KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Hak İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi / 2018 / Cilt: 7 - Sayı: 18

ÇOCUK YOKSULLUĞU İLE MÜCADELEDE ÜCRETSİZ OKUL YEMEĞİ: TEKİRDAĞ İLKOKULLARINDA BİR ARAŞTIRMA

FREE SCHOOL MEALS WITH STRUGGLE WITH CHILDREN'S POVERTY: A RESEARCH IN THE PRIMARY SCHOOLS OF TEKİRDAĞ

Davuthan GÜNAYDIN
Sayfa
360–395
Yayın Tarihi
2018-08-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Tekirdağ/Süleymanpaşa’da gerçekleştirilen araştırmada yoksul çocukların yetersiz beslenme kaynaklı fiziksel ve bilişsel gelişimleri etkileyen pek çok sorun yaşadığı tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Okul yemeği programlarının uygulanmasının temel amacı özellikle yoksul ve sosyo-ekonomik açıdan dezavantajlı çocukların fiziksel ve bilişsel gelişimini desteklemek, akranları arasında sosyal içermeyi sağlamak, sınıf içerisinde davranış bozukluklarını gidermek ve gelir eşitsizliğinin neden olduğu toplumsal sorunların çocuklar üzerindeki etkilerini azalmak olarak değerlendirilmektedir Gelişmiş ve gelişmekte olan pek çok ülkede ücretsiz okul yemeği uygulaması gerçekleştirilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada Türkiye’de çocuk yoksulluğunu ile mücadelede ücretsiz okul yemeği uygulamasına duyulan ihtiyacın ve sorunların boyutlarının belirlenmesi hedeflenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Tekirdağ/Süleymanpaşa’da gerçekleştirilen araştırmada yoksul çocukların yetersiz beslenme kaynaklı fiziksel ve bilişsel gelişimleri etkileyen pek çok sorun yaşadığı tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Çocuk Yoksulluğu · Ücretsiz Okul Yemeği · Çocuk

Özet

Okul yemeği programlarının uygulanmasının temel amacı özellikle yoksul ve sosyo-ekonomik açıdan dezavantajlı çocukların fiziksel ve bilişsel gelişimini desteklemek, akranları arasında sosyal içermeyi sağlamak, sınıf içerisinde davranış bozukluklarını gidermek ve gelir eşitsizliğinin neden olduğu toplumsal sorunların çocuklar üzerindeki etkilerini azalmak olarak değerlendirilmektedir Gelişmiş ve gelişmekte olan pek çok ülkede ücretsiz okul yemeği uygulaması gerçekleştirilmektedir. Bu çalışmada Türkiye’de çocuk yoksulluğunu ile mücadelede ücretsiz okul yemeği uygulamasına duyulan ihtiyacın ve sorunların boyutlarının belirlenmesi hedeflenmiştir. Tekirdağ/Süleymanpaşa’da gerçekleştirilen araştırmada yoksul çocukların yetersiz beslenme kaynaklı fiziksel ve bilişsel gelişimleri etkileyen pek çok sorun yaşadığı tespit edilmiştir.

Abstract

The main purpose of implementing school meal programs is to support the physical and cognitive development of poor and socio-economically disadvantaged children, to ensure social inclusion among peers, to reduce behavioral disorders in the classroom and to reduce the impact of social problems on children caused by income inequality. Free lunch is being implemented in many developed and developing countries. This study aimed to determine the size of Turkey on the needs and problems to free school meals application in the struggle against child poverty.In the survey conducted in Tekirdağ / Süleymanpaşa, it was determined that poor children had many problems affecting their physical and cognitive development due to malnutrition.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜNAYDIN, D. (2018). ÇOCUK YOKSULLUĞU İLE MÜCADELEDE ÜCRETSİZ OKUL YEMEĞİ: TEKİRDAĞ İLKOKULLARINDA BİR ARAŞTIRMA. Hak İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 18, 360–395. https://ajindex.com/articles/831720

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Acham, H., Kikafunda, J. K., Malde, M. K., Oldewage-Theron, W. H., & Egal, A. K. A. (2012). Breakfast, midday meals and academic achievement in rural primary schools in Uganda: Implications for education and school health policy. Food and Nutrition Research. https://doi.org/10.3402/fnr.v56i0.11217
  2. Afridi, F. (2010). Child welfare programs and child nutrition: Evidence from a mandated school meal program in India. Journal of Development Economics, 92(2), 152-165.
  3. Akgündüz, D., Aydeniz, M., Çakmakçı, G., Çavaş, B., Çorlu, M., Öner, T. vd. (2015). STEM eğitimi Türkiye raporu: Günün modası mı yoksa gereksinim mi? İstanbul: İstanbul Aydın Üniversitesi.
  4. Alderman, H., Gilligan, D. O., ve Lehrer, K. (2016). The Impact of Food for Education Programs on School Participation in. Alkire, S., ve Santos, M. E. (2013). Measuring Acute Poverty in the Developing World:Robustness and Scope of the Multidimensional Poverty Index, OPHI Working Paper 89. Arel, N., Ozbal, E. O., Gursoy, F., Sultanoğlu, S. Ç., Aydos, S., Tosum, S. vd. (2016). Çocuk gözünden yoksulluk tanımlamaları. Journal of Current Researchs on Health Sector 6(1), 39-50.
  5. Başkale, H. (2016). Nitel araştırmalarda geçerlik, güvenirlik ve örneklem büyüklüğünün belirlenmesi. DEUHFED 9 (1), 23-28.
  6. Belot, M., ve James, J. (2009). Healthy school meals and educational outcomes, Institute for Social and Economic Research 2009-01.
  7. Beşpınar, F. U., ve Aybars, A. İ. (2013). Erken yaşlarda çocuk refahı ve kadın istihdamı politika belgesi. Ankara: UNICEF. British Columbia (tarih yok). School Meal and school nutrition program handbook. https://healthyschoolsbc.ca/program/resources/87/-en/79172/School-Meal-and-School-Nutrition-Program-Handbook.pdf (4.8.2018).
  8. Buani, C. (2016). Brazil - National School Feeding Programme, A. Lesley Drake Woolnough, C. Burbano, ve D. Bundy, Global School Feeding Sourcebook Lessons from 14 Countries, (içinde), London: Imperial College Press.
  9. Candaş, A., Akkan, B. E., Günseli, S., ve Deniz, M. B. (2011). Devlet ilköğretim okullarında ücretsiz öğle yemeği sağlamak mümkün mü? farklı ülke modelleri ve Türkiye'ye yönelik öneriler. İstanbul:
  10. Açık Toplum Vakfı. Chui, M., Manyika, J., ve Miremadi, M. (2017). The Countries Most (and Least) Likely to be Affected by Automation, Harvard Business Review. Dayıoğlu, M. (2007). Türkiye'de Çocuk Yoksulluğu Ölçüm Yöntemleri ve Yoksulluğun Belirleyicileri, TİSK Akademi 2007/1. Drake, L., Fernandes, M., Aurino, E., Kiamba,,. J., Giyose, B., Burbano, C., vd. (2018).