Dergiler / Ağaç ve Orman / 2020 / Cilt: 1 - Sayı: 1

Türk kızılağacı (Alnus orientalis Decne.)’nın tohum özellikleri

Sayfa
58–65
Yayın Tarihi
2020-07-21
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yedi orijinin ortalaması olarak Türk kızılağacının kozalak boyu, kozalak çapı, dolu tohum oranı, 1000-tohum ağırlığı, tohum boyu, eni ve kalınlığı sırasıyla 20,8 mm, 13,9 mm, % 47.6, 3,66 g, 3,67 mm, 3,19 mm ve 1,21 mm olarak tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türk kızılağacı (Alnus orientalis Decne.) yayılışının çok büyük bölümü Türkiye’de bulunan bir ağaç türüdür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma için, türün doğal yayılış alanlarındaki 7 orijinden (Bahçe, Osmaniye, Tarsus, Anamur, Gazipaşa, Akseki ve Bucak) kozalak toplanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Yedi orijinin ortalaması olarak Türk kızılağacının kozalak boyu, kozalak çapı, dolu tohum oranı, 1000-tohum ağırlığı, tohum boyu, eni ve kalınlığı sırasıyla 20,8 mm, 13,9 mm, % 47.6, 3,66 g, 3,67 mm, 3,19 mm ve 1,21 mm olarak tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alnus orientalis · Türk kızılağacı · tohum

Özet

Türk kızılağacı (Alnus orientalis Decne.) yayılışının çok büyük bölümü Türkiye’de bulunan bir ağaç türüdür. Bu araştırmada, Türk kızılağacının tohum özelliklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma için, türün doğal yayılış alanlarındaki 7 orijinden (Bahçe, Osmaniye, Tarsus, Anamur, Gazipaşa, Akseki ve Bucak) kozalak toplanmıştır. Kozalak ve tohumların morfolojik özellikleri ölçülmüştür. Ayrıca tohumlara 0 (kontrol), 2, 4, 6 ve 8 haftalık katlama işlemleri uygulanmıştır. Üç orijinden (Osmaniye, Akseki, Bucak) tohumlar katlamasız ve 4 h katlama sonrası 8, 12, 16, 20, 24, 28 ve 32 °C’de çimlenme testine alınmıştır. Yapılan ölçümlerde kozalak ve tohum boyutları bakımından orijinler arasında belirgin farklılıklar ortaya çıkmıştır. Yedi orijinin ortalaması olarak Türk kızılağacının kozalak boyu, kozalak çapı, dolu tohum oranı, 1000-tohum ağırlığı, tohum boyu, eni ve kalınlığı sırasıyla 20,8 mm, 13,9 mm, % 47.6, 3,66 g, 3,67 mm, 3,19 mm ve 1,21 mm olarak tespit edilmiştir. Orijinlerin ortalama çimlenme yüzdeleri % 18,8 (Gazipaşa) ile % 54,5 (Akseki) arasında gerçekleşmiştir. Genel olarak 2 hafta katlama tohumlardaki dormansiyi gidermiş ve 4 hafta katlamadan sonra da çimlenme daha hızlı gerçekleşmiştir. Çimlenme yüzdesi ve çimlenme hızı dikkate alındığında, Türk kızılağacı tohumları için 2 veya 4 haftalık soğuk katlama ve 20 °C’nin üstü sıcaklıklar (20, 24, 28 °C) çimlenme testleri için daha uygundur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YILMAZ, M. (2020). Türk kızılağacı (Alnus orientalis Decne.)’nın tohum özellikleri. Ağaç ve Orman, Cilt: 1 - Sayı: 1, 58–65. https://ajindex.com/articles/823876

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Baskin, C.C., Baskin J.M., 2001. Seeds: Ecology, Biogeography, and Evolution of Dormancy and Germination, Academic Press,
  2. USA. Bewley J.D., Bradford K.J., Hilhorst H.W.M., Nonogaki, H., 2012. Seeds: Physiology of Development, Germination and Dormancy. 3rd edition. Springer-Verlag, New York Bond, G. 1976. Evidence for fixation of nitrogen by root nodules of alder(Alnus) under field conditions. New Phytologist 55: 147-153
  3. Browicz, K., 1982. Chorology of Trees and Shrubs in South-West Asia and Adjacent Regions. Volume 1, Polish Academy of Sciences. Institute of Dendrology, Polish Scientific Pub., Poznan Chien, C., Chen, S., Yang, J. 2002. Effect of Stratification and Drying on the Germination and Storage of Prunus campanulata Seeds. Taimwas J. For. Sci. 17(4), 413-420
  4. Dawson, J.O., 1986. Actinorhizal plants: their use in forestry and agriculture. Outlook on Agrie, 15: 202-208
  5. Ducci, F., Tani, A., 2009. Euforgen technical guidelines for genetic conservation and use of Italian alder (Alnus cordata). Biodiversity International, Rome, Italy Edwards, D.G.W., 1996. The stratificaion-redry technique with special reference to true fir seeds. (Landis, T.D.; South, D.B., tech. coords.). National Proceedings, Forest and Conservation Nursery Associations. PNW-GTR-389, 172-182
  6. Erdem, G., 2007. Sakallı Kızılağaç (Alnus glutinosa subsp. barbata (C.A. Mey.) Yalt.) Tohumlarında Tohum Kaynağı ve Bazı İşlemlerin Çimlenmeye Etkileri Üzerine Bir Araştirma. Yüksek Lisans Tezi. KTÜ Fen Bilimleri Enstitüsü. Trabzon Fenner M & Thompson K 2005. The Ecology of Seeds. Cambridge University Press,
  7. UK Gosling P G, Mccartan S A & Peace A J., 2009) Seed dormancy and germination characteristics of common alder (Alnus glutinosa L.) indicate some potential to adapt to climate change in Britain Forestry Commission Research Agency, England. s.571-582 ISTA, 1996. International rules for seed testing. Seed Sci. & Technol. (Supplement), 24, 1-335
  8. James A, Scharaderand W, & Graves R., 2000. Seed germination and seedling growth of Alnus maritima from its three disjunct populations. Soc. Hort. Sci. 125, 128–134. Kajba D & Gracan J., 2003. Euforgen technical guidelines for genetic conservation and use for Black Alder (Alnus glutinosa). İnternational Plant Genetic Resources İnstitute, Rome, İtaly Kurdali F, Domenach A M & Bardin R., 1990. Alder-Poplar association: Determination of plant nitrogen sources by isotope techniques. Biol. Fert. Soils, 9: 321-329
  9. Leishman M R, Wright I J, Moles A T & Westoby M.