Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightEşeyli üreme sırasında genetik rekombinasyon, Z. tritici'nin daha virülent patotiplerini ortaya çıkarma potansiyeline sahiptir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Zymoseptoria tritici, buğdayda bazı yıllar önemli verim kayıplarına neden olan Septorya yaprak lekesi (STB) hastalığından sorumlu patojendir. Bu hastalık dünyanın birçok bölgesinde olduğu gibi ülkemizde de buğday üretim alanlarında gözlemlenmektedir. Çalışma kapsamında Türkiye’deki altı coğrafik bölgenin buğday ekili alanlarından STB ile bulaşık hastalıklı buğday yaprakları 2013 ve 2014 üretim sezonunda toplanmıştır. Toplanılan Z. tritici popülasyonundan toplam 103 tek spor izolatı, eşleşme tiplerinin testlemesi için temsili olarak seçilmiştir. İzolatlar, eşleşme tipi (MAT) idiomorf oranını ortaya çıkartmak için Z. tritici’ye ait spesifik MAT primerleri kullanılarak multipleks PCR ile değerlendirilmiştir. Eşleşme tiplerinin yaygınlığı Mat1-1 ve Mat1-2 için sırasıyla %48.5 (50) ve %51.5 (53) olarak kaydedilmiştir. İki eşleşme tipinin oransal olarak eşit sıklıkta olup olmadığını değerlendirmek için ki-kare testi kullanılmıştır. Çalışma, Z. tritici patojeninin Türkiye'de eşeyli olarak üreme yaptığı ve yağmur sıçramasıyla dağılan aseksüel sporlarla yayılımın yanı sıra askosporlarla da hava yoluyla yayıldığı hipotezini doğrulamaktadır. Eşeyli üreme sırasında genetik rekombinasyon, Z. tritici'nin daha virülent patotiplerini ortaya çıkarma potansiyeline sahiptir.
Abstract
Zymoseptoria tritici is the pathogen responsible for Septoria tritici blotch (STB) disease in wheat, causing significant yield losses during some years. This disease is observed in wheat production areas in our country as in many regions of the world. In this study, STB diseased wheat leaves were collected from six geographical regions in wheat cultivation areas of Turkey during 2013 and 2014 production seasons. A total of 103 single spore isolates obtained from the collection of Z. tritici population were chosen as representative for testing of their mating type. The isolates were evaluated for mating type (MAT) idiomorph frequency by multiplex PCR using Z. tritici specific MAT primers. The prevalence of mating types was found to be 48.5% (50) and 51.5% (53) for Mat1-1 and Mat1-2, respectively. Chi-square test was used to assess that two mating type scores are at equal frequencies. The study affirms the hypothesis that Z. tritici is reproducing sexually and spread via airborne ascospores aside from rain splash dispersed asexual spores in Turkey. Genetic recombination during sexual mating has a potential to generate more virulent pathotypes of Z. tritici.