Dergiler / Klinik Tıp Bilimleri / 2018 / Cilt: 6 - Sayı: 4

Tip 1 Diyabetli ve Mikroalbuminürisi Var

Patient with Type 1 Diabetes and Microalbuminuria

Sayfa
20–25
Yayın Tarihi
2018-04-02
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Mikroalbuminüri de diyabetik böbrek hastalığının erken bulgularındandır ve tip 1 diyabet hastalarında artmış mortalite ile ilişkilidir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:ÖzDiyabetik böbrek hastalığı; tip 1 diyabetin en sık ve en ağır kronik komplikasyonlarından biridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Mikroalbuminüri de diyabetik böbrek hastalığının erken bulgularındandır ve tip 1 diyabet hastalarında artmış mortalite ile ilişkilidir.
💡
Sonuç & Katkı:Mikroalbüminüriden korunmada veya normoalbuminüriye regresyonun sağlanmasında glisemi ve kan basıncı kontrolünün, renin-anjiyotensin-aldosteron-sisteminin inhibe edilmesinin ve diğer risk faktörlerinin bertaraf edilmesinin etkili olduğu gösterilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Tip 1 diyabet · mikroalbu-minüri · diyabetik böbrekhastalığı

Özet

ÖzDiyabetik böbrek hastalığı; tip 1 diyabetin en sık ve en ağır kronik komplikasyonlarından biridir. Mikroalbuminüri de diyabetik böbrek hastalığının erken bulgularındandır ve tip 1 diyabet hastalarında artmış mortalite ile ilişkilidir. Albumin ekskresyonundaki anormal artış, uzun süreli hipergliseminin glomerüllerde sebep olduğu mikrovasküler hasar sonucu oluşmaktadır. Mikroalbuminüri taramasının tip 1 diyabette tanıdan 5 yıl sonra yıllık olarak ve idrarda albümin-kreatinin oranı ölçümü ile yapılması önerilmektedir. Tip 1 diyabetli ve mikroalbuminürisi olan hastaların uzun dönem takibi sonucunda aşikar nefropati gelişme ihtimalinin diyabet süresi ve kötü glisemik kontrol, dislipidemi, sigara, hipertansiyon gibi diğer risk faktörleri ile ilişkili olduğu gösterilmiştir. Ancak mikroalbuminürinin normoalbuminüriye spontan regresyonu da mümkündür. Mikroalbüminüriden korunmada veya normoalbuminüriye regresyonun sağlanmasında glisemi ve kan basıncı kontrolünün, renin-anjiyotensin-aldosteron-sisteminin inhibe edilmesinin ve diğer risk faktörlerinin bertaraf edilmesinin etkili olduğu gösterilmiştir.

Abstract

AbstractDiabetic kidney disease is one of the most common and serious chronic complications of type 1 diabetes. Microalbuminuria is one of the early findings of diabetic kidney disease and it is found to be associated with mortality. The abnormal increase of albumin excretion is due to microvascular lesions in glomerulicaused by long lasting hyperglycemia. The screening for microalbuminuria is recommended to be performed by measurement of urinary albumin to creatinineratio, after 5 years of diabetes diagnosis and repeated annually afterwards. Risk factors like long diabetes time, poor glycemic and blood pressure control, dyslipidemia and smoking increase the probability of overt diabetic kidney disease intype 1 diabetics with microalbuminuria. But the spontaneous regression of microalbuminuria to normoalbuminuria is also possible. The regulation of glycemiaand blood pressure, inhibition of renin-angiotensin-aldosterone-system and theavoidance of other risk factors are found to be effective in prevention or treatment of microalbuminuria.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SELÇUKBİRİCİK, D. Ö. S. (2018). Tip 1 Diyabetli ve Mikroalbuminürisi Var. Klinik Tıp Bilimleri, Cilt: 6 - Sayı: 4, 20–25. https://ajindex.com/articles/838228

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Kaynaklar 1.Bakris GL, Molitch M. Microalbuminuria as a risk pre-dictor in diabetes: the continuing saga. Diabetes Care.2014
  2. Newman DJ, Mattock MB, Dawnay AB, Kerry S,McGuire A, Yaqoob M, et al. Systematic review on uri-ne albumin testing for early detection of diabetic com-plications. Health Technol Assess. 2005 Aug
  3. 9(30): 163. 3.Papadopoulou-Marketou N, Chrousos GP, Kanaka-Gan-tenbein C. Diabetic nephropathy in type 1 diabetes: a re-view of early natural history, pathogenesis, and diagno-sis. Diabetes Metab Res Rev. 2017 Feb
  4. 33(2). 4.Nathan DM. The diabetes control and complications tri-al/epidemiology of diabetes interventions and complica-tions study at 30 years:overview. Diabetes Care.2014
  5. 9–16 5.Scandling JD, Myers BD. Glomerular size-selectivity andmicroalbuminuria in early diabetic glomerular disease.Kidney Int. 1992
  6. Tamsma JT, van den Born J, Bruijn JA, Assmann KJ, Wee-ning JJ, Berden JH, et al. Expression of glomerular ext-racellular matrix components in human diabetic neph-ropathy: decrease of heparan sulphate in the glomeru-lar basement membrane. Diabetologia 1994
  7. Osicka TM, Houlihan CA, Chan JG, Jerums G, ComperWD. Albuminuria in patients with type 1 diabetes is di-rectly linked to changes in the lysosome-mediated deg-radation of albumin during renal passage. Diabetes.2000
  8. Russo LM, Sandoval RM, Campos SB, Molitoris BA,Comper WD, Brown D. Impaired tubular uptake expla-ins albuminuria in early diabetic nephropathy. J Am SocNephrol.2009
  9. Palmer ND, Freedman BI. Insights into the genetic arc-hitecture ofdiabetic nephropathy. Curr Diab Rep.2012
  10. 42 3–431. 10.Seaquist ER, Goetz FC, Rich S, Barbosa J. Familial clus-tering of diabetickidney disease. Evidence for genetic sus-ceptibility to diabeticnephropathy. N Engl J Med.1989
  11. 1161–1165. 11.Pezzolesi MG, Poznik GD, Mychaleckyj JC, Paterson AD,Barati MT, Klein JB, et al. Genomewide associ-ationscan for diabetic nephropathy susceptibility genes in type1.Diabetes. 2009
  12. 1403–1410. 12.Sandholm N, Salem RM, McKnight AJ, Brennan EP,Forsblom C, Isakova T, et al. New susceptibility loci as-sociated with kidney disease in type 1 diabetes. PLoS Ge-net.2012
  13. Parving HH, Hommel E, Mathiesen E, Skøtt P, EdsbergB, Bahnsen M, et al. Prevalence of microalbuminuria,arterial hypertension, retinopathy and neuropathy in pa-tients with insulin dependent diabetes. Br Med J (ClinRes Ed).1988
  14. 156–160. 14.Warram JH, Gearin G, Laffel L, Krolewski AS.