Dergiler / Research in Sport Education and Sciences / 2018 / Cilt: 20 - Sayı: 3

BEDEN EĞİTİMİ ÖĞRETMEN ADAYLARININ ZİHİNSEL ENGELLİLERE YÖNELİK TUTUMLARININ BELİRLENMESİ

Sayfa
103–112
Yayın Tarihi
2018-10-14
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen verilere göre, zihinsel engelli çocuklara yönelik tutumların cinsiyet değişkenine göre istatistiksel olarak anlamlı fark oluşturduğu belirlenmiştir (p<0.05).

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma beden eğitimi ve spor öğretmen adaylarının zihinsel engelli çocuklara yönelik tutumlarını belirlemek amacı ile yapılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın çalışma grubunu 2017-2018 Eğitim ve öğretim yılında okuyan KSÜ beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencileri oluşturmaktadır. 3. ve 4. sınıf öğrencilerinden 80 kadın 120 erkek olmak üzere toplam 200 öğrenci çalışmaya gönüllü olarak katılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen verilere göre, zihinsel engelli çocuklara yönelik tutumların cinsiyet değişkenine göre istatistiksel olarak anlamlı fark oluşturduğu belirlenmiştir (p<0.05).
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2017-2018 Verileri
⚙️Değişkenler:Zihinsel Engelli · Beden Eğitimi Öğretmeni · Spor

Özet

Bu çalışma beden eğitimi ve spor öğretmen adaylarının zihinsel engelli çocuklara yönelik tutumlarını belirlemek amacı ile yapılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2017-2018 Eğitim ve öğretim yılında okuyan KSÜ beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencileri oluşturmaktadır. 3. ve 4. sınıf öğrencilerinden 80 kadın 120 erkek olmak üzere toplam 200 öğrenci çalışmaya gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmanın verilerini toplamak amacı ile araştırmacılar tarafından hazırlanan kişisel bilgi formunun yanı sıra Süngü (2012) tarafından Beden eğitimi öğretmenlerinin zihinsel engelli çocuklara (ZEÇ) yönelik tutumlarını ölçmek amacıyla geliştirilmiş beşli likert tipi “Zihinsel Engelli Çocuklara Yönelik Tutum Ölçeği” kullanılmıştır. Elde edilen verilere göre, zihinsel engelli çocuklara yönelik tutumların cinsiyet değişkenine göre istatistiksel olarak anlamlı fark oluşturduğu belirlenmiştir (p<0.05). Araştırma grubunun Zihinsel engelli yakınınız veya tanıdığınız var mı ve sınıf değişkenine göre ise istatistiksel olarak fark bulunmamıştır (p>0.05).Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, bayan öğrencilerin zihinsel engelli öğrencilere yönelik tutumlarının erkeklere göre daha yüksek puan ortalamalarına sahip oldukları görülmüştür. Araştırma grubu kendilerine yöneltilen ifadelere katılma puan ortalaması en yüksek “zihinsel engelli öğrenciyle çalışabilmem için özel eğitim alanında eğitim almam gerekir” ve “sınıflarında zihinsel engelli arkadaşı olan öğrenciler kendi sağlıklarının değerini daha iyi anlarlar” ifadeleri olmuştur. En düşük puan ortalaması ise “beden eğitimi dersinde zihinsel engelli çocukların olması, beni endişelendirir” ve “Okul yönetiminin sınıfta zihinsel engelli bir öğrencinin eğitim almasını destekleyeceğini düşünüyorum” ifadeleri olmuştur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARADEMİR, T., AÇAK, M., TÜRKÇAPAR, Ü., EROĞLU, H. (2018). BEDEN EĞİTİMİ ÖĞRETMEN ADAYLARININ ZİHİNSEL ENGELLİLERE YÖNELİK TUTUMLARININ BELİRLENMESİ. Research in Sport Education and Sciences, Cilt: 20 - Sayı: 3, 103–112. https://ajindex.com/articles/826614

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (2)

  1. Allport, G.W. (1954).
  2. The nature of prejudice. Reading, MA: Addison -Wesley 2. Avramidis, E, Bayliss, P. & Burden, R. (2000). Student teachers’ attitudes towards the inclusion of children with special educational needs in the ordinary school. Teaching and Teacher Education, 16, (3), 277-293. 3. Block, E.M., & Obrusnikova, I. (2007). Inclusion in Physical Education: A Review of the Literature From 1995-2005. Adapted Physical Activity, 24, 103-124.4. Bondurant, B.J. (2004). Teachers attitudes towards inclusion. Unpublished master thesis, California State University. 5. Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi Yayınları. 6. Conatser, P., Block, M., & Gansneder, B. (2002). A quatic in structors’ beliefs toward inclusion: The Theory of Planned Behavior. Adapted Physical Activity Quarterly, 19, 172-187. 7. Connolly M. (1994). Practicum experiences and journal writing in adapted physical education: Implications for teacher education. Adapted Physical Activity Quarterly, 11, 306-328. 8. Çolak, M., & Çetin, C. (2014). Öğretmenlerin Engelliliğe Yönelik Tutumları Üzerine Bir Araştırma, Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt:29, Sayı:1, ss. 191-211. 9. Dunn, J. M., & Fait, H. (1997). Special Physical Education: Adapted, individualized, developmental Seventh Edition, Iowa Dubuque Brown & Benchmark, 22. 10. Eichsteadt, C. B., & Lavay, B. W. (1995). Physical Activity for Individuals with Mental Retardation Compaign, Illinois, 47 11. Fakolade, O.A., Adenıyı, S.O. & Tella, A. (2009). Attitude of teachers towards the inclusion of special needs children in general education classroom: thecase of teachers in some selected schools in Nigeria. International Electronic Journal of Elementary Education, 1(3), 155-169. 12. Gürsel, F. (2006). Engelliler için beden eğitimi ve spor dersinin öğrencilerin engellilere yönelik tutumlarına etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31, 67-73. 13. Hodge, S.R., Tannehil, D., & Kluge, M.A. (2003). Exploring the meaning of practicum experiences for PETE students. Adapted Physical Activity Quarterly, 20, 381- 399. 14. Hodge, S.R., & Jansma, P. (1999). Effects of contact time andlocation of practicum experiences on attitudes of physical education majors. Adapted Physical Activity Quarterly, 16, 48-63. 15. Hutzler, Y. (2003). Attitudes toward the participation of individuals with disabilities in physical activity. A review. QUEST 55: 347–73.16.