Dergiler / Uluslararası Spor Bilimleri Öğrenci Çalışmaları / 2021 / Cilt: 3 - Sayı: 2

Elit Haltercilere Uygulanan Sekiz Haftalık Farklı Kuvvet Antrenman Protokollerinin Anaerobik Güç ve Vücut Kompozisyonu Değerlerine Etkisinin İncelenmesi*

Sayfa
10–20
Yayın Tarihi
2021-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

TMA antrenmanı uygulayanların vücut kompozisyonu (çevre ölçümleri-mm), dikey sıçrama, göğüs pres ve squat’a ait güç – watt/kg değerleri PK ve RKA kuvvet antrenmanına dahil olanlara göre anlamlı düzeyde fark bulunmuştur(p

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı elit haltercilere uygulanan sekiz haftalık farklı kuvvet antrenman protokollerinin anaerobik güç ve vücut kompozisyonu üzerine etkilerini tespit etmektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yaş ortalamaları 20,4±2,27 yıl olan sporculara sekiz hafta boyunca tamamlayıcı maksimum kuvvet (TMA: Deney A), piramidal kuvvet (PK: Deney B) ve kontrol grubuna rutin kuvvet antrenmanları (RKA) uygulandı.
💡
Sonuç & Katkı:TMA antrenmanı uygulayanların vücut kompozisyonu (çevre ölçümleri-mm), dikey sıçrama, göğüs pres ve squat’a ait güç – watt/kg değerleri PK ve RKA kuvvet antrenmanına dahil olanlara göre anlamlı düzeyde fark bulunmuştur(p
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:30 katılımcı
⚙️Değişkenler:Halter · Anaerobik güç · Performans

Özet

Bu çalışmanın amacı elit haltercilere uygulanan sekiz haftalık farklı kuvvet antrenman protokollerinin anaerobik güç ve vücut kompozisyonu üzerine etkilerini tespit etmektir. Yaş ortalamaları 20,4±2,27 yıl olan sporculara sekiz hafta boyunca tamamlayıcı maksimum kuvvet (TMA: Deney A), piramidal kuvvet (PK: Deney B) ve kontrol grubuna rutin kuvvet antrenmanları (RKA) uygulandı. Vücut ağırlığı TMA grubu (n=10; 68,20±12,34 kg) ,PK grubu (n=10; 73,30±9,95 kg) ve RKA grubu (n=10; 64,50±9,84 kg) toplamda 30 katılımcı yer aldı. Süreç öncesi ve sonrası vücut kompozisyonu (çevre değerleri) ile birlikte dikey sıçrama, squat ve göğüs pres hareketlerinde güç değerleri MYO test aracılığı ile kayıt altına alındı. TMA grubunda Maksimum kuvvet % 80-90 şiddette 2-3 tekrarlı yüklenmeye ek olarak % 60-80 şiddet aralığında 8-12 tekrarlı kalça ekstansör ve dikey sıçramaya yönelik program, PK grubunda %80 – 100 şiddet aralığında 5-3-1 tekrarlı inişli çıkışlı piramit yüklenme, RKA grubunda ise rutin antrenmanlarına devam etmesi sağlanmıştır. Veriler iki yönlü Repeated measures anova analiz yöntemi ile değerlendirilmiştir. TMA antrenmanı uygulayanların vücut kompozisyonu (çevre ölçümleri-mm), dikey sıçrama, göğüs pres ve squat’a ait güç – watt/kg değerleri PK ve RKA kuvvet antrenmanına dahil olanlara göre anlamlı düzeyde fark bulunmuştur(p

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

NAZİK, K. N., YÜKSEL, O. (2021). Elit Haltercilere Uygulanan Sekiz Haftalık Farklı Kuvvet Antrenman Protokollerinin Anaerobik Güç ve Vücut Kompozisyonu Değerlerine Etkisinin İncelenmesi*. Uluslararası Spor Bilimleri Öğrenci Çalışmaları, Cilt: 3 - Sayı: 2, 10–20. https://ajindex.com/articles/818860

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Arabatzi, F., Kellis, E., & De Villarreal, E. S. S. (2010). Vertical jump biomechanics after plyometric, weight lifting, and combined (weight lifting+ plyometric) training. The Journal of Strength & Conditioning Research, 24(9), 2440-2448.
  2. Astrand, P.O. and Rodahl, K., (1986), Textbook of Work Physiology. Mc Graw-Hill Book Company: New York. Atabeyoğlu, C. (1992).
  3. Türk halter tarihi. Türk Spor Vakfı, Türk Spor Vakfı Yayınları, 5-9. Balsalobre-Fernández, C., Tejero-González, C. M., del Campo-Vecino, J., & Alonso-Curiel, D. (2013). The effects of a maximal power training cycle on the strength, maximum power, vertical jump height and acceleration of high-level 400-meter hurdlers. Journal of human kinetics, 36, 119. Borms, J. (1986). The child and exercise: an overview. Journal of sports sciences, 4(1), 3-20.
  4. Bubanj, S., Stanković, R., Bubanj, R., Bojić, I., Đinđić, B., & Dimić, A. (2010). Reliability of myotest tested by a countermovement jump. Acta Kinesiologica, 4(2), 46-48.
  5. Carvalho, A., Mourão, P., & Abade, E. (2014). Effects of strength training combined with specific plyometric exercises on body composition, vertical jump height and lower limb strength development in elite male handball players: a case study. Journal of human kinetics, 41(1), 125-132.
  6. Casartelli, N., Müller, R., & Maffiuletti, N. A. (2010). Validity and reliability of the Myotest accelerometric system for the assessment of vertical jump height. The Journal of Strength & Conditioning Research, 24(11), 3186-3193.
  7. Channell, B. T., & Barfield, J. P. (2008). Effect of Olympic and traditional resistance training on vertical jump improvement in high school boys. The Journal of Strength & Conditioning Research, 22(5), 1522-1527.
  8. Chiu, L. Z., Schilling, B. K. (2005). A primer on weightlifting: From sport to sports training. Strength and Conditioning journal, 27(1), 42,48. Garhammer, J. (1980). Power production by Olympic weightlifters. Medicine and science in sports and exercise, 12(1), 54-60.
  9. Garhammer J. (1991). A comparison of maximal power outputs between elite male and female weightlifters in competition. Int J Sport Biomechanics, 7:3-11.
  10. Gourgoulis V, Aggeloussıs N, Kalivas V, Antoniou P, Mavromatis G. Snatch, (2004). Lift kinematics and bar energetics in male adolescent and adult weightlifters. J Sports Med Phys Fitness, 44:126-31.
  11. Harbili E. ve Arıtan S. (2007). Halterde Artan Bar Ağırlığının Bar Kinematiği Ve Güç Çıktısı Üzerine Etkileri. Spor Bilimleri Dergisi, Hacettepe J. of Sport Sc