Dergiler / Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi / 2020 / Cilt: 13 - Sayı: 2

Sosyal Sermaye, Güven ve Yalnızlık Açısından Yaşlıların Yaşam Deneyimleri Üzerine Nitel Bir Araştırma

Sayfa
72–89
Yayın Tarihi
2020-12-29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmanın sonuçlarına göre katılımcıların aile ve akrabalarıyla olan ilişkileri olumlu olarak değerlendirilmiş, çocukları ve torunlarının onlar için önemli sosyal ilişki aktörleri oldukları sonucuna varılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma yaşlıların sosyal sermayelerine odaklanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma nitel bir çalışma olup, Ankara’da ikamet eden 65 yaş ve üzeri 16 katılımcı ile yarı-yapılandırılmış soru formu kullanılarak derinlemesine görüşmeler yoluyla veriler toplanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmanın sonuçlarına göre katılımcıların aile ve akrabalarıyla olan ilişkileri olumlu olarak değerlendirilmiş, çocukları ve torunlarının onlar için önemli sosyal ilişki aktörleri oldukları sonucuna varılmıştır.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:16 katılımcı
⚙️Değişkenler:Yaşlanma · Sosyal Sermaye · Güven

Özet

Bu araştırma yaşlıların sosyal sermayelerine odaklanmıştır. Bu kapsamda araştırmanın temel sorusu; sosyal sermaye kuramı çerçevesinde yaşlılar sosyal ilişkilerini nasıl gerçekleştirmekte, kimlerle birlikte olmakta, neler yapmakta, gönüllü ve sivil topluluklara toplumsal katılımları nasıl olmaktadır? Çalışmanın amacı katılımcıların aile, akrabalık, arkadaşlık, komşuluk ilişkileri ve beklentileri ile güven duygusu ve topluma katılım (gönüllü-sivil topluluklara) ile sosyo-kültürel faaliyetlerde bulunma durumlarına ilişkin deneyimlerini tespit etmektir. Araştırma nitel bir çalışma olup, Ankara’da ikamet eden 65 yaş ve üzeri 16 katılımcı ile yarı-yapılandırılmış soru formu kullanılarak derinlemesine görüşmeler yoluyla veriler toplanmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre katılımcıların aile ve akrabalarıyla olan ilişkileri olumlu olarak değerlendirilmiş, çocukları ve torunlarının onlar için önemli sosyal ilişki aktörleri oldukları sonucuna varılmıştır. Aile ilişkilerinin ise güvenli bağlarla kurulduğu ve sosyal destek mekanizması olarak katılımcılara yardımcı bir işleve sahip olduğu görülmektedir. Güven ilişkisi kurarken samimiyet ve karşılıklı paylaşımdan mutlu olan katılımcılar, en büyük güven kaynağının aileleri olduğunu belirtmişlerdir. Aile ve komşuluk ilişkilerinin yalnızlıklarını önemli ölçüde giderdiği saptanmıştır. Ayrıca katılımcıların çoğunun toplumsal katılım bakımından çeşitli sebeplerle gönüllü faaliyetlerde yer almadıkları, kurumların sağladığı imkanlardan yararlanmadıkları ve sosyo-kültürel faaliyetlere katılmadıkları sonucuna ulaşılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BARAN, A. G., GÜNAY, B., BEREKETLİ, B., IŞIK, I. (2020). Sosyal Sermaye, Güven ve Yalnızlık Açısından Yaşlıların Yaşam Deneyimleri Üzerine Nitel Bir Araştırma. Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 2, 72–89. https://ajindex.com/articles/822585

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Aydemir, M. A. (2011). Toplumsal ilişkilerin sosyal sermaye değeri – Topluluk duygusu ve sosyal sermaye üzerine bir araştırma”, Selçuk Üniversitesi SBE Sosyoloji Anabilim Dalı. Aydemir, M. A. & Tecim, E. (2012). Türk toplumunda aile ve dinin sosyal sermaye potansiyeli”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 28. Canatan, A. (2016).Yaşlılıkta sosyal ilişkiler ve kuşaklararası etkileşim. Ceylan, H. (Ed.) Yaşlılık Sosyolojisi, İçinde (139-156), İstanbul:
  2. Nobel Akademik Yayıncılık. Cohen, D. & Prusak, L. (2001). In Good Company: How social capital makes organizations work. Boston: Harvard Business School Press.
  3. Danış, M. Z. (2005). Türkiye’de yaşlı nüfusun yalnızlık ve yoksulluk durumları ve sosyal hizmet uygulamaları açısından bazı çıkarımlar. Toplum ve Sosyal Hizmet, 20(1), 67-84. Erişim adresi: http://dergipark.org.tr/tr/pub/tsh/issue/48475/614071
  4. De Jong Gierveld, J. (1998). A review of loneliness: concept and definitions, determinants and consequences, Reviews in Clinical Gerontology: Netherlands Interdisciplinary Demographic Institute (NIDI), Vol 8, p. 73-80.
  5. De Jong Gierveld, J., Van Tilburg, T.G (2006). Loneliness and social isolation. In: D. Perlman & A. Vangelisti (Eds.), The Cambridge Handbook of Personal Relationships, UK: Cambridge p. 485-500.
  6. Ekşi-Uğuz, H. (2010) Sosyal Sermaye, kişisel ve kurumsal gelişmeyle farklı bir yaklaşım. Ankara: Orion Kitapevi. European Commission, (2015). “Active ageing index: 2014: Analytical report”, Report prepared by Asghar Zaidi of Centre for Research on Ageing, University of Southampton. Field, J. (2008). Sosyal sermaye. (Çev., Bahar Bilgen, Bayram Şen), İstanbul: Bilgi Üni. Yayınları.
  7. Gökler-Danışman, I. Aydın, G. (2011). Huzurevinde yaşayan yaşlıların benlik-algılarının yordanmasında sosyodemografik özellikler ve algılanan sosyal desteğin rolü. Aile ve Toplum Dergisi, 07(24), 69-91.
  8. Görgün-Baran A., Kalınkara, V., Aral, N., Akın, G., Baran, G. ve Özkan, Y. (2005). Yaşlı ve aile ilişkileri: Ankara örneği, Ankara: T.C. Başbakanlık Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü Yayınları.
  9. Görgün-Baran, A. (2008). Yaşlılıkta sosyalizasyon ve yaşam kalitesi. Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi, (2): 86-97. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/203230
  10. Görgün-Baran, A. (2016). Yaşlılıkta sosyal izolasyon ve yalnızlık, H. Ceylan (Ed.), Yaşlılık Sosyolojisi, 1.baskı, İstanbul: Nobel Akademik Yayıncılık, s.77-97.
  11. Görgün-Baran, A. (2018). Ageism: Yaş ve yaşlı ayrımcılığı. H. Cey