Dergiler / Akademik-Us / 2020 / Cilt: 4 - Sayı: 2

Şiblî Nu’mânî’nin Kelâm Tarihine Bakışı

Sayfa
1–23
Yayın Tarihi
2020-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Kelâm ilminin dönemleri, kelâmcı kabul ettiği âlimler, kelâm ilminin gerilemesi gibi konularda kendine özgü fikirlere sahip olduğu görülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Şiblî Nu‘mânî yeni kelâm hareketinin Hindistan’daki en önemli temsilcilerinden biridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yaşadığı dönemde Hindistan’daki misyonerlik faaliyetleri artmış ve Batı menşeli inkârcı akımlar Müslüman halk üzerindeki olumsuz tesirini göstermeye başlamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Kelâm ilminin dönemleri, kelâmcı kabul ettiği âlimler, kelâm ilminin gerilemesi gibi konularda kendine özgü fikirlere sahip olduğu görülmüştür.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kelâm · Kelâm Tarihi · Şiblî Nu'mânî

Özet

Şiblî Nu‘mânî yeni kelâm hareketinin Hindistan’daki en önemli temsilcilerinden biridir. Yaşadığı dönemde Hindistan’daki misyonerlik faaliyetleri artmış ve Batı menşeli inkârcı akımlar Müslüman halk üzerindeki olumsuz tesirini göstermeye başlamıştır. Nu‘mânî, bütün bunlarla mücadele etme görevinin kelâm ilmine ait olduğunu, bununla birlikte kelâm ilminin yenilenmesi gerektiğini düşünmüştür. Ona göre kelâm ilmini yenilemek için öncelikle kelâmın geçirdiği tarihi süreci bilmek gerekir. Bu makalenin amacı da onun kelâm tarihi hakkındaki görüşlerini ortaya koymaktır. Nu‘mânî’nin kelâmda yenilenmeye yönelik fikirleri üzerinde çalışılmıştır. Ancak kelâm ilminin tarihi hakkındaki düşünceleri üzerinde durulmamıştır. Hâlbuki o, bu ikisini birbirinden bağımsız görmemektedir. Ona göre tarih bilincinden bağımsız bir yenilenme başarı kaydedemez. Bu nedenle bu konudaki düşünceleri ehemmiyetlidir. Şiblî aynı zamanda bir tarihçidir ve “kelâm tarihi” literatürünün öncü ismidir. Kelâm tarihini nasıl ele aldığı, bu açıdan da önem taşımaktadır. Makalede ağırlıklı olarak betimleme yöntemine yer verilerek Şiblî’nin bu konudaki görüşleri istifadeye sunulmuştur. Kelâm ilminin dönemleri, kelâmcı kabul ettiği âlimler, kelâm ilminin gerilemesi gibi konularda kendine özgü fikirlere sahip olduğu görülmüştür.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BİRİNCİ, Z. (2020). Şiblî Nu’mânî’nin Kelâm Tarihine Bakışı. Akademik-Us, Cilt: 4 - Sayı: 2, 1–23. https://ajindex.com/articles/824047

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Ahmad, Anis. “Şiblî Nu‘mânî”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 39: 126-127. İstanbul: TDV Yayınları, 2010.
  2. Baljon, Johannes Marinus Simon. Modernist Düşüncenin Şekillenişi. Trc. İsmail Çalışkan. Ankara: Ankara Okulu Yayınları, 2002.
  3. Bayur, Y. Hikmet. Hindistan Tarihi. 3 Cilt. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi, 1950.
  4. Birışık, Abdülhamit. “Hint Alt-Kıtasında İslâm Araştırmalarının Dünü Bugünü: Kurumlar, İlmî Faaliyetler, Şahıslar, Eserler”. Dîvân İlmî Araştırmalar 17 (2004/2): 1-62.
  5. Birışık, Abdülhamit. “Hint Alt Kıtasında Son Üç Asır Sîret Kitaplarında Görülen Muhteva Değişiminin Nedenleri”, Uludağ Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Dergisi 20/2 (2011): 21-52.
  6. Birışık, Abdülhamit. “Urduca Kur’ân Tercümelerinin Tarihî Gelişiminde Batı’nın Etkisi”. İslâmî Araştırmalar Dergisi 16/3 (2003): 378-390.
  7. Bozkurt, Nahide. “Hârûnürreşîd”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 16: 258-261. İstanbul: TDV Yayınları, 1997.
  8. Çağrıcı, Mustafa. “Yeis”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 43: 397-398. İstanbul: TDV Yayınları, 2013.
  9. Demirci, Mustafa. Beytü’l-Hikme. İstanbul: İnsan Yayınları, 2. Basım, 2016. Dihlevî, Şah Veliyyullah. Hüccetullâhi’l-bâliğa. Trc. Mehmet Erdoğan. 2 Cilt. İstanbul: İz Yayıncılık, 4. Basım, 2012.
  10. Düzgün, Şaban Ali. Seyyid Ahmed Han ve Entellektüel Modernizmi. Ankara: Akçağ Yayınları, 1997.
  11. Karadaş, Cağfer. “Hint Alt Kıtası İslam Düşüncesinin Tarihî Gelişimine Dair Genel Çerçeve”. Hayatı, Kişiliği ve Düşünceleri İle Muhammed Hamîdullah Sempozyumu: (Bursa, 18-19 Kasım 2005). 17-41. Bursa: Bursa İl Müftülüğü, 2007.
  12. Konukçu, Enver. “Bâbürlüler”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 4: 400-404. İstanbul: TDV Yayınları, 1991. Makrîzî, Takıyyüddîn Ebü'l-Abbâs Ahmed b. Alî. el-Mevâiz ve’l-i‘tibâr bi zikri’l-hıtat ve’l-âsâr. 4 Cilt. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1418. Mâtürîdî, Ebû Mansûr. Te’vîlâtü’l-Kur’ân. Trc. S. Kemal Sandıkçı. 7. Cilt. İstanbul: Ensar Neşriyat, 2017. Numanî, Şiblî. Bütün Yönleriyle Hz. Ömer ve Devlet İdaresi. Trc. Talip Yaşar Alp. 2 Cilt. İstanbul: Hikmet-Dâva-Çağ Yayınları, 1975. Nu‘mânî, Şiblî. İlmü’l-kelâmi’l-cedîd. Trc. Celâl es-Saîd el-Hafnâvî. Kahire: el-Merkezü’l-Kavmî li’t-Tercüme, 2012. Nûmanî, Şibli. Seyahatnâme Sefernâme-i Rûm u Şâm u Mısır. Trc. Yusuf Karaca. İstanbul: Ravza Yayınları, 2016. Nûmânî, Mevlânâ Şiblî. Gazâlî Hayatı-Eserleri-Fikirleri. Trc. Yusuf Karaca. İstanbul: Kayıhan Yayınları, 2012.
  13. Öz, Mustafa. “Seyyid Ahmed Han”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 2: 73-75. İstanbul: T