KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Kesit Akademi Dergisi / 2018 / Sayı: 14

SOSYAL İLİŞKİ DÜZEYLERİ AÇISINDAN SPORCU VE SEDANTERLERİN KARŞILAŞTIRILMASI

COMPARISON OF SOCIAL RELATIONSHIP LEVELS OF SEDENTARY AND ATHLETES

Ulvi GÜZEL
Egemen EEMİŞ
Necati Alp ERİLLİ
Aydan ERMİŞ
Sayfa
461–472
Yayın Tarihi
2018-04-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuçlara göre ülkemizde bireylerin aile hayatlarının benzerlik gösterdiği ve kültürel alışkanlıkların yakın olduğu söylenebilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Sporun, özellikle takım sporlarının sosyal ilişkiler üzerinde etkili olduğu düşünülmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmaya Rize, Ordu ve Samsun illerinde yaşayan 15-25 yaş arasındaki 157 sporcu 80 erkek, 77 kadın ve 148 sedanter 75 erkek, 73 kadın rastgele seçilmiş toplam 305 birey katılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuçlara göre ülkemizde bireylerin aile hayatlarının benzerlik gösterdiği ve kültürel alışkanlıkların yakın olduğu söylenebilir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:305 birey
⚙️Değişkenler:Sedanter · Sporcu · Sosyal İlişki

Özet

Sporun, özellikle takım sporlarının sosyal ilişkiler üzerinde etkili olduğu düşünülmektedir. Bu çalışmanın amacı sedanter ve sporcuların sosyal ilişki düzeylerinin belirlenmesidir. Çalışmaya Rize, Ordu ve Samsun illerinde yaşayan 15-25 yaş arasındaki 157 sporcu 80 erkek, 77 kadın ve 148 sedanter 75 erkek, 73 kadın rastgele seçilmiş toplam 305 birey katılmıştır. Veri toplama aracı olarak ''Sosyal İlişki Unsurları Ölçeği'' ve ''Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği'' kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 22.00 istatistik paket program kullanılmıştır. Sonuçlara göre cinsiyet bakımından Çok Boyutlu Ölçekleme Arkadaş sorularında fark bulunurken, diğer ölçek sorularında fark bulunmamıştır. Spor yapma durumuna göre ise, sosyal ölçekleme aile sorularında fark bulunurken, diğer ölçek sorularında fark bulunmamıştır. Yaşa bağlı olarak spor yapma durumu arasında fark var iken, diğer ölçek puanları bakımından fark yoktur. Sedanter ve sporcuların sosyal ilişki bakımından birçok değişkene göre farklılık göstermediği bulunmuştur. Sonuçlara göre ülkemizde bireylerin aile hayatlarının benzerlik gösterdiği ve kültürel alışkanlıkların yakın olduğu söylenebilir.

Abstract

Sports, especially team sports, are considered effective on social relations. The purpose of this study is to find out social relations levels in sedentary and athletes. 305 individuals between 15 and 25-157 athletes 80 men, 77 women and 148 sedentary 75 men, 73 women - in Rize, Ordu and Samsun participated in the study. “Social Relations Scale” and “Multidimensional Perceived Social Support Scale” were used as data collection tool. SPSS 22.00 program was used for data analysis. Differences were found in terms of gender only in multidimensional scale friends dimension. In terms of doing sport, difference was found only in social scale family dimension. Differences were found in doing sport in terms of age.Analyses showed that sedentary and athletes did not differ according to a great number of variables in terms of social relations. It can be said that individuals’ family lives in our country and cultural habits are similar.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜZEL, U., EEMİŞ, E., ERİLLİ, N. A., ERMİŞ, A. (2018). SOSYAL İLİŞKİ DÜZEYLERİ AÇISINDAN SPORCU VE SEDANTERLERİN KARŞILAŞTIRILMASI. Kesit Akademi Dergisi, Sayı: 14, 461–472. https://ajindex.com/articles/837416

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Arkar, H. Sarı, Ö, Fidaner, H. (2004). Relationships Between Quality of Life, Percived Social Support, Social Network and Loneliness in a Turkish Sample. Yeni Symposium. 42 (1):20-27.
  2. Barrerra, M. (1986). Distinctionbetweensocialsupportconcepts, measures, andmodels. American Journal of Community Psychology, 14, 413-445.
  3. B.Fatih Meral, A. Cavkaytar (2012) Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği’nin Psikometrik Özelliklerinin Otizmli Çocuk Aileleri Üzerinden İncelenmesi (e-uluslararası eğitim araş- tırmaları dergisi Cilt: 3 Sayı: 4- Sonbahar 2012 ss. 20-32)
  4. Cobb (1976). Social Support as a Moderator of Life Stress. Psychosom Med, 38, 300-314.
  5. Cohen, S. Underwood, L. & Gottlieb, B. (2000). Social support measurement and intervention a guide for health and social scientists. New York: Oxford University Press Çakır, Y. & Palabıyık, R. (1997).
  6. Gençlerde Sosyal Destek, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeğinin Güvenilirlik ve Geçerlilik Çalışması. Kriz Dergisi, 5(1), 15-24.
  7. Davis MH, Morris MM, Krauss LA ve ark. (1998) Relationship-specific and global perceptions of social support: Associations with well-being and attachment. J Pers Soc Psychol, 74:468- 481. Dunst, C.J. Trivette, C.M. & Cross, A. (1986). Mediating Influences of Social Support: Personal, Family and Child Outcomes. American Journal of Mental Deficiency, 90(4), 403-417.
  8. Eker, D. Arkar, H. Yaldız, H. (2001) Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği’nin Gözden Geçirilmiş Formunun Faktör Yapısı, Geçerlik ve Güvenirliği (Türk Psikiyatri Dergisi 2001; 12(1):17-25)
  9. Eker, D. & Arkar, H.(1995). Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeğinin Faktör Yapısı, Ge- çerlilik ve Güvenirliği. Türk Psikologlar Dergisi, 10(34), 45-55.
  10. Eker, D. Arkar, H. Yaldız, H. (2001). Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği‘nin Gözden Geçirilmiş Formunun Faktör Yapısı, Geçerlik ve Güvenirliği, Türk Psikiyatri Dergisi, 12(1):17-25.
  11. Fischer, J. ve Corcoran, K. (1994). Measuresforclinicalpractice: A sourcebook (Vol.2). New York: The Free Press.
  12. Gallagher, J. J. Beckman, P. Cross, A. H. (1983). Families of handicapped children: Sources of stress and its amelioration. Exceptional Children, 50(1), 10-19.
  13. Geçtan, E. (2007). İnsan olmak, (6. Basım). İstanbul:
  14. Metis Yayıncılık Hoffman, M, Ushpiz, V. & Shif, R (1988) Social support and self-esteem in adolescence. Journal of youth and adolescence 17 (4) 307-316
  15. Juanita, W.M. (2005). Social Support as a Mediator between Symptom Distress and Quality of Life in Women with Breast Cance