KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Uşak Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi / 2017 / Cilt: 3 - Sayı: 3

BİLİŞİM TEKNOLOJİLERİ REHBER ÖĞRETMENLERİ TEKNOLOJİ KOÇLUK ÖLÇEĞİNİN GELİŞTİRİLMESİ

Bayram GÖKBULUT
Sayfa
29–51
Yayın Tarihi
2017-09-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Geliştirilen ölçme aracının BTRÖ’lerin teknoloji koçluk düzeylerini belirleyecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu ifade edilebilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Eğitim kurumlarında teknoloji kullanımına yön veren, okulda teknoloji kullanım kültürü oluşturmayı amaçlayan bireyler teknoloji koçu olarak ifade edilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu araştırmanın amacı 2011 yılında ISTE (International Society for Technology in Education - Uluslararası Eğitimde Teknolojiler Topluluğu) tarafından teknoloji koçları için yayınlanan ISTE-C standartları temel alınarak Bilişim Teknolojileri Rehber Öğretmenlerinin (BTRÖ) teknoloji koçluk düzeylerini belirleyecek bir ölçme aracının geliştirilmesidir.
💡
Sonuç & Katkı:Geliştirilen ölçme aracının BTRÖ’lerin teknoloji koçluk düzeylerini belirleyecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu ifade edilebilir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2011 Verileri
⚙️Değişkenler:Teknoloji koçluğu · bilişim teknolojileri rehber öğretmenleri · iste-cse

Özet

Eğitim kurumlarında teknoloji kullanımına yön veren, okulda teknoloji kullanım kültürü oluşturmayı amaçlayan bireyler teknoloji koçu olarak ifade edilmektedir. Eski adı ile formatör yeni adı ile bilişim teknoloji öğretmenleri bu yönü ile bir teknoloji koçu olarak görev yapmakta olup, bilişim teknolojileri öğretmenlerinden bu yönü ile ayrışmaktadır. Bu araştırmanın amacı 2011 yılında ISTE (International Society for Technology in Education - Uluslararası Eğitimde Teknolojiler Topluluğu) tarafından teknoloji koçları için yayınlanan ISTE-C standartları temel alınarak Bilişim Teknolojileri Rehber Öğretmenlerinin (BTRÖ) teknoloji koçluk düzeylerini belirleyecek bir ölçme aracının geliştirilmesidir. Bu kapsamda Türkiye genelinde görev yapan 404 BTRÖ’nün katılımı ile ölçek geliştirme çalışması yapılmıştır. Araştırma sonucunda üç faktörlü (Vizyoner Liderlik- α1=.938, Mesleki Gelişim - α2=.936 ve Dijital Vatandaşlık - α3=.905) ve 20 maddeden oluşan bir ölçme aracı geliştirilmiştir. Ölçeğin güvenirliğini belirlemek için ölçeğin iç tutarlılık katsayısı α=.958 olarak hesaplanmıştır. Ayrıca madde ayırt edicilik puanlarına da bakılmıştır. Geliştirilen ölçme aracının BTRÖ’lerin teknoloji koçluk düzeylerini belirleyecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu ifade edilebilir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÖKBULUT, B. (2017). BİLİŞİM TEKNOLOJİLERİ REHBER ÖĞRETMENLERİ TEKNOLOJİ KOÇLUK ÖLÇEĞİNİN GELİŞTİRİLMESİ. Uşak Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 3, 29–51. https://ajindex.com/articles/820290

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Anderson, J., C. and David W., G. (1984). The effect of sampling error on convergence, improper solutions, and goodness‐of‐fit indices for maximum likelihood comfirmatory factor analysis. Psychometrika, 49, 155‐173. Balcı, A. (2001).
  2. Sosyal Bilimlerde Araştırma, Yöntem, Teknik ve İlkeler (3. baskı). Ankara:
  3. PegemA Yayıncılık. Beglau, Monica, Hare, Jana C., Foltos, Les, Gann, Kara, James, Jayne, Jobe, Holly, Knight, Jim ve Smith, Ben (2011). Technology, coaching, and community. In ISTE, An ISTE White Paper, Special Conference Release. Brooks, S. (2013). Making Technology Standards Work for You, 3rd Ed. http://www.iste.org/docs/excerpts/MATEC3-excerpt.pdf, Erişim Tarihi: 04.12.2015.
  4. Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Kuram ve uygulamada eğitim yönetimi, 32(32), 470-483.
  5. Büyüköztürk, Ş. (2004). Veri Analizi El Kitabı. (4. baskı). Ankara:
  6. PegemA Yayıncılık. Büyüköztürk, Ş. (2007). Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık. (7. Baskı). Cambridge Dictionary Online. (2016). http://dictionary.cambridge.org/ Erişim Tarihi: 09.01.2016.
  7. Comrey, A. ve Howard, L. (1992). A First Course in Factor Analysis. (2.baskı). Hillsdale, NJ: Erlbaum Çoklar, A., N. (2008). Öğretmen adaylarının eğitim teknolojisi standartları ile ilgili özyeterliklerinin belirlenmesi. Doktora Tezi, Anadolu Üniversitesi,
  8. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir. DeVellis, R. F. (2003). Scale development: Theory and applications. Second Edition. Thousand Oaks: Sage Publications. Field, A. (2000). Discovering statistics using SPSS for windows. London: Sage Publications. Harrington, D. (2009).
  9. Confirmatory Factor Analysis, Oxford: Oxford University Pres. Hutcheson, G. ve Nick, S. (1999). The Multivariate Social Scientist. London: Sage. ISTE (International Society for Technology in Education). (2011). ISTE standards Coaches. http://www.iste.org/standards/standards/standards-for-coaches, Erişim Tarihi: 04.12.2015. ISTE (International Society for Technology in Education). (2015). Global reach of the ISTE Standards.http://www.iste.org/standards/standards-in-action/global-reach, Erişim Tarihi: 04.12.2015.
  10. Kaiser, H., F. (1974). An Index of Factorial Simplicity. Psychometrika, 39, ss.31-36.
  11. Kahyaoğlu, M. ve Yangın, S. (2007). İlköğretim Öğretmen Adaylarının Mesleki Özyeterliklerine İlişkin Görüşleri.Kastamonu Eğitim Dergisi, 15(1), 73-84.
  12. Karal, H. ve Timuçin, E. (2010). Bilgisayar ve öğretim teknolojileri öğretmenliği bölümleri mezunların sorunları