KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Research in Sport Education and Sciences / 2019 / Cilt: 21 - Sayı: 4

YÜKSELTİDE SPOR VE FİZYOLOJİK ETKİLERİ

Yusuf BUZDAĞLI
Mitat KOZ
Sayfa
52–68
Yayın Tarihi
2019-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada ise spor fizyolojinin daha özel bir konusu olan yükseltide spor ve fizyolojik etkilerini incelemek amacıyla ele alınmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Günümüzde milyonlarca insan farklı amaçlar doğrultusunda yükseltiye çıkmaktadırlar.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yüksek irtifanın organizma üzerinde ki etkilerine yönelik çalışmalara 1878 yılında başlanılmış ise de, yüksek irtifa konusu 1968 yılında yapılan Mexico olimpiyatları ile sporda en önemli konulardan biri haline gelmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada ise spor fizyolojinin daha özel bir konusu olan yükseltide spor ve fizyolojik etkilerini incelemek amacıyla ele alınmıştır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Spor · İrtifa · Fizyolojik

Özet

Günümüzde milyonlarca insan farklı amaçlar doğrultusunda yükseltiye çıkmaktadırlar. Rekreasyonel faaliyetler, yüksek irtifa tırmanışları ve sportif performansı artırmak bu amaçlardan bazılarıdır. Yüksek irtifanın organizma üzerinde ki etkilerine yönelik çalışmalara 1878 yılında başlanılmış ise de, yüksek irtifa konusu 1968 yılında yapılan Mexico olimpiyatları ile sporda en önemli konulardan biri haline gelmiştir. Yüksek irtifanın en belirgin etkilerini belirlemek için 1964 Tokyo olimpiyatlarını 1968 Mexico olimpiyatları ile karşılaştırmak doğru bir yaklaşımdır. Yükseklik arttıkça yerçekiminin etkisi azalmakta ve yükseklikte yer çekiminin azalması anaerobik kapasite ile yapılan spor branşlarında avantaj sağlarken, aerobik sporlar için dezavantaj teşkil etmektedir. Günümüzde dağcılık, tırmanış ve havacılık gibi sporlara artan ilginin yanında, havacılık ve uzay ile ilgili bilimsel çalışmaların artması, insan organizmasının yüksek irtifalardaki tepki ve uyumlarını incelemek daha da önemli hale gelmiştir. Ayrıca spora yönelik hazırlanma süreçlerinde, vücudun dayanıklılık performansı için oksijen taşınma ve tüketiminin arttırılmasının önemi nedeniyle, yüksek irtifadaki antrenmanların deniz seviyesindeki yarışmalar öncesi kullanılması yönünde de ciddi eğilimler oluşmuştur. Bu çalışmada ise spor fizyolojinin daha özel bir konusu olan yükseltide spor ve fizyolojik etkilerini incelemek amacıyla ele alınmıştır.

Anahtar kelimeler
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BUZDAĞLI, Y., KOZ, M. (2019). YÜKSELTİDE SPOR VE FİZYOLOJİK ETKİLERİ. Research in Sport Education and Sciences, Cilt: 21 - Sayı: 4, 52–68. https://ajindex.com/articles/826562

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Adams, W.C., Bernauer EM., Dill D.B. & Bomar, J.B. (1975). Effects of equivalent sea-level and altitude training on VO2max and running performance. J. Appl Physiol;39:262- 6. Altan, M., Gülyaşar, T., Mengi, M., Metin, G., Yiğit, G. & Çakar, L. (2008). Sıçanlarda Aralıklı Hipobarik Maruziyet ve Normobarik Antrenman Sürecinin Bazı Kan Parametreleri ve Doku Eser Element Düzeyleri Üzerine Etkisi. Cerrahpaşa Tıp Dergisi, 39(1), 15-21.
  2. Babul, S. & Rhodes E.C. (2000). The role of hyperbaric oxygen therapy in sports medicine. Sport Med.;30(6):395-403.
  3. Baertsch, P., Mairbaurl H., Maggiorini M. & Swenson E.R. (2005). Physiological aspects of high-altitude pulmonary oedema. J Appl Physiol;98: 1101-10.
  4. Baertsch, P. & Roach R. (2001). Acute mountain sickness and high-altitude cerebral edema. In: Hornbein T.F., Schoene, R. eds. High altitude - an exploration of human adaptation. New York: Marcel Dekker Inc;. p.731-76.
  5. Başoğlu, S., Çolak, R. & Turnagöl, H. (2005). Yükseltide Performans ve Karbonhidratlar, Hacettepe Spor Bilimleri Dergisi, 16/3, pp: 157. Biggs, N.C., England, B.S., Turcotte, N.J., Cook, M,R., & Williams, A,L. (2017). Effects of Simulated Altitude on Maximal Oxygen Uptake and Inspiratory Fitness. International Journal of Exercise Science, 10(1), 127. Billaut, F., Gore C.J. & Aughey R.J. (2012). Enhancing team-sport athlete performance: is altitude training relevant? Sports Med;42(9): 751-67.
  6. Boutellier, U. & Piwko, P. (1992). The respiratory system as an exercise limiting factor in normal sedentary subjects. European journal of applied physiology and occupational physiology, 64(2), 145-152.
  7. Brown, J.P. & Grocott, M.P. (2013). Humans at altitude: physiology and pathophysiology. Continuing education in anaesthesia. Critical Care &Pain;13(1):17-22.
  8. Burtscher, M. (2005). The Athlete at High Altitude: Performance Diminution and High Altitude Illnesses, International SportMed Journal, 6/4, pp: 215-223.
  9. Crapo, R.O., Jensen, R.L., Hegewald, M.H. & Tashkin, D.P. (1999). Arterial Blood Gas Reference Values for Sea Level and an Altitude of 1,400 Meters, American Journal of Respiratory and Critical Care Medicine, 160, pp: 1525–1531.
  10. Ergen, E. (Ed) (2007). Egzersiz fizyolojisi ders kitabı. Nobel yayın dağıtım. Ankara.
  11. Ergen, E. & Zergeroğlu, A.M. (2002). Değişik Ortam Koşullarında Egzersiz. Egzersiz Fizyolojisi, Nobel, Ankara.
  12. Eroğlu, A. (2011). Aralıklı Hipoksik Antrenmanın Elit Sporcuların Aerobik ve Anaerobik Performanslarına Etkisi. Gülhane Askeri Tıp Akademisi Ask