Dergiler / Van İlahiyat Dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 12

Sümeniyye Fırkası ve İslam Âlimleriyle Polemikleri (Mütevâtir Haber Ekseninde)

Polemics with Summaniyya and Islamic Scholars (Mutawatir Khabars Axis)

Sayfa
69–86
Yayın Tarihi
2020-06-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bununla birlikte Müslüman âlimler ile Sümeniyye arasında geçen konuyla alakalı tartışmalara da yer verilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İslam’ın bilgi kaynakları Kur’ân, Sünnet ve icmâ’dır.
📊
Temel Bulgular & Veri:İslam âlimlerince bilgi kaynağı olarak kabul edilen mütevâtir haber karşıtlığının kimlik ve düşüncelerinin aydınlatılması, bilgi değeri açısından haber konusunun daha iyi anlaşılmasına katkı sağlayacaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Bununla birlikte Müslüman âlimler ile Sümeniyye arasında geçen konuyla alakalı tartışmalara da yer verilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kelam · Hadis · Haber

Özet

İslam’ın bilgi kaynakları Kur’ân, Sünnet ve icmâ’dır. Bunların tamamı aynı zamanda "haber" kategorisinde yer almaktadır. İslam âlimlerinin ittifakıyla bilgi kaynağı olarak kabul edilen haber kısmı ise "mütevâtir haber"dir. İlk dönemlerinden itibaren haberi bilgi kaynağı olarak kabul etmeyen ve bu konuda Müslüman âlimlerle çeşitli polemiklere giren bazı kesimler olmuştur. Bunların başında es-Sümeniyye fırkası gelmektedir. Bu fırkanın hangi kavim veya millet/milletler olduğu yönünde bazı araştırmalar yapılmıştır. Ancak bu çalışmaların söz konusu fırkanın hüviyeti ve bilgi kaynaklarına dair görüşleri hakkında yeterli düzeyde olduğu söylenemez. İslam âlimlerince bilgi kaynağı olarak kabul edilen mütevâtir haber karşıtlığının kimlik ve düşüncelerinin aydınlatılması, bilgi değeri açısından haber konusunun daha iyi anlaşılmasına katkı sağlayacaktır. Bu vesileyle çalışmamızda farklı şekillerde telaffuz edilen Sümeniyye, Şümeniyye veya Şemeniyye’nin hüviyetine dair tartışmalar ile bilginin kaynaklarına yönelik yaklaşımı incelenmiştir. Özellikle de Sümeniyye’nin İslam âlimlerinin ittifakıyla bilgi kaynağı olarak kabul edilen mütevâtir habere yönelik yaklaşımları üzerinde durulmuştur. Bununla birlikte Müslüman âlimler ile Sümeniyye arasında geçen konuyla alakalı tartışmalara da yer verilmiştir.

Abstract

The main sources of Islamic thought are the Qur'an, Sunnah and ijma. In addition, these sources are included in the "khabar" category. But since the beginning of Islam, many groups who did not consider the khabar as a source of Islamic knowledge have entered into discussion with Muslims. One of these groups who reject the value of the khabar as a source of knowledge of Islamic thought is Summaniyya. In fact, it is not known which nationalities Summaniyya is from. For this purpose, a lot of research has been done to determine the identity of Summaniyya. However, research to determine the identity of Summaniyya and their knowledge methods is insufficient. For this reason, in our study, we focused on determining the identity of the Summaniyya section and their approach to Islamic sources of information. In particular, we focus on Summanniya's understanding of mutawatir khabar that many Islamic scholars have accepted it as an Islamic source of information. We also touched on other past discussions between the two sides.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERASLAN, A. (2020). Sümeniyye Fırkası ve İslam Âlimleriyle Polemikleri (Mütevâtir Haber Ekseninde). Van İlahiyat Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 12, 69–86. https://ajindex.com/articles/821309

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (4)

  1. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillâh Ahmed b. Muhammed b. Hanbel b. Hilâl b. Esed eş-Şeybânî. er-Red ʿAla'l-Cehmiyye ve'z-Zenâdikâ. thk. Sabrî b. Selâme Şahin. B.y.: Dâru's-Sübât, ts. Altıntaş, Hayrani. “Dehriyye”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 9/107-109. İstanbul: TDV Yayınları, 1994.
  2. Apaydın, Yunus. "Mütevatir". Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 14/208-211. İstanbul: TDV Yayınları, 1996.
  3. Arslan, Hammet. “Maturidi’nin Eleştirdiği “Sümeniyye” Budizm midir?”. IV. Uluslararası Şeyh Şa’bân-ı Velî Sempozyumu. 2/527-537. Kastamonu: Kastamonu Üniversitesi Matbaası, 2017. Askalânî, Muhammed b. Ahmed b. Abdirrahman Ebû’l-Hüseyin el-Meletî. et-Tenbîh ve’r-Red alâ Ehli’l-Ehvâi ve’l-Bida’. thk. Muhammed Zâhid b. el-Hasan el-Kevserî. Mısır: Mektebetü’l-Ezheriyye, ts. Askerî, Ebu Hilâl. el-Evâîl, Dâru’l-Ulûm. thk. Velîd Kassâb, Muhammed el-Mısrî. Riyâd: Y.y., 1981. Bağdâdî, Ebû Mansûr Abdülkāhir b. Tâhir b. Muhammed et-Temîmî el-İsferâyînî. el Farḳ Beyne’l-Firaḳ. thk. Muhammed Muhyiddîn Abdülhamîd. Beyrût: el-Mektebetü’l-Asriyye, 1995. Bâḳillânî, Muhammed b. et-Ṭayyib Muhammed b. Ca'fer b. el-Kâsım el-Kâdî Ebû Bekir el-Mâlikî. el-İntisâr li'l-Kur'ân. thk. Muhammed Usâm el-Kudât. Beyrût: Dâru'l-Feth, 2001.
  4. Bebek, Adil. “Kelâm Literatürü Işığında Mucize ve Hz. Muhammed’e Nisbet Edilen Hissi Mücizelerin Değerlendirilmesi”. Marmara Üniv. İlahiyat Fak. Dergisi 18 (2000), 121-148. Bezdevî, Ebu’l-Yüsr Muhammed. Usûlü’d-Dîn. thk. Hans Piter Lens. Kâhire: el-Mektebetu’l-Ezheriyye li’t-Türâs, 2003. Bîrûnî, Ebu Reyhân Muhammed b. Ahmed. Fî Tahḳîḳi Mâ lil-Hind. Haydarabad: Y.y. 1958. Câḥız, ʿAmr b. Bahr b. Mahbûb el-Kenânî el-Leysî. Resâilu’l-Câhız. thk. Abdüsselâm Muhammed Hârûn. Kahire: Mektebetü’l-Hânicî, 1964. Cevherî, Ebû Nasr İsmâîl b. Hammâd. es-Sihâh (Tâcu’l-Luğa ve Sihâhu’l-Arabiyye). Kâhire: Daru’l-Hadîs, 2009. Cüveynî, Abdulmelik b. Abdillah b. Yûsuf b. Muhammed. Kitâbu't-Talhîs fi Usûli'l-Fıkh. thk. Abdullah Colum en-Nebâlî, Beşîr Ahmed el-Umerî. Beyrût: Dâru'l-Beşâiri'l-İslamiyye, ts. Ebû Ya’lâ, Muhammed b. el-Hüseyin b. Muhammed b. Halef b. el-Ferrâ el-Halîlî el-Bağdâdî. el-Mʿutemed fi Usuli’d-Dîn. thk. Vedi’ Zeydân Hadâd. Beyrût: Dâru’l-Meşrik, 1986. Ebû Ya'lâ, Muhammed b. el-Hüseyin b. Muhammed b. Halef İbn el-Ferrâ. el-Udde fi Usûli'l-Fıkh. thk. Ahmed b. Alî b. Seyr el-Mubârekî. B. y.: y.y., 1990. Ebu’l-Avn, Şemsuddin Muhammed b. Ahmed b. Salim. Levâmiḥu’l-Envâri’l-Behiyye ve Sevâtihi’l-Esrâr. Dimeşk: Müessesetü’l-Hâfikîn, 1982. Ebu’l-İz, Muhamme