KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Uluslararası Medya ve İletişim Araştırmaları Hakemli Dergisi / 2021 / Cilt: 4 - Sayı: 2

Siyasal Halkla İlişkilerin Panoraması: 1946'dan 2002'ye Seçim Kampanyaları

Panorama of Political Public Relations: Election Campaigns from 1946 to 2002

Esra KELOĞLU İŞLER
Serdar ANALI
Sayfa
139–166
Yayın Tarihi
2021-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma, medya araştırmalarına tarihsel bir bakış açısıyla siyasal halkla ilişkilerin dönüşümünü göstermesi ile özgün bir katkı sağlamaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Seçim süreçlerinde siyasal aktörler, etkili siyasal halkla ilişkiler çabaları göstererek, seçmenleri kendisine oy vermeye ikna ederler ve rızalarını kazanmaya çalışırlar.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmada 1946-2002 yılları arasındaki genel seçimlerin seçim kampanyaları incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma, medya araştırmalarına tarihsel bir bakış açısıyla siyasal halkla ilişkilerin dönüşümünü göstermesi ile özgün bir katkı sağlamaktadır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:2002 Verileri
⚙️Değişkenler:Ekonomik ve Toplumsal Dönüşümler · Seçim Kampanyaları · Siyasal Halkla İlişkiler

Özet

Seçim süreçlerinde siyasal aktörler, etkili siyasal halkla ilişkiler çabaları göstererek, seçmenleri kendisine oy vermeye ikna ederler ve rızalarını kazanmaya çalışırlar. Siyasal aktörlerin söylemleri, vaatleri, Türkiye'de ve dünyada ekonomik veya toplumsal olgulardan bağımsız değildir. Bu çalışmanın amacı; Türkiye Cumhuriyeti’nde çok partili hayata geçişten itibaren ekonomik ve toplumsal dönüşümlerin ışığında, seçim kampanyalarını ve kampanyalarda meydana gelen değişimleri siyasal halkla ilişkiler bağlamında incelemek ve bir panoramasını çıkarmaktır. Araştırmada 1946-2002 yılları arasındaki genel seçimlerin seçim kampanyaları incelenmiştir. Akademik literatürde, seçim kampanyaları hakkında tek tük belirli dönemlere odaklanmış çalışmalar olsa da siyasal halkla ilişkiler hakkında detaylı bütünlüklü analizler, özellikle de seçilen süre göz önüne alındığında, nadir hatta yok denecek kadar azdır. Çalışma, niteliksel yöntemle, betimleyici tarihsel analiz olarak tasarlanmıştır. Partilerin seçim kampanyalarındaki söylemlerini incelemek üzere araştırma birimi, dönemin gazete, radyo ve televizyon yayımlarıdır. Araştırmanın önemi; kampanya süreçlerinin ekonomik ve toplumsal yapıyla bağlarını kurması ve demokrasinin nasıl sunulduğunu, tarzın nasıl değiştiğini zamanın ruhunu göstermesi bakımından bütüncül bir şekilde sunmasıdır. Çalışma, medya araştırmalarına tarihsel bir bakış açısıyla siyasal halkla ilişkilerin dönüşümünü göstermesi ile özgün bir katkı sağlamaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

İŞLER, E. K., ANALI, S. (2021). Siyasal Halkla İlişkilerin Panoraması: 1946'dan 2002'ye Seçim Kampanyaları. Uluslararası Medya ve İletişim Araştırmaları Hakemli Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 2, 139–166. https://ajindex.com/articles/817846

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. Abadan, U. N. (1966). Anayasa Hukuku ve Siyasi Bilimler Açısından 1965 Seçimlerinin Tahlili. Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilimler Fakültesi Yayınları.
  2. Abadan, U. N. (1977, 2 Mayıs). Televizyonsuz Seçime Doğru. MİLLİYET. http://gazetearsivi.milliyet.com.tr.
  3. Abadan, U. N. (1989).
  4. Legitimacy, Participation and Restricted Pluralism: The 1987
  5. Elections in Turkey, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 44 (1): 17-35. Adalet Partisi Genel Merkezi Yayınları (APGMY). (1966). Süleyman Demirel Seçim Konuşmaları. Adalet Partisi Genel Merkezi Yayınları No: 27, Ankara:
  6. Doğuş Matbaacılık. Akandere, O. (2009). 1946 Genel Seçimleri ve Sonuçları Üzerinde İktidar ve Muhalefet Partileri Arasında Yapılan Tartışmalar I, Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi, C.25, S. 75, 437-464.
  7. Akar, R. (2006). Karaoğlan. Ankara:
  8. İmge. Akdağ, M. (2019). Yakın Dönem Türk Siyaset Duayenlerinin Medya Kullanımı Deneyimleri ve Propaganda, İletişim Fakültesi Aksaray İletişim Dergisi, c.1, s.1, 82-110.
  9. Aksoy, M. (1960). Partizan Radyo. Ankara:
  10. Forum. Albayrak, M. (2004). Türk Siyasi Tarihinde Demokrat Parti (1946-1960). Ankara:
  11. Phoenix. Alemdar, K. (1996). İletişim ve Tarih. Ankara:
  12. İmge. Alkan, M. Ö. (2015).
  13. Seçim Afişleri, Parti Amblemleri ve Demokrasi Tarihimize Dair Notlar, Birikim, No:313, 101-113.
  14. American Jewish Committee. (1960).
  15. Turkey, The American Jewish Year Book, Springer, Vol. 61. 279-284.
  16. Arcayürek, C. (1999). “Büyüklere Masallar Küçüklere Gerçekler”:1 Demokrasi Sürecinde Üç Adam, İstanbul:
  17. Bilgi Yayınevi.
  18. Avşar, Z. (2020). Amerika Birleşik Devletlerinde Siyasal İletişim. Z. Avşar, M. Şahin, M. P. Veske ve S. Ökten (Ed.), Dünya Örnekleri Çerçevesinde Siyasal İletişim, Ankara:
  19. Kopernik. Baines, P. (2008).
  20. Political Marketing, L. L. Kaid and C. Holtz-Bacha (Ed.), Encyclopedia of Political Communication, 603-604.
  21. Sage Publication. Baines, P. (2011). Political Public Relations and Election Campaigning, J. Strömbäck and S. Kiousis (Ed.), Political Public Relations: Principles and Applications in, 116. Newyork: Routledge. Barlas, M. (2001). Turgut Özal’ın Anıları, İstanbul:
  22. Birey Yayıncılık. Baykal, Ö. (2017). Türk Siyasetinde Refah Partisi Hanımlar Komisyonu Deneyimi, Yönetim, Ekonomi, Edebiyat, İslami ve Politik Bilimler Dergisi. c2: 117-125. Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi. 1946:3. BCA: 30-1-0-0/44-257-2. “Demokrat Parti’nin de Radyodan Faydalanması Hakkında Yazışmalar”. Başbakanlık Cumhuriyet Arşivleri, Katalog Numarası: 30-1-0-0/65-402-2, “Afyon’u ziyarete gelen Demokrat parti mensuplarınd