitsel bir araştırma yapılmaktadır. Araştırma verilerini toplamak için psikolojik iyi oluş ölçeği ile kişisel bilgi formu kullanılmaktadır. Analizde SPSS 21 programından yararlanılmaktadır. Analizde bağımsız gruplar t testi ile tek yönlü varyans analiz tekniği (ANOVA) kullanılmıştır. Psikolojik iyi oluş ile cinsiyet, medeni durum, ev sahibi olma ve spor yapma durumu arasındaki ilişkiler bağımsız gruplar t testi tekniği ile; yaş grupları arasındaki ilişki ise tek yönlü varyans analizi tekniği (ANOVA) ile incelenmiştir. Katılımcıların psikolojik iyi oluşları ile cinsiyetleri arasında anlamlı fark bulunamamıştır (t=1,10; p>,05). Katılımcıların psikolojik iyi oluşları ile medeni durumları arasında evli katılımcılar lehine (t=2,39; p<,05); ev sahibi ya da kiracı olanlar arasında, ev sahipleri lehine (t=2,81; p<,05); düzenli spor yapan ya da yapmayanlar arasında spor yapanlar lehine (t=1,99; p<,05); istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. 55- 64 yaş grubundaki katılımcılar ile 75 yaş ve üzeri grubundakiler arasında, psikolojik iyi oluş puanlarında 55-64 yaş grubundakiler lehine (p<,05) istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edilmiştir. Elde edilen bulgular literatür ışığında tartışılmış ve çeşitli önerilerde bulunulmuştur.

Abstract

In this study, it is aimed to examine the well-being of the retires living in cities in terms of gender, age, marital status, education and income. It is aimed to reveal the relationship between the participants doing exercise and their psychological well-being. The study was carried out with individuals using community centers, which were opened by the local administrations in Istanbul. A cross-sectional study was carried out with a research sample of 176 participants over 55 years of age of age using community centers in Kadıköy, Maltepe, Beşiktaş, Üsküdar and Tuzla districts. A questionnaire containing personal information and psychological well-being scale was used to collect the research data. SPSS 21 program was used to analyses the data. Relationships between psychological well-being and gender and marital status were examined by independent groups t test technique, the relationship between psychological well-being age groups was examined by one-way analysis of variance (ANOVA). There was no significant relationship between the psychological well-being and gender of the participants (p>,05). There was a significant difference in terms of psychological well-being and marital status in favor of married participants (p<,05), Furthermore, psychological well-being was found high in sportsmen and homeowners (p<,05). Also, there was a significant difference between participants of 55-64 years of age and 75 years of age in favor of those in 55-64 years of age (p<,05). in terms of psychological well-being. The findings were discussed in the light of the literature and various suggestions were made.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KURTKAPAN, H. (2019). KENTTE YAŞAYAN EMEKLİLERİN İYİ OLUŞ HALLERİ: İSTANBUL ÖRNEĞİ. Turkish Studies - Social Sciences, Cilt: 14 - Sayı: 1, 119–131. https://ajindex.com/articles/83895

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Achenbaum, W. A., Weiland, S. ve Haber, C. (1996) Key Words in Sociocultural Gerontology. New York: Springer Pub Co. Akçay, C., (2011). Yaşlılık: Kavramlar ve Kuramlar. 2. Baskı. İstanbul:
  2. Kriter Yayınlar. Arun, Ö., (2008) “Yaşlı Bireyin Türkiye Serüveni: Kaliteli Yaşlanma İmkanı Üzerine Senaryolar”. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 7(2): 313-330.
  3. Aydemir, R. E. (2008) Dindarlık ve Mutluluk İlişkisi (İlk yetişkinlik dönemi). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Samsun: On dokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Aysan, Ü. (2017) Türkiye’de Yaşlıların Yaşam Memnuniyeti ve Refah Algıları. Yayınlanmamış Doktora Tezi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Aydıner Boylu, A. (2013) “Aktif Yaşlanma ve Yaşam Boyu Öğrenme”. VII. Ulusal Yaşlılık Kongresi. Karabük: Karabük Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi ve Batı Karadeniz Kalkınma Ajansı. Baran, E. ve Bahar-Özvarış, Ş. (2012) “Yaşlılık Döneminde Sağlığın Geliştirilmesi”. Yaşlı Sağlığı: Sorun ve Çözümler. Ed. D. Aslan ve M. Ertem. Ankara: Halk Sağlığı Uzmanları Derneği (HASUDER) Yayınları No: 2012-1 1. Baskı Palme Yayıncılık. Beydoğan, B. (2008) Self-Construal Differences in Perceived Work Situation and Well-Being. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Ankara:
  4. ODTÜ Psikoloji Bölümü. Canbay, H. (2010) Lise Öğrencilerinin Öznel İyi Oluş Düzeyleri İle Sosyal Beceri Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Cihangir-Çankaya, Z. (2005) Öz Belirleme Modeli: Özerklik Desteği, İhtiyaç Doyumu ve İyi Olma. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Cockerham, W. C. (1991) This Aging Society. Englewood Cliffs. New Jersey: Prentice Hall. Çetinkaya, H. (2004)
  5. Beden İmgesi, Beden Organlarından Memnuniyet, Benlik Saygısı, Yaşam Doyumu ve Sosyal Karşılaştırma Düzeyinin Demografik Değişkenlere Göre Farklılaşması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Mersin: Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Diener, E. (1984) “Subjective Well-Being”. Psychological Bulletin 95. 3: 542-575.
  6. Doğan, Türkan (2006). “Üniversite Öğrencilerinin İyilik Halinin İncelenmesi”. Hacettepe Üniversitesi Eğitimi Fakültesi Dergisi 30: 120-129.
  7. Eryılmaz, A. ve Ercan, L. (2011) “Psikolojik İyi Oluşun Cinsiyet, Yaş Grupları ve Kişilik Özellikleri Açısından İncelenmesi”. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi 4. (36): 139-151.
  8. Gezer, H. (2014) Spor Yapan ve Yapmayan Emniyet Teşk