Dergiler / PLANARCH - Design and Planning Research / 2020 / Cilt: 4 - Sayı: 1

KIYI ALANLARINDAKİ BİYOKLİMATİK KOŞULLARIN REKREASYONEL PLANLAMA AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ

EVALUATION OF BIOCLIMATIC CONDITIONS IN COASTAL AREAS IN TERMS OF RECREATIONAL PLANNING

Sayfa
9–18
Yayın Tarihi
2020-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmanın amacı, kıyı bandındaki rekreasyonel alanların biyoklimatik konfor koşulları açısından incelenmesi ve rekreasyonel planlama açısından değerlendirilmesidir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kıyı alanları sahip olduğu zengin potansiyel ile geçmişten günümüze insanlar için en çok tercih edilen alanlardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu nedenle her zaman turizm, endüstri, ulaşım, rekreasyonel etkinlikler için birer pozitif değer olarak görülmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmanın amacı, kıyı bandındaki rekreasyonel alanların biyoklimatik konfor koşulları açısından incelenmesi ve rekreasyonel planlama açısından değerlendirilmesidir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Biyoklimatik konfor · İklim · Kıyı Rekreasyonu

Özet

Kıyı alanları sahip olduğu zengin potansiyel ile geçmişten günümüze insanlar için en çok tercih edilen alanlardır. Bu nedenle her zaman turizm, endüstri, ulaşım, rekreasyonel etkinlikler için birer pozitif değer olarak görülmektedir. Rekreasyonel açıdan bakıldığında bu alanlar bir yandan kent ve kentlilere sosyal, ekonomik ve kültürel katkı sağlarken diğer yandan da bireyler üzerinde yaşam kalitesini artırıcı bir özelliğe sahiptir. Kentlilerin yaşam kalitesini arttırmada önemli etkileri olan rekreasyonel alanlarda termal konfor şartlarının göz önünde bulundurulması ve değerlendirilmesi son derece önemlidir. Özellikle dolgu alalarının tesisi sonucu kıyı kentlerinde oluşturulan rekreasyonel alanlar bireyler tarafından sıklıkla tercih edilmektedir. Dolayısıyla bu tür alanların planlanmasında iklim bileşenlerinden olan bağıl nem, radyasyon, rüzgâr ve sıcaklık parametrelerinin biyoklimatik konfor açısından değerlendirilmesi gerekir. Bu çalışmanın amacı, kıyı bandındaki rekreasyonel alanların biyoklimatik konfor koşulları açısından incelenmesi ve rekreasyonel planlama açısından değerlendirilmesidir.

Abstract

Coastal areas are among the most preferred areas by people from past to present with their potentials. For this reason, it is always seen as a positive value for tourism, industry, transportation, and recreational activities. These areas provide social, economic and cultural contributions to the city and its residents, as they also enhance the quality of life on individuals.It is extremely important to consider and evaluate the thermal comfort conditions in recreational areas, which have important effects on improving the quality of life of the citizens. Especially, recreational areas created in coastal cities through embankment constructions are frequently preferred by individuals. Therefore, while planning such areas the climate components of humidity, radiation, wind and temperature parameters, should be evaluated in terms of bioclimatic comfort. The aim of this study is to examine the recreational areas in the coastline in terms of bioclimatic comfort conditions and evaluate them in terms of recreational planning.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DÜZGÜNEŞ, E., BEZİRKAN, M. (2020). KIYI ALANLARINDAKİ BİYOKLİMATİK KOŞULLARIN REKREASYONEL PLANLAMA AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ. PLANARCH - Design and Planning Research, Cilt: 4 - Sayı: 1, 9–18. https://ajindex.com/articles/824962

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Akalın, M. (2013). İklim Değişikliğinin İnsan Sağlığına Olası Etkileri: Ankara Ölçeğinde Sağlık Çalışanlarının Bu Konudaki Farkındalık Düzeylerinin Araştırılması. Ankara:
  2. Ankara Üniversitesi,
  3. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sosyal Çevre Bilimleri Anadalı, Doktoa Tezi. Altunkasa, M. F. (1990). Adana’da İklimle Dengeli Kentsel Yeşil Alan Planma İlkelerinin Belirlenmesi ve Çok Amaçlı Bir Yeşil Alan Örneğinde Geliştirilmesi. Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 5(1):39-54.
  4. Atabey, T. (2013). Karbon Ayak İzinin Hesaplanması: Diyarbakır Örneği. Elazığ: Fırat Üniversitesi,
  5. Fen Bilimleri Enstitüsü, Çevre Mühendisliği Ana Bilim Dalı. Atik, M. (2012). Environmental Protection in Coastal Recreation Sites in Antalya, Turkey. Coastal Management 38 (6), 598-616.
  6. Berköz, E. (1969). Biyoklimatik Konfor Yönünden Tavan Yükekliğinin Belirlenmesinde Kullanılabilecek Bir Metod (Basılmamış doktora tezi). İstanbul:
  7. İstanbul Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü İstanbul.
  8. Binekoğlu, M., Ünsal, M., & Özkan, H. U. (2017, Haziran 22). Biyoklimatik Konforun Peyzaj Tasarımındaki Rolü. https://www.emaze.com/@ACWTOOTC/B%C4%B0YOKL%C4%B0MAT%C4%B0K?fbclid=IwAR0VkzBk5X-4VRhoiUx3Tki4ZMzl18EzXvuL5HT6xbyj1oYs5To5yZzvVis adresinden alındı Brown, R. D., & Gillespie, T. J. (1986). Estimating outdoor thermal comfort using a cylindrical radiation thermometer and an energy budget model. International Journal of Biometeorology, 30(1): 43-52.
  9. Bulğan, E. (2014). Erzurum Kentinde Farklı Kent Dokularının Yaz Aylarında Biyoklimatik Konforunun Hesaplanması. Erzurum: Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Peyzaj Mimarlığı Bölümü, Yüksek Lisans Tezi. Çabuk, S. Ö. (2011). Küresel Isınmaya Yol Açan Sera Gazı Emisyonlarındaki Artış İle Mücadelede İktisadi Araçların Rolünün Değerlendirilmesi: Enerji Sektörü Örneği. Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi.
  10. SBE. Çanlı, Ö. (2015). Doğu Karadeniz Bölgesi’nde İklim Değişikliğinin İncelenmesi. Trabzon: Karadeniz Teknik Üniversitesi,
  11. Fen Bilimleri Enstitüsü, Çevre Bilimleri Anabilim Dalı. Çetin, M. (2016). Peyzaj Planlamada Biyoklimatik Konfor Alanların Belirlenmesi:. Türk Tarım – Gıda Bilim ve Teknoloji Dergisi, 4(9): 800-804.
  12. Çetin, M., Topay, M., Kaya, L. G., & Yılmaz, B. (2010). Biyoiklimsel Konforun Peyzaj Planlama Sürecindeki Etkinliği: Kütahya Örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 83-95.
  13. Çınar, İ. (1999). Fiziksel Planlamada Biyoklimatik Veriler Kullanılarak Biyokonforun Oluşturulması Üzerine Fethiye Merkez Yerleşimi Üzerind