Dergiler / Ortadoğu ve Göç / 2017 / Cilt: 7 - Sayı: 14

Okul Öncesi Sınıflarındaki Fen Merkezleri Ve Kullanım Durumlarının İncelenmesi-Kilis Örneği

Sayfa
147–164
Yayın Tarihi
2017-12-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma bulgularına göre; öğretmenlerin büyük çoğunluğunun fen etkinliklerine haftada sadece bir gün yer verdikleri, neredeyse hepsinin fen ve doğa etkinliklerinin çocuklar için önemli olduğunun farkında oldukları belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Okul öncesi sınıflarındaki fen merkezlerinin yeterlilik durumlarını ve okul öncesi öğretmenlerinin fen merkezlerine ve kullanımına ilişkin görüşlerini ortaya koymayı amaçlayan bu araştırmada nitel araştırma metodolojisi içinde yer alan durum çalışması deseni kullanılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın çalışma grubunu Kilis il merkezindeki anaokulları ve anasınıflarında görev yapan 41 öğretmen oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma bulgularına göre; öğretmenlerin büyük çoğunluğunun fen etkinliklerine haftada sadece bir gün yer verdikleri, neredeyse hepsinin fen ve doğa etkinliklerinin çocuklar için önemli olduğunun farkında oldukları belirlenmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Fen eğitimi · fen merkezleri · fen etkinlikleri

Özet

Okul öncesi sınıflarındaki fen merkezlerinin yeterlilik durumlarını ve okul öncesi öğretmenlerinin fen merkezlerine ve kullanımına ilişkin görüşlerini ortaya koymayı amaçlayan bu araştırmada nitel araştırma metodolojisi içinde yer alan durum çalışması deseni kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Kilis il merkezindeki anaokulları ve anasınıflarında görev yapan 41 öğretmen oluşturmaktadır. Çalışmanın verileri; kişisel bilgi formu, fen merkezi materyal gözlem kayıt formu ve yarı yapılandırılmış öğretmen görüşme formu aracılığıyla toplanmıştır. Araştırma bulgularına göre; öğretmenlerin büyük çoğunluğunun fen etkinliklerine haftada sadece bir gün yer verdikleri, neredeyse hepsinin fen ve doğa etkinliklerinin çocuklar için önemli olduğunun farkında oldukları belirlenmiştir. Bununla birlikte çocukların çoğunluğunun fen etkinliklerine karşı ilgili oldukları ancak sınıflarında malzeme bakımından fen etkinliği yapacak materyalin yeterli olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca öğretmenlerin, fen etkinliklerinde en çok deney yöntemini kullandıkları, ardından gezi-gözlem-inceleme yöntemine ve bitki yetiştirmeye yer verdikleri sonucuna ulaşılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DOĞAN, Y., YALÇIN, V., SİMSAR, A. (2017). Okul Öncesi Sınıflarındaki Fen Merkezleri Ve Kullanım Durumlarının İncelenmesi-Kilis Örneği. Ortadoğu ve Göç, Cilt: 7 - Sayı: 14, 147–164. https://ajindex.com/articles/837883

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Armga, C., Dillon, S., Jamesek, M., Morgan, E., Peyton, D., Speranza, H. (2002). Tips for helping children do science. Texas Child Care, 26(3), 2-7.
  2. Ayvacı, H. Ş., Devecioğlu, Y. ve Yiğit, N. (2002). Okul öncesi öğretmenlerinin fen ve doğa etkinliklerindeki yeterliliklerinin belirlenmesi. V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, 16 - 18 Eylül, Orta Doğu Teknik Üniversitesi,
  3. Ankara Bal, S. (1993). Anaokullarında fen çalışmaları. 9. Ya-Pa Okul öncesi Eğitimi ve Yaygınlaştırılması Semineri. İstanbul: Ya-Pa yayınları. Bredekamp, S. ve Rosegrant, T. J. (1995). Reaching Potential: Transforming Early Childhood Curriculum and Assesment. DC: NAEYC. Brewer, J. A. (2007). Introduction to early childhood education: Preschool through primary grades. (6th Ed.) USA: Pearson Education Inc. Coble, C. R., & Koballa, T. R. (1996). Handbook of research in teacher education. In J. Skula (Ed), Science Education (pp. 459-484). New York: Macmillan. Creswell, J. W. (2013). Araştırma deseni (Çev Ed: Demir, S. B.). Ankara:
  4. Eğiten Kitap Dere, H. ve Ömeroğlu, E.(2001). Okul öncesi dönemde fen doğa matematik çalışmaları. Ankara:
  5. Anı Yayıncılık. Eshach, H. & Friend M. N. (2005). Should science be taught in early childhood? Journal of Science Education and Technology, 14(3), 315-336.
  6. Franz, J. R., & Enochs, L. G. (1982). Elementary school science: State certification requirements in science and their implications. Science Education, 66(2), 287-292.
  7. Glesne, C. (2013). Nitel araştırmaya giriş (2. Baskı). Çev. Ali Ersoy, Pelin Yalçınoğlu). Ankara:
  8. Anı Yayıncılık Güler, D. ve Bıkmaz, F. H. (2002). Anasınıflarinda fen etkinliklerinin gerçekleştirilmesine ilişkin öğretmen görüşleri. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 1(2), 249-267.
  9. Kallery, M. (2004). Early years teachers' late concerns and perceived needs in science: An exploratory study. European Journal of Teacher Education, 27(2), 147-165.
  10. Karamustafaoğlu, S. ve Kandaz, U. (2006). Okul Öncesi Eğitimde Fen Etkinliklerinde Kullanılan Öğretim Yöntemleri ve Karşılaşılan Güçlükler. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26(1), 65-81.
  11. Karasar N. (2005) Bilimsel araştırma yöntemi (15. Baskı). Ankara:
  12. Nobel Yayıncılık Kıldan, O. ve Pektaş, M. (2009). Erken çocukluk döneminde fen ve doğa ile ilgili konuların öğretilmesinde okul öncesi öğretmenlerinin görüşlerinin belirlenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 1, 113-127.
  13. Koballa, T. R., & Crawley, F. E. (1985). The influence of attitude on science teaching an