Dergiler / Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi / 2017 / HAZİRAN

Eğitim Örgütlerinde Bilgi Uçurma Sürecinin Yönetilmesi

Managing the Whistleblowing Process in Educational Organizations

Sayfa
43–62
Yayın Tarihi
2017-06-16
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada bilgi uçurma kavramı, bilgi uçurma süreci ve söz konusu sürecin yürütülmesi ile eğitim örgütlerindeki durum analiz edilmeye çalışılacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Genel olarak, yürürlükteki yasalara ve toplumun genelince kabul edilmiş etik ilkelere aykırı ve gayrimeşru eylem ve davranışları fark eden örgüt çalışanının, söz konusu eylem ve davranışlardan etkilenmiş olabilecek veya bu eylem ve davranışları engelleyebilecek örgüt ya da kişilere yaptığı bilinçli duyuru durumu bilgi uçurma (whistleblowing) olarak ifade edilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Özetle bilgi uçurma, etik ve hukuk değerlere aykırılıkları bildirme davranışı olarak tanımlanabilir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada bilgi uçurma kavramı, bilgi uçurma süreci ve söz konusu sürecin yürütülmesi ile eğitim örgütlerindeki durum analiz edilmeye çalışılacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Bilgi Uçurma · Bilgi Uçuran · Bilgi Uçurma Süreci

Özet

Genel olarak, yürürlükteki yasalara ve toplumun genelince kabul edilmiş etik ilkelere aykırı ve gayrimeşru eylem ve davranışları fark eden örgüt çalışanının, söz konusu eylem ve davranışlardan etkilenmiş olabilecek veya bu eylem ve davranışları engelleyebilecek örgüt ya da kişilere yaptığı bilinçli duyuru durumu bilgi uçurma (whistleblowing) olarak ifade edilmektedir. Özetle bilgi uçurma, etik ve hukuk değerlere aykırılıkları bildirme davranışı olarak tanımlanabilir. Bilgi uçurma olayını gerçekleştiren kişi ise bilgi uçuran (whistleblower) olarak adlandırılmaktadır. Bilgi uçurma kavramı örgüt içinde ve dışında, aktif ya da pasif olarak gerçekleşebilen bir süreçtir. Bilgi uçurma süreci esasen bireysel seçim ve karar alma süreçlerine benzemektedir. Bilgi uçurma sürecinin yönetilmesi, etik açıdan saydam bir örgüt oluşturmak için elzemdir. Ancak sürecin bilgi uçuran (whistleblower) ve hakkında ihbarda bulunulan kişi veya örgüt açısından farklı sonuçları olabilmektedir. Bu çalışmada bilgi uçurma kavramı, bilgi uçurma süreci ve söz konusu sürecin yürütülmesi ile eğitim örgütlerindeki durum analiz edilmeye çalışılacaktır.

Abstract

Generally, whistleblowing (Miceli and Near, 1985) is a behavior of the employee of the organization who is aware of the illegal acts and behaviors contrary to the current legislation and the ethical principles accepted by the society as a whole,which may be influenced by such actions or behaviors, or by the organization or persons who can prevent these actions and behaviors.Whistleblowing is repoting behavior of contradictions to ethical and legal values that occurs in organizations. The person who carries out the information event is called the whistleblower. The concept of whistleblowing is a process that can take place actively or passively in and out of the organization. Whistleblowing process is basically similar to individual selection and decision making processes. The governance of the whistleblowing process is essential for creating an ethically transparent organization. However, the process can have different results in terms of the whistleblower and the person or organization being reported. In this study, whistleblowing concept, whistleblowing process and execution of the process will be tried to analyze the situation in educational organizations.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Baltacı, A. (2017). Eğitim Örgütlerinde Bilgi Uçurma Sürecinin Yönetilmesi. Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi, HAZİRAN, 43–62. https://ajindex.com/articles/818805

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Ahern, K., ve McDonald, S. (2002). The beliefs of nurses who were involved in a whistleblowing event. Journal of Advanced Nursing, 38(3), 303-309.
  2. Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, vol. 50, no. 2, 179–211.
  3. Aktan, Ç. C. (2006). Organizasyonlarda yanlış uygulamalara karşı bir sivil erdem ve ahlaki tepki ve vicdani red davranışı: whisleblowing. Mercek Dergisi. Web: http://www.sobiadacademy.net/sobem/e-yonetim/whistleblowing/aktan-whistle.pdf adresinden 27.11.2016 tarihinde alınmıştır. Alford, F.C. (2001).
  4. Whistleblowers, Broken Lives and Organizational Power. Ithaca:Cornell University Press.
  5. Armstrong, D. (2005). Delicate operation: how a famed hospital invests in device it uses and promotes; Cleveland Clinic set up fund that has stock in maker of heart-surgery system. Wall Street journal (Eastern ed.), A1-A16. Arnold, D. ve Ponemon, L. (1991). Internal auditors perceptions of whistleblowing and the influence of moral reasoning: an experiment. A Journal of Practice and Theory, 10, 1–15.
  6. Aselage, J., ve Eisenberger, R. (2003). Perceived organizational support and psychological contracts: A theoretical integration. Journal of Organizational Behavior, 24: 491-509.
  7. Aydın, İ. P. (1998). Yönetsel mesleki ve örgütsel etik. Pegem Özel Eğitim ve Hizmetleri Tic. Limited Şti. Aydın, İ. (2006). Eğitim ve Öğretimde Etik (2. Baskı) Ankara:
  8. Pegem A Yayıncılık. Aydın, U. (2003). İş hukuku açısından işçinin bilgi uçurması (Whistleblowing). Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. Balcı, A., Baltacı, A., Fidan, T., Cereci, C. ve Acar, U. (2012). Örgütsel sosyalleşmenin, örgütsel özdeşleşme ve örgütsel vatandaşlıkla ilişkisi: ilköğretim okulu yöneticileri üzerinde bir araştırma. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi-Journal of Educational Sciences Research, 2(2), 47-74.
  9. Baltacı, A. (2016). Mentörlük ve göreve başlama. Pegem Atıf İndeksi, 289-308.
  10. Baltaci, A., ve Balcı, A. (2017). Complexity Leadership: A Theorical Perspective. International Journal of Educational Leadership and Management, 5(1), 30-58.
  11. Banja, J. D. (1985). Whistleblowing in physical therapy. Physical therapy,65(11), 1683-1686.
  12. Bies, R., ve Moag, J. (1986). Interactional justice: Communication criteria of fairness. In R. Lewicki, B. Sheppard, ve M. Bazerman (Eds.). Research on Negotiations in Organizations (Vol. 1). Greenwich, CT: JAI Press.
  13. Binikos, E. (2008). Sounds of silence: organisational trust and decisions to blow the whistle: em