KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Educational Academic Research / 2018 / Sayı: 37

TÜRKİYE’DE ÖRGÜN EĞİTİMİN AFET EĞİTİMİ YETERLİLİĞİ AÇISINDAN İNCELENMESİ

Ebru İNAL
Edip KAYA
Kerim Hakan ALTINTAŞ
Sayfa
114–127
Yayın Tarihi
2018-12-27
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: İlköğretim düzeyinde afetlerle ilgili konuları içeren dersler; hayat bilgisi, fen bilimleri, sosyal bilgiler dersi ve seçmeli bir ders olan “Şehrimiz” dir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu çalışma, Türkiye’de ki örgün eğitimin (ilk ve orta öğretim) afet eğitimi açısından mevcut durumu ve uluslararası ölçütler tarafından değerlendirilmesini amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yöntem: Bu çalışmanın ilk aşamasında, Milli Eğitim Bakanlığı’nın ilköğretim ve ortaöğretim olmak üzere ders programlarında yer alan 44 ders ve içeriği incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: İlköğretim düzeyinde afetlerle ilgili konuları içeren dersler; hayat bilgisi, fen bilimleri, sosyal bilgiler dersi ve seçmeli bir ders olan “Şehrimiz” dir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Deprem · Afet eğitimi · Örgün eğitim

Özet

Amaç: Bu çalışma, Türkiye’de ki örgün eğitimin (ilk ve orta öğretim) afet eğitimi açısından mevcut durumu ve uluslararası ölçütler tarafından değerlendirilmesini amaçlamaktadır. Yöntem: Bu çalışmanın ilk aşamasında, Milli Eğitim Bakanlığı’nın ilköğretim ve ortaöğretim olmak üzere ders programlarında yer alan 44 ders ve içeriği incelenmiştir. Bu dersler içerisinde yer alan tüm üniteler ve konular başta birebir afet içeriği olmak üzere, afet türleri (yangın, deprem, göç vb) ve iklim değişikliği olarak ele alınmıştır. Çalışmanın ikinci aşamasında ise, Birleşmiş Milletlerin Uluslararası Risk Azaltımı Stratejisi (UNISDR) tarafından gelişmekte olan ülkeler için eğitim müfredatlarında beklenilen sorulara cevaplar aranmış ve tartışılmıştır. Bulgular: İlköğretim düzeyinde afetlerle ilgili konuları içeren dersler; hayat bilgisi, fen bilimleri, sosyal bilgiler dersi ve seçmeli bir ders olan “Şehrimiz” dir. Orta öğretim düzeyinde ise ilgili konuları içeren dersler; biyoloji ve coğrafya dersidir. Öğrencilere örgün eğitim düzeyinde yalnızca deprem odaklı ve doğal afetlere yönelik bir bakış açışı kazandırılmaktadır. Sonuç: Türkiye’nin ilköğretim ve ortaöğretim düzeyinde gerçekleştirilen eğitim müfredatının UNISDR tarafından gelişmekte olan ülkeler için beklenilen eğitim müfredatı açısından yetersiz olduğu çok açıktır. Afetleri yalnızca doğal kaynaklı afetler olarak ele almayan, tüm tehlikeleri ve oluşturabilecek incinebilirlik durumlarını ele alan ilk ve orta öğrenim düzeyinde eğitim içerikleri oluşturulmalıdır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

İNAL, E., KAYA, E., ALTINTAŞ, K. H. (2018). TÜRKİYE’DE ÖRGÜN EĞİTİMİN AFET EĞİTİMİ YETERLİLİĞİ AÇISINDAN İNCELENMESİ. Educational Academic Research, Sayı: 37, 114–127. https://ajindex.com/articles/825264

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. ADRC (Asian Disaster Reduction Center). (2005). Total disaster risk management-good practices. UN World Conference on Disaster Reduction Kobe, Japan. http://www.adrc.asia/publications/TDRM2005/TDRM_Good_Practices/PDF/PDF-2005e/Chapter1_1.2.pdf. p.5. AFAD (Afet ve Acil Durum Yönetim Başkanlığı). (2014).
  2. Müdahale, İyileştirme ve Sosyoekonomik Açıdan 2011
  3. Van Depremi, Ankara-Türkiye ANDERSON, M., DOBARDZIC, S., GARDINER, D. (2006). Climate change and insurance: An agenda for action in the United States. Allianz Group and WWF. p.9. AUSTRALIAN COUNTER DISASTER COLLEGE (1983).
  4. Public Education, AGPS, Canberra. p.1 GAGNON, A. (1997). Emergency preparedness: myth and reality. Emergency Preparedness Digest. 24:23-25.
  5. GÜNDOĞDU, O., IŞIK, Ö., KOÇ, S. (2012). Marmara ve çevresinde deprem tehlikesi. Okmeydanı Tıp Dergisi 28(Ek sayı 2):71-81, 2012 doi:10.5222/otd.supp2.2012.071. p.72. GÜLER, H. (2008). Zarar azaltmanın temel ikeleri. M. Kadıoğlu, E. Özdamar (Ed). Afet zararlarını azaltmanın temel ilkeleri içinde (35-50) Ankara:
  6. JICA Türkiye Ofisi, Yayın No: 2 INAL, E., & OZVARIS, S. B. (2017). Evaluation of disaster education from a pedagogical and andragogical (adult learning theory) perspective and recommendations. Prehospital and Disaster Medicine, 32(S1), S212-S212. KANDEL, E. R. (2007). In search of memory: The emergence of a new science of mind, WW Norton & Company. KIRIKKAYA-BULUŞ, E., OĞUZ-ÜNVER, A., & ÇAKIN, O. (2011). Teachers views on the topic of disaster education at the field on elementary science and technology curriculum. Necatibey Faculty of Education Electronic Journal of Science and Mathematics Education, 5(1), 24-42.
  7. MUSACCHIO, G., FALSAPERLA, S., BERNHARDSDÓTTIR, A., FERREIRA, M., SOUSA, M., CARVALHO, A. & ZONNO, G. (2016). Education: Can a bottom-up strategy help for earthquake disaster prevention? Bulletin of Earthquake Engineering, 14, 2069-2086.
  8. MUTTARAK, R. & LUTZ, W. (2014). Is education a key to reducing vulnerability to natural disasters and hence unavoidable climate change? Ecology and Society, 19. ÖCAL, A. (2007). A research elementary school preservice teacher’s earthquake knowledgelevel. Mehmet Akif Ersoy University Educational Faculty Journal, 13, 104-110.
  9. SAMUEL W. N. (2005). Public education for disaster management: A phenomenographic investigation. E print, Chicago. https://eprints.qut.edu.au/16162/1/Samuel_Nielsen_Thesis.pdf. p.17. SEYMEN, A. AND AKIN, D. (No date). Disaster management system of Turkey and Lessons Learned from 1999