Dergiler / Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi / 2017 / Cilt: 10 - Sayı: 2

YERİNDE YAŞLANMA ÖLÇEĞININ GELİŞTİRİLMESI VE PSİKOMETRİK ÖZELLİKLERİ

Sayfa
54–66
Yayın Tarihi
2017-07-09
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuçta, yaşlı bireylerin uzun süredir yaşadıkları çevreden memnuniyet düzeyini ölçmek amacıyla, güvenilirlik ve geçerliği yüksek bir “Yerinde Yaşlanma Ölçeği” geliştirilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma yaşlıların yaşadığı çevreden memnuniyet düzeyini belirlemeye yönelik “yerinde yaşlanma ölçeği” geliştirme amacına dönüktür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Veriler Türkiye’nin yedi bölgesinde kırsal ve kentsel kesimde yaşayan toplam 189 (115 kadın ve 74 erkek) yaşlı bireyden toplanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuçta, yaşlı bireylerin uzun süredir yaşadıkları çevreden memnuniyet düzeyini ölçmek amacıyla, güvenilirlik ve geçerliği yüksek bir “Yerinde Yaşlanma Ölçeği” geliştirilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yerinde yaşlanma · ölçek · yaşlı

Özet

Bu çalışma yaşlıların yaşadığı çevreden memnuniyet düzeyini belirlemeye yönelik “yerinde yaşlanma ölçeği” geliştirme amacına dönüktür. Veriler Türkiye’nin yedi bölgesinde kırsal ve kentsel kesimde yaşayan toplam 189 (115 kadın ve 74 erkek) yaşlı bireyden toplanmıştır. Çalışmanın verileri araştırmacılar tarafından oluşturulan yerinde yaşlanmayı ölçtüğü varsayılan 62 maddelik bir ölçme aracı ile toplanmıştır. Bir dizi analiz sonucunda 15 maddeden oluşan üç faktörlü bir ölçme aracı elde edilmiştir. Faktör analizi uygulamasında verilerin yorumlanması için varimax eksen döndürme tekniği uygulanmıştır. 15 maddeden oluşan ölçme aracında birinci faktör için 7,281, ikinci faktör için 1,851 ve üçüncü faktör için 1,759 eigen değerleri elde edilmiştir. Maddelerin tüm ölçek içindeki varyansı birinci faktör için % 23.66, ikinci faktör için % 20.65 ve üçüncü faktör için % 18.19 olmak üzere toplam % 62.50 açıklayıcılık düzeyine ulaşmıştır. Üç faktörlü yapının itemlerinin faktör yükleri .50’nin üstündedir. Daha sonra LISREL paket programı ile, ölçeğin uygun bir yapı olup olmadığını belirlemek için doğrulayıcı faktör analizi yapılmıştır. X2=(87, N=189)138.37, RMSEA=.056, SRMR=.052, CFI=.98, NNFI =.98 ve GFI=.91 CI= .038-.073 ile mükemmel ve iyi düzeyde uyum değerlerine ulaşmıştır. Elde edilen 15 maddeli ölçeğin güvenirliği için hesaplanan cronbach alfa katsayısı faktör bir için .85, faktör iki için .84 ve faktör üç için .85 ve tüm ölçek için .90 olarak elde edilmiştir. Sonuçta, yaşlı bireylerin uzun süredir yaşadıkları çevreden memnuniyet düzeyini ölçmek amacıyla, güvenilirlik ve geçerliği yüksek bir “Yerinde Yaşlanma Ölçeği” geliştirilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KALINKARA, V., KAPIKIRAN, Ş. (2017). YERİNDE YAŞLANMA ÖLÇEĞININ GELİŞTİRİLMESI VE PSİKOMETRİK ÖZELLİKLERİ. Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 2, 54–66. https://ajindex.com/articles/822626

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Blumenthal, S. (2014). Aging in place: An Intergenerational priority. http://www.huffingtonpost. com/susan-blumenthal/post_8756_b_6315082.html Erişim tarihi: 04.03.2015.
  2. Browne, M.W. & Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. In K. A. Bollen & J. S. Long (Eds.). Testing Structural Equation Models (pp. 136–162).
  3. Newbury Park, CA: Sage. Büyüköztürk, Ş. (2004). Veri Analizi El Kitabı (4. Baskı). Ankara:
  4. Pagem A Yayıncılık. Cheng, Y., Rosenberg, M.W., Wang, W., Yang, L. & Li, H. (2011). Aging, health and place in residential care facilities in Beijing, China. Social Science & Medicine, 72:365-372.
  5. Chui, E.W.T. (2008). Ageing in place in Hong Kong - Challenges and opportunities in a capitalist Chinese city. Ageing International, 32(3):167-182.
  6. Coleman, T. & Kearns, R. (2015). The role of bluespaces in experiencing place, aging and wellbeing: Insights from Waiheke Island, New Zealand. Health & Place, 35:206–217.
  7. Cook, C.C., Yearns, M.H. & Martin, P. (2005). Aging in place: Home modifications among rural and urban elderly. Housing and Society, 32(1):85-106.
  8. Çakmak, İ.C. (2014). Yerinde Yaşlanma Olgusunun Konut Mekân Kullanımı Açısından İrdelenmesi. İTÜ, Fen Bilimleri Enstitüsü, Mimarlık AD, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
  9. Esendemir, Ş. (2016). Türkiye’de yerinde yaşlanma ve mekân gerontolojisinin temel parametreleri. Sosyoloji Dergisi, 36(2), 13-31. DOI 10.16917/sd.31928
  10. Farber, N., Shinkle, D., Lynott, J., Fox-Grage, W. & Harrell, R. (2011). Aging in Place: A State Survey of Livability Policies and Practices. AARP Public Policy Institute, Washington. Fiessel, W., Kulyk, M.R., Peel, B., Pfeifer, S., Robert, J-A. & Statler, K. (2013). Aging in Place: A Saskatchewan Perspective. SIHL Group Project. Gardner, P.J. (2008). The Public Life of Older People Neighbourhoods and Networks. Unpublished Doctoral Thesis. Graduate Department of Public Health Sciences. University of Toronto. Gitlin, L.N. (2003). Conducting research on home environments: Lessons learned and new di-rections. The Gerontologist, 43(5):628-637.
  11. Golant, S.M., Rowles, G.D. & Meyer, J.W. (1989). Aging and the Aged. Geography in America içinde. G.L. Gaile and C.J. Willmott (eds) Columbus: Merrill. (pp.451-464).
  12. Gorsuch, R.L. (1997). Exploratory factor analysis: Its role in item analysis. Journal of Perso-nality Assessment, 68(3): 532-560.
  13. Grenier, A., Barken, R. & McGrath, C. (2016). Homelessness and aging: The contradictory ordering of ‘house’ and ‘home’. Journal of Aging Studies, 39:73-