Dergiler / Yoğun Bakım Hemşireliği Dergisi / 2016 / Cilt: 20 - Sayı: 1

Yoğun Bakımda Ödem ve Dehidratasyon

Edema and Dehydration in Intensive Care

Sayfa
24–36
Yayın Tarihi
2016-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu nedenle yoğun bakımda çalışan hemşirelerin ödem ve dehidratasyona yol açan nedenleri bilmesi, belirti ve bulguları erken fark edebilmesi etkin bir tedavi ve bakımın sürdürülmesinde önemlidir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ödem ve dehidratasyon yanıklar, travma, sepsis, beyin hasarı, kalp yetersizliği, renal yetersizlikler ve diyabet gibi pek çok hastalığa veya uygulanan tedavilere bağlı olarak ortaya çıkan, erken fark edilip tedavi edilmediğinde ciddi sorunlara yol açabilen özellikle yoğun bakım hastalarında ciddi morbidite ve mortaliteye neden olan ve yoğun bakımda kalış süresini uzatan önemli semptomlar arasında yer almaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu nedenle yoğun bakımda çalışan hemşirelerin ödem ve dehidratasyona yol açan nedenleri bilmesi, belirti ve bulguları erken fark edebilmesi etkin bir tedavi ve bakımın sürdürülmesinde önemlidir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu derlemede ödem ve dehidratasyon nedenleri, fizyopatolojisi, tedavi ve bakımına kısaca yer verilmesi amaçlandı.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ödem · periferal ödem · pulmoner ödem

Özet

Ödem ve dehidratasyon yanıklar, travma, sepsis, beyin hasarı, kalp yetersizliği, renal yetersizlikler ve diyabet gibi pek çok hastalığa veya uygulanan tedavilere bağlı olarak ortaya çıkan, erken fark edilip tedavi edilmediğinde ciddi sorunlara yol açabilen özellikle yoğun bakım hastalarında ciddi morbidite ve mortaliteye neden olan ve yoğun bakımda kalış süresini uzatan önemli semptomlar arasında yer almaktadır. Bu nedenle yoğun bakımda çalışan hemşirelerin ödem ve dehidratasyona yol açan nedenleri bilmesi, belirti ve bulguları erken fark edebilmesi etkin bir tedavi ve bakımın sürdürülmesinde önemlidir. Bu derlemede ödem ve dehidratasyon nedenleri, fizyopatolojisi, tedavi ve bakımına kısaca yer verilmesi amaçlandı.

Abstract

Edema and dehydration may result from various conditions including burns, sepsis, brain damage, renal failure and their treatment. They may lead to serious problems if early detection and treatment is not provided, resulting in serious morbidity and mortality among intensive care patients in particular. They are also among significant symptoms that increase the length of stay in intensive care. Therefore, it is important for nurses who work in intensive care to know the reasons of edema and dehydration and to detect their symptoms and findings at early phases in order to maintain effective treatment and care. In this review, it was aimed to examine the reasons of edema and dehydration, their physiopathology, treatment, and care.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SERT, H., OLGUN, N. (2016). Yoğun Bakımda Ödem ve Dehidratasyon. Yoğun Bakım Hemşireliği Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 1, 24–36. https://ajindex.com/articles/823182

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Lee JW. Fluid and electrolyte disturbances in critically ill patients. Electrolyte Blood Press 2010;8(2):72-81.
  2. Sakr Y, Rother S, Ferreira AM, Ewald C, Dünisch P, Riedemmann N, et al. Fluctuations in serum sodium level are associated with an increased risk of death in surgical ICU pa- tients. Crit Care Med 2013;41(1):133-42.
  3. Oude Lansink-Hartgring A, Hessels L, Weigel J, de Smet AM, Gommers D, Panday PV, et al. Long-term changes in dysnatremia inci- dence in the ICU: a shift from hyponatremia to hypernatremia. Ann Intensive Care 2016; 6(1):22. Pokaharel M, Block CA. Dysnatremia in the ICU. Curr Opin Crit Care 2011;17(6):581-93.
  4. Mahmoud MI, Khalil OA, Afifi WM, Osman FM. Epidemiology and Clinical Outcome of ICU- Acquired Dysnatremia in critically ill Medical patients, a Single Center Study Life Science Journal 2013;10(2):415-20.
  5. Chan CM, Shorr AF. Venous thromboembolic disease in the intensive care unit. Semin Respir Crit Care Med 2010;31(1):39-46.
  6. Danziger J, Chen K, Cavender S, Lee J, Feng M, Mark RG, et al. Admission Peripheral Edema, Central Venous Pressure, and Sur- vival in Critically Ill Patients. Ann Am Thorac Soc 2016;13(5):705-11.
  7. Follath F, Yilmaz MB, Delgado JF, Parissis JT, Porcher R, Gayat E, et al. Clinical presenta- tion, management and outcomes in the Acute Heart Failure Global Survey of Standard Treatment (ALARM-HF). Intensive Care Med 2011;37(4):619-26.
  8. Fan T, Wang G, Mao B, Xiong Z, Zhang Y, Liu X, et al. Prophylactic administration of par- enteral steroids for preventing airway compli- cations after extubation in adults: meta-analysis of randomised placebo con- trolled trials. BMJ 2008;337:a1841. Sutherasan Y, Theerawit P, Hongphanut T, Ki- atboonsri C, Kiatboonsri S. Predicting laryn- geal edema in intubated patients by portable intensive care unit ultrasound. J Crit Care 2013;28(5):675-80.
  9. Thomas DR, Cote TR, Lawhorne L, Levenson SA, Rubenstein LZ, Smith DA, et al.; Dehy- dration Council. Understanding clinical dehy- dration and its treatment. J Am Med Dir Assoc 2008;9(5):292-301.
  10. El-Sharkawy AM, Watson P, Neal KR, Ljungqvist O, Maughan RJ, Sahota O, et al. Hydration and outcome in older patients ad- mitted to hospital (The HOOP prospective co- hort study). Age Ageing 2015;44(6):943-7.
  11. Fauci AS, Braunwald E, Kasper DL, Hauser SL, Longo DL, Jameson JL, et al. Harison iç hastalıklarıprensipleri. İstanbul: Nobel Tıp Ki- tapevleri; 2004. p.202-3, 217-22.
  12. Trayes KP, Studdiford JS, Pickle S, Tully AS. Edema: diagnosis and management. Am Fam