Dergiler / Bayburt Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 3 - Sayı: 6

KUR’AN’DA S-D-K KÖKÜNÜN SEMANTİK DÜNYASI*

Sayfa
61–88
Yayın Tarihi
2017-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Öncelikle sıdk kavramı etimolojikyönden incelenerek klasik sözlüklerdeki anlamları ortaya konulmuş, terimsel anlama değinilmiş,ardından İslam öncesi şiirlerdeki kullanılışı tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:“Sıdk” Kur’an‐ı Kerim’in önemli terimlerinden biri olup farklı türevleriyle birlikteKur’an’ın yüz elliden fazla yerinde kullanılmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ondört farklı kullanımla birlikteçeşitli anlamları ifade eden sıdk kavramın sunduğu mesajların tam olarak ortayakonulabilmesi müstakil olarak incelenmesine bağlıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Öncelikle sıdk kavramı etimolojikyönden incelenerek klasik sözlüklerdeki anlamları ortaya konulmuş, terimsel anlama değinilmiş,ardından İslam öncesi şiirlerdeki kullanılışı tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kur’an · Sıdk · Doğruluk

Özet

“Sıdk” Kur’an‐ı Kerim’in önemli terimlerinden biri olup farklı türevleriyle birlikteKur’an’ın yüz elliden fazla yerinde kullanılmaktadır. Ondört farklı kullanımla birlikteçeşitli anlamları ifade eden sıdk kavramın sunduğu mesajların tam olarak ortayakonulabilmesi müstakil olarak incelenmesine bağlıdır. Bu çalışmada “s‐d‐k” kök vetürevlerinin Kur’an’daki kullanılış ve anlamları ortaya konmaya çalışılmıştır. Bunu gerçekleştirmekiçin semantik yöntemden yararlanılmıştır. Öncelikle sıdk kavramı etimolojikyönden incelenerek klasik sözlüklerdeki anlamları ortaya konulmuş, terimsel anlama değinilmiş,ardından İslam öncesi şiirlerdeki kullanılışı tespit edilmiştir. Kur’an’daki kullanılışıincelenerek sıdk lafzının vahiy öncesi ve vahiy dönemindeki anlamlarını karşılaştırmaimkânı aranmıştır. Sıdk kavramının öne çıkan anlamları arasında doğruluk, samimiyet,bağlılık, mükemmellik vb. anlamlarını saymak mümkündür.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SÜMERTAŞ, B. (2017). KUR’AN’DA S-D-K KÖKÜNÜN SEMANTİK DÜNYASI*. Bayburt Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 6, 61–88. https://ajindex.com/articles/826433

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Abdülbâkî, M. Fuâd, el-Mu‘cemü’l-müfehres li-elfâzi’l-Kur’ani, Dâru’lhadîs, Kahire, 1996.
  2. Akyürek, Süleyman, Din Öğretiminde Kavram Öğretimi/Doğruluk Örneği, Dem Yayınları, İstanbul, 2004. Amr b. Külsûm, Dîvân, thk. Ömer Faruk et‐Tabbâ’, Dâru’l‐kalem, Beyrut, trs. Antere, Şerhu Dîvâni Antere b. Şeddâd, thk. Ömer Faruk et‐Tabbâ‘, Dâru’l‐ kalem, Beyrut, trs. A‘şâ Meymûn b. Kays, Şerhu Dîvâni’l-A‘şâ, thk. Ömer Faruk et‐Tabbâ‘, Dâru’l‐ kalem, Beyrut, trs. Atay, Hüseyin, “İslâm’da Olgun İnsan (İnsan‐ı Kâmil)”, AÜİFD, XV (1968), s. 167‐169. Atıyyetullah, Ahmed, el-Kâmûsü’l-İslâmî, Mektebetü’n‐nahdati’l‐Mısriyye, Kahire, 1383‐99/1963‐79. KUR’AN’DA S‐D‐K/ KÖKÜNÜN SEMANTİK DÜNYASI ! ! ! 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 ! 􀀃 􀀃 ! 􀀃 􀀃 ! 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀈁􀁾􀇳􀁾􀇹 ! 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 ! ! 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 !! !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 0!! 􀀃 􀀃 􀀃 ! 􀀃 􀀃 􀀃 ! 􀀃 􀀃 􀀃 ! ! ! 􀀃 􀀃 ! 􀀃 􀀃 􀀃 ! 􀀃 􀀃 􀀃 􀀃 ! 􀀃 ! 􀀃 􀀃 􀀃 ! ! ! 86 Doç. Dr. Burhan SÜMERTAŞ Ayverdi, İlhan‐Ahmet Topaloğlu, Kubbealtı Lugatı: Misalli Büyük Türkçe Sözlük, I‐III, İstanbul, Kubbealtı Neşriyat, 2006.
  3. Bayam, Abdülkadir, Arap Dilinde İştikak, (Yüksek Lisans Tezi), DEÜSBE, İzmir, 2002.
  4. Cebecioğlu, Ethem, Tasavvuf Terimleri ve Deyimleri Sözlüğü, Anka Yayınları, İstanbul, 2004. Cevherî (ö. 393/1002), es-Sıhâh: Tâcül-luga, thk. Ahmed Abdulğafûr Attâr, Beyrut, 1979. Cürcânî (ö. 201/816), Seyyid Şerîf, et-Ta‘rîfât, Arif Efendi Matbaası, İstanbul, 1318/1900.
  5. Devellioğlu, Ferit, Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lugat, Aydın Kitabevi, Ankara, 2001. Ebû Hayyân el‐Endelûsî (ö. 745/1344), el-Bahru’l-muhît, I‐VIII, en‐Nasru’l‐ hadîse, Riyad, 1329/1911.
  6. Elmalı, Hüseyin, “Hassân b. Sâbit”, DİA, 1997, XVI, 399‐402. Ezherî (ö. 370/980), et-Tehzîbü’l-Lüga, thk. Abdulazîm Mahmud, Dâru’l‐ Mısrıyye, Kahire, 1964. Fahruddîn er‐Râzî (ö. 606/1209), et-Tefsîru’l-kebîr:Mefâtîhu’l-gayb, IXXX, Dâru’l‐kütübi’l‐ilmiyye, Tahran. Fayda, Mustafa, “Câhiliye”, DİA, 1993, VII, 17‐19. Fîrûzâbâdî (ö. 817/1414), el-Kâmûsü’l-muhît, el‐Müessesetü’l‐Arabiyye, Beyrut, 1952. Gazzâlî (ö. 505/1111), Ahlâk Ölçüleri, çev. A. Faruk Meyân, Bedir Yayınevi, İstanbul, 1981.
  7. Gündüzöz, Soner, Arapça’da Kelime Türetimi/Kavramlar-Kuramlar-Kurumlar, Din ve Bilim Kitapları, Samsun, 2005. Halîl b. Ahmed (ö. 175/791), Kitâbü’l-Ayn, thk. Mehdî el‐Mahzûmî‐İbrâhîm es‐Sâmerrâî, Menşûrât, Beyrut, 1988. Hassân b. Sâbit, Dîvân, Ömer Faruk et‐Tabbâ‘, Dârü’l‐kalem, Beyrut, trs. Hâtim et‐Tâî, Dîvân, Ömer Faruk et‐Tabbâ