Dergiler / İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 83 - Sayı: 4

BÜYÜME HORMONU EKSİKLİĞİ OLAN HASTALARIN TEMEL ÖZELLİKLERİ

BASELINE CHARACTERISTICS OF PATIENTS WITH GROWTH HORMONE DEFICIENCY

Sayfa
413–420
Yayın Tarihi
2020-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Amaç: Bu araştırmanın amacı büyüme hormonu eksikliği (BHE) olan hastaların karakteristik özelliklerinin ve etiyolojik profillerinin belirlenmesidir Gereç ve Yöntem: Ağır boy kısalığı olan (boy SDS<-3SD) ve randomize seçilmiş 320 olgudan BHE tanısı olan 203 olgu ile araştırma yürütülmüştür Bulgular: 86 hastada (%42,4) idiyopatik BHE, 79 hastada (%39) konjenital BHE, 14 hastada (%6,9) BHE eşlikli sendromlar ve 10 hastada (%5) edinsel BHE saptanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu araştırmanın amacı büyüme hormonu eksikliği (BHE) olan hastaların karakteristik özelliklerinin ve etiyolojik profillerinin belirlenmesidir Gereç ve Yöntem: Ağır boy kısalığı olan (boy SDS<-3SD) ve randomize seçilmiş 320 olgudan BHE tanısı olan 203 olgu ile araştırma yürütülmüştür Bulgular: 86 hastada (%42,4) idiyopatik BHE, 79 hastada (%39) konjenital BHE, 14 hastada (%6,9) BHE eşlikli sendromlar ve 10 hastada (%5) edinsel BHE saptanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sınıflandırılan olgular içinde izole BHE olan 154 (%81,5) ve çoklu hipofizer hormon eksikliği (ÇHHE) olan 35 (%18,5) olgu saptanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç: Oksolojik, klinik ve laboratuvar verilerin titizlikle incelenmesi BHE’nin eşlik ettiği ağır boy kısalığı olan çocukların değerlendirilmesine önemli katkı sağlayabilmektedir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:86 hasta
⚙️Değişkenler:Ağır boy kısalığı · çocuk · etiyoloji

Özet

Amaç: Bu araştırmanın amacı büyüme hormonu eksikliği (BHE) olan hastaların karakteristik özelliklerinin ve etiyolojik profillerinin belirlenmesidir Gereç ve Yöntem: Ağır boy kısalığı olan (boy SDS<-3SD) ve randomize seçilmiş 320 olgudan BHE tanısı olan 203 olgu ile araştırma yürütülmüştür Bulgular: 86 hastada (%42,4) idiyopatik BHE, 79 hastada (%39) konjenital BHE, 14 hastada (%6,9) BHE eşlikli sendromlar ve 10 hastada (%5) edinsel BHE saptanmıştır. Sınıflandırılan olgular içinde izole BHE olan 154 (%81,5) ve çoklu hipofizer hormon eksikliği (ÇHHE) olan 35 (%18,5) olgu saptanmıştır. ÇHHE olan BHE etiyoloji gruplarında en sık eşlik eden hormon eksikliği TSH eksikliğidir. Hipofizer patolojiler en sık konjenital ve edinsel BHE olgularında görülmektedir. BHE en sık Noonan sendromuna eşlik etmektedir. Konjenital BHE olgularında kemik yaşı gecikmesi 2 yıl ve üzeri saptanmıştır. Ortalama IGF-1 standart sapma skoru ve ortalama pik büyüme hormonu uyarı testi değeri konjenital BHE’de belirgin olarak düşük saptanmıştır. Sonuç: Oksolojik, klinik ve laboratuvar verilerin titizlikle incelenmesi BHE’nin eşlik ettiği ağır boy kısalığı olan çocukların değerlendirilmesine önemli katkı sağlayabilmektedir.

Abstract

Objective: The aim of this study was to describe the characteristics and the aetiological profile of patients with growth hormone deficiency (GHD) Material and Method: Among randomly selected 320 cases with short stature with a height SDS<-3SD, 203 patients with diagnosis of GHD were evaluated with respect to their characteristics at diagnosis. Results: 86 patients (42.4%) had idiopathic GHD, 79 patients (39%) had congenital GHD, 14 patients (6.9%) had defined syndromes with GHD and 10 patients (5%) had acquired GHD. Number of patients with isolated GHD was 154 (81.5%) and with multiple pituitary hormone deficiency (MPHD) was 35 (18.5%) among classified cases. The most common accompanying hormone deficiency was TSH deficiency in GHD aetiologies with MPHD. Hypophyseal pathologies were most commonly seen in congenital and acquired GHD cases. Noonan syndrome was the most common syndrome with an accompanying GHD. The bone age delay was found to be over 2 years in congenital GHD. The mean IGF-1 SD score and the mean peak growth hormone stimulation tests’ values were significantly low in congenital GHD. Conclusions: Precise assessment of auxological, clinical and laboratory data could provide substantial value in the evaluation of severely short statured children with GHD.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

UÇKUN, U., BAŞ, F., POYRAZOĞLU, Ş., ŞÜKÜR, N. M., DARENDELİLER, F. F., BUNDAK, R. (2020). BÜYÜME HORMONU EKSİKLİĞİ OLAN HASTALARIN TEMEL ÖZELLİKLERİ. İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, Cilt: 83 - Sayı: 4, 413–420. https://ajindex.com/articles/83615

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Lindsay R, Feldkamp M, Harris D, Robertson J, Rallison M. Utah Growth Study: Growth standards and the prevalence of growth hormone deficiency. J Pediatr 1994
  2. 125(1):29-35. [CrossRef] 2. Vimpani GV, Vimpani AF, Lidgard GP, Cameron EH, Farquhar JW. Prevalence of severe growth hormone deficiency. Br Med J 1977
  3. 2(6084):427-30. [CrossRef] 3. Drent ML, Delemarre-Van de Waal HA, Wit JM. Eenmaal groeihormoon, altijd groeihormoon? De transitie van groeihormoonbehandeling van kind naar volwassenen. Ned Tijdschr Geneeskd 2002
  4. Werther G. Growth hormone measurements versus auxology in treatment decisions: the Australian experience. J Pediatr 1996
  5. 128(5pt 2):S47-51. [CrossRef] 5. Tani N. Epidemiological study of dwarfism in Nigata prefecture. Folia Endocrinologica Japonica Nihon Naibunpi Gakkai Zasshi 1985
  6. 61(12):1295-309. [CrossRef] 6. Bao XL, Shi YF, Du YC, Liu R, Deng JY, Gao SM. Prevalence of growth hormone deficiency of children in Beijing. Chin Med J (Eng) 1992
  7. 105(5):401-5. 7. Parkin JM. Incidence of growth hormone deficiency. Arch Dis Child 1974
  8. 49(11):904-5. [CrossRef] 8. Audi L, Gilabert A, Lloveras G, Marti-Henneberg C, Rodriguez- Hierro F, Vilardell E, et al. Long-term GH therapy: epidemiology and auxologic outcome. Horm Res 2002
  9. 57(3-4):113-9. [CrossRef] 9. Uckun U, Bas F, Poyrazoglu S, Sukur M, Darendeliler F, Bundak R. Evaluation of the etiology of severe short stature in children with additional diagnosis of growth hormone deficiency at a tertiary pediatric endocrinology centre. Çocuk Dergisi 2019
  10. 19(2):63-76. [CrossRef] 10. Neyzi O, Bundak R, Darendeliler F, Günöz H. Büyüme Gelişme ve Bozuklukları. In= Neyzi O, Ertuğrul T, eds. Pediyatri Cilt 1, 4th ed, Istanbul: Nobel Tıp Kitapevleri, 2010:89-14. 11. Marshall WA, Tanner JM. Variations in pattern of pubertal changes in girls. Arch Dis Child 1969
  11. 44(235):291-303. [CrossRef] 12. Marshall WA, Tanner JM. Variations in pattern of pubertal changes in boys. Arch Dis Child 1970
  12. 45(239):13-23. [CrossRef] 13. Bundak R, Furman A, Gunoz H, Darendeliler F, Bas F, Neyzi O. Body mass index for Turkish children aged 6 to 18 years. Acta Paediatr 2006
  13. 95(2):194-8. [CrossRef] 14. Neyzi O, Furman A, Bundak R, Gunoz H, Darendeliler F, Bas F. Growth references for Turkish children aged 6 to 18 years. Acta Paediatr 2006
  14. 95(12):1635-41. [CrossRef] 15. Neyzi O, Gunoz H, Furman A. Türk çocuklarında vücut ağırlığı, boy uzunluğu, baş çevresi ve vücut kitle indeksi referans değerleri. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları