Dergiler / Yakın Doğu Üniversitesi İslam Tetkikleri Merkezi Dergisi / 2021 / Cilt: 7 - Sayı: 2

Kur'ân Tilâvetinde Teğannî

Taghanni in Qur’ân Recitation

Sayfa
305–338
Yayın Tarihi
2021-12-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmada, Kur'ân-ı Kerîm tilâvetlerinde müzikal unsurların kullanımı; tarihsel veriler, lügavî bilgiler ve teknik bulgular ışığında, “teğannî” kavramı çerçevesinde incelenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çalışmada, Kur'ân-ı Kerîm tilâvetlerinde müzikal unsurların kullanımı; tarihsel veriler, lügavî bilgiler ve teknik bulgular ışığında, “teğannî” kavramı çerçevesinde incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kur'ân tilavetinde teğannînin varlığı, Âl-i İmran Sûresi 190-194 ayetlerine ait tilâvet üzerinden, pıraat ses analiz programı vasıtasıyla ortaya konulmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmamız, Kur'ân tilâvetlerinin müzikal açıdan ele alınması hususunda, öneme sahiptir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:teğannî · makamsal tilâvet · sesin etkisi

Özet

Çalışmada, Kur'ân-ı Kerîm tilâvetlerinde müzikal unsurların kullanımı; tarihsel veriler, lügavî bilgiler ve teknik bulgular ışığında, “teğannî” kavramı çerçevesinde incelenmiştir. Zira “teğannî” kavramı, Hz. Peygamberin Kur'ân’ı Kerîm tilâveti noktasındaki en önemli hadisleri olan; “Kur'ân’ı teğannî ile okumayan, bizden değildir”, “Allah, Kur’ân’ı güzel sesle teğannî eden bir Peygambere verdiği (sevap) kadar, hiçbir şeye ihsanda bulunmamıştır”, “Allah, Kur’ân’ı, yüksek ve güzel sesle teğannî eden peygamberi dinlediği kadar, hiçbir şeyi dinlemedi” gibi rivayetlerde, Kur'ân’ı Kerim tilâvetinin vazgeçilemez bir unsuru olarak ifade edilmiştir. Bu hadisler çerçevesinde diyebiliriz ki, musikinin Kur'ân Kerîm tilâvetinde kullanımı (teğannî), Kur’ân’la insanlığın tanışması, yakınlaşması ve nihâyet kaynaşması için son derece doğru bir adım olacaktır. Bu minvalde, Kur'ân’ı Kerim tilavetlerinde “teğannî” kavramı, kavramın birbiri ile özdeş ve tezat, mana ve yorumlarıyla, fıkhî durumu, analiz edilmiştir. Kur'ân tilavetinde teğannînin varlığı, Âl-i İmran Sûresi 190-194 ayetlerine ait tilâvet üzerinden, pıraat ses analiz programı vasıtasıyla ortaya konulmuştur. Yine aynı âyet örnekleminde, Kur'ân’ın içsel musikisine dair öz bilgiler, sunulmuştur. Çalışmamız, Kur'ân tilâvetlerinin müzikal açıdan ele alınması hususunda, öneme sahiptir.

Abstract

In this study, the use of musical elements in the recitations of the Qur'an is examined within the framework of the concept “taghanni” in the light of historical data, lexical information, and technical findings. The concept of “taghanni” (reciting in a melodious voice) is expressed as an indispensable element of the Qur'anic recitation in the hadiths "He who does not recite the Qur'an with taghanni is not from us", “Allah never listens to anything as he listens to a prophet with a beautiful voice chanting the Qur’an aloud”, “Allah the mighty and sublime, never listens to anything as he listens to a prophet chanting the Qur’ân” which are the most important hadiths of the Prophet about the recitation of the Qur'an. Within the framework of these hadiths the use of music in the recitation of the Qur'an (taghanni) will be a very correct step for the Qur'an and humanity to meet, get closer and finally merge. The concept of "taghanni" in the Qur'anic recitations, identical and contradictory meanings and interpretations of the concept, and its jurisprudence are analysed. The existence of taghanni in the recitation of the Qur'an is revealed through the recitation of the verses of Âl-i İmran Surah 190-194 with the help of the piraat sound analysis program. In the same verse sample, the core information about the inner music of the Qur'an is presented. Our study has an importance in terms of handling the Qur'anic recitations musically.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SAVRAN, T., TURABİ, A. H. (2021). Kur'ân Tilâvetinde Teğannî. Yakın Doğu Üniversitesi İslam Tetkikleri Merkezi Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 2, 305–338. https://ajindex.com/articles/822132

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Akpınar, Ali. Kur’ân Niçin ve Nasıl Okunmalı. İstanbul: Kitap Dünyası Yayınları, 6. Baskı, 2016.
  2. Aksoy, Fikri. Kur'ân’ı Okuma Âdâbı, İstanbul: Yaylacık Matbaası, 1970.
  3. Aktaş, Kubilay. Kur’ân Terapisi. İstanbul: Selis Yayınları, 8. Baskı, 2016.
  4. Apaydın, H. Yunus. “Musiki”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 31: 261-263. İstanbul: TDV Yayınları, 2006. Âsım Efendi, Mütercim. Kâmusu’l-Muhît Tercümesi. çev. Eyüp Tanrıverdi ve Mustafa Koç. İstanbul: T.Y.E.K.B. Yayınları, 2013.
  5. Askeri, Ebû Hilal. el-Furuq fil Luğa. çev. Veysel Akdoğan, İstanbul: İşaret Yayınları, 3. Baskı, 2017.
  6. Aslan, Ömer. “Kur’ân Tilâvetinde Musikinin Mesnedi”, Bakü Devlet Üniversitesi İlmi Mecmuası 2 (Mart, 2006): 75-91.
  7. Başer, Vehbi. “Sosyal Metinler Açısından Kutsal Metinlerin Anlaşılması”. 2. Kur’ân Sempozyumu, Tebliğler Müzakereler 1995, Ankara: Bilgi Vakfı Yayınları, 1996.
  8. Belviranlı, Ali Kemal. Kur’ân Rehberi. İstanbul: Nedve Yayınları, 7. Baskı, 1970. Celâledîn-i Rûmî, Mevlanâ. Mesnevî-i Şerîf Şerhi. çev. ve şerh. Ahmed Avni Konuk, İstanbul: Kitabevi Yayınları, 2005.
  9. Çağıl, Necdet. Kur'ân Kıraatında Musiki. Ankara: DİB Yayınları, 2015.
  10. Çam, Nusret. İslam’da Sanat Sanatta İslam. Ankara: Akçağ Yayınları, 7. Baskı, 2019.
  11. Çatıkkaş, M. Atâ. Şiirimizin Beyitler ve Mısralar Sözlüğü. İstanbul: Sutun Yayınları, 2009.
  12. Çetin, Abdurrahman. “Kur'ân Kıraatında Musikinin Yeri”. Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 7 (1998): 115-134.
  13. Çimen, Abdullah Emin. “Kur’ân’da Ritmik Yapı: Fasıla ve Üslup Açısından Bir Deneme”. Dini Araştırmalar Dergisi 27 (2007): 189-236.
  14. Danişment, İsmail Hami. Garp İlminin Kur’ân-ı Kerîm Hayranlığı. İstanbul: Dergâh Yayınları, 3. Baskı, 1978.
  15. Düzenli, Pehlül. İslam Kültür Tarihinde Musiki. İstanbul: Kayıhan Yayınları, 2014. Ebû Hâmid Muhammed, Gazali. İhyâ-u‘Ulûmi’d-Dîn. çev. Mehmed Müftüoğlu. tas. A. Fikri Yavuz. İstanbul: Tuğra Neşriyat, 1989. Ebû Hâmid Muhammed, Gazali. Kimyâ-i Saadet. çev. A. Faruk Meyan. İstanbul: Bedir yayınları, ty. Dârimî es-Semerkandî, Ebû Muhammed Abdullah b. Abdirrahman. Sünen-i Darimî. çev. Abdullah Aydınlı. İstanbul: Madve Yayınları, 1996. Beyhâkî. Şuabu’l-Îmân. çev. Hüseyin Yıldız v.dğr. İstanbul: Ocak Yayınları, 2015. Buhârî Ebû Abdillah Muhammed ibn İsmâîl. Sahîh-i Buhârî ve Tercümesi. çev. Mehmet Sofuoğlu. İstanbul: Ötüken yayınları, 1988. Kuşeyrî, Kerim. Risale-i Kuşeyri. çev. Ali Arslan. İstanbul: Arslan Yayınları, 2. Baskı, 1980. Elîf Efendi, Hasîrîzâde. En Nûru’l-Furkan fî Şerhi Lügati’l-Kur’ân. haz. Mustafa Koç ve Eyüp