Dergiler / Uluslararası Liderlik Eğitimi Dergisi / 2022 / Cilt: 6 - Sayı: I

TÜRKİYE’DE YABANCI DİL ÖĞRETİMİNDE ÖĞRETMEN YETİŞTİRME POLİTİKALARI VE REFORM SÜRECİ

Sayfa
1–15
Yayın Tarihi
2022-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yine de, mevcut halde, resmi dokümanlarda da tartışılan, Türkiye’de yabancı dil öğretimine dair sorunlara kalıcı çözümler bulmak, merkeziyetçi yapı ve neoliberalizmin merkezi sınavlar, eğitimin standartlaştırılması, öğretmenlerin hesap verebilirliği gibi etkileriyle birlikte pek mümkün görünmemektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı Türkiye’de yabancı dil öğretiminde öğretmen yetiştirme politikalarının tarihsel gelişimiyle iniltili kronik sorunlarını tespit etmek, son yirmi yılda yoğunlaşan reform sürecini de bu politikalar açısından incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Verilerin toplanmasında doküman incelemesi yöntemi tercih edilerek, araştırılan olgu hakkında bilgi veren yazılı materyallerin incelenmiş, betimsel analiz yöntemiyle bu veriler üç başlıkta tartışılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Yine de, mevcut halde, resmi dokümanlarda da tartışılan, Türkiye’de yabancı dil öğretimine dair sorunlara kalıcı çözümler bulmak, merkeziyetçi yapı ve neoliberalizmin merkezi sınavlar, eğitimin standartlaştırılması, öğretmenlerin hesap verebilirliği gibi etkileriyle birlikte pek mümkün görünmemektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Öğretmen yetiştirme · Türk eğitim sistemi · neoliberalizm

Özet

Bu çalışmanın amacı Türkiye’de yabancı dil öğretiminde öğretmen yetiştirme politikalarının tarihsel gelişimiyle iniltili kronik sorunlarını tespit etmek, son yirmi yılda yoğunlaşan reform sürecini de bu politikalar açısından incelemektir. Konu için seçilen ‘Türkiye’de İngilizce öğretmeni yetiştirme politikaları’ durumunu derinlemesine ve bütüncül bir yaklaşımla araştırmak amacıyla nitel bir durum çalışması yürütülmüş, doküman analizi yapılarak araştırılan olgu hakkında bilgi veren yazılı materyallerin incelenmiştir. Verilerin toplanmasında doküman incelemesi yöntemi tercih edilerek, araştırılan olgu hakkında bilgi veren yazılı materyallerin incelenmiş, betimsel analiz yöntemiyle bu veriler üç başlıkta tartışılmıştır. Buna göre, yapısal sorunlar olarak tespit edilen merkeziyetçilik ve yabancı dil eğitiminin neoliberalleşmesi, ‘Türkiye’de Cumhuriyete Geçiş ve 20. Yüzyılda Yabancı Dil Öğretiminde Öğretmen Yetiştirme Politikaları’, ‘Türkiye’de İngilizce Öğretimi: 1997 ve Sonrası’ ile ‘Türk Eğitim Sisteminin ve Türkiye’deki Yabancı Dil Eğitiminin Neoliberalleşmesi’ temaları altında tartışılmıştır. Standartlaşma ile gelen sınav ağırlıklı eğitim sistemi ve öğretmenlerin otonomisinin kısıtlanması, bu temel sorunların sonucunda ortaya çıkan alt problemler olarak nitelendirilebilir. Öğretmen yetiştirme politikalarını ve öğretmenlerin mesleki gelişimlerini etken öğretmenler yetiştirmek üzerine kurgulamak bu sorunların çözümü için olumlu bir adım olacaktır. Yine de, mevcut halde, resmi dokümanlarda da tartışılan, Türkiye’de yabancı dil öğretimine dair sorunlara kalıcı çözümler bulmak, merkeziyetçi yapı ve neoliberalizmin merkezi sınavlar, eğitimin standartlaştırılması, öğretmenlerin hesap verebilirliği gibi etkileriyle birlikte pek mümkün görünmemektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TEKİN, A., GÜRKAN, A. (2022). TÜRKİYE’DE YABANCI DİL ÖĞRETİMİNDE ÖĞRETMEN YETİŞTİRME POLİTİKALARI VE REFORM SÜRECİ. Uluslararası Liderlik Eğitimi Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: I, 1–15. https://ajindex.com/articles/817770

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Akcan, S. (2016). Novice Non-Native English Teachers’ Reflections on Their Teacher Education Programmes and Their First Years of Teaching. PROFILE: Issues in Teachers' Professional Development 18, 55-70.
  2. Aküzüm, C., & Saraçoğlu Mehtap. (2018). Ortaokul Öğretmenlerinin Destekleme ve Yetiştirme Kurslarına Yönelik Tutumlarının İncelenmesi. Turkish Journal of Educational Studies, 97-121.
  3. Akyuz, Y. (2009). Türk Egitim Tarihi. Istanbul: Pegem. Aslan, N., & Cansever, B. (2009). Ailenin Sosyo Demografik Özelliklerinin Çocuğun Okuldaki Sosyal Etkinliklere Katılımı Üzerindeki̇ Etkileri: Türkiye ve Hollanda Arasında Karşılaştırmalı Bir Çalışma. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 210-226.
  4. Atay, D. (2008). Teacher Research for Professional Development. ELT Journal, 62(2), 139–147.
  5. Bakioglu, A., & Salduz, E. (2014). Öğretmenlerin Hesap Verebilirliklerini Ogrencilerin Akademik Başarısı Açısından Değerlendirmeleri. Eğitim Bilimleri Dergisi, 40, 13-29.
  6. Bakır, H. (2018). Neo-Liberalizmin Hegemonyası Altında Türkiye Emek Piyasası. Çalışma ve Toplum, 3, 1459-1480.
  7. Ball, S. (2003). The Teacher’s Soul and the Terrors of Performativity. Journal of Education Policy, 18(2), 215–228.
  8. Baltodano, M. (2012). Neoliberalism and the Demise of Public Education: the Corporatization of Schools of Education. International Journal of Qualitative Studies in Education, 487-507.
  9. Beauchamp, C., & Thomas, L. (2009). Understanding Teacher Identity: An Overview of Issues in the Literature and Implications for Teacher Education. Cambridge Journal of Education, 39(2), 175-189.
  10. Berkes, N. (2002). Turkiye'de Cagdaslasma. Istanbul: Yapi Kredi Yayinlari. Biesta, G. (2009). Good Education in an Age of Measurement: On the Need to Reconnect with the Question of Purpose in Education. Educational Assessment, Evaluation and Accountability, 21, 33–46.
  11. Biesta, G., & Tedder, M. (2007). Agency and Learning in the Lifecourse: Towards an Ecological Perspective. Studies in the Education of Adults, 39(2), 132-149.
  12. Binbaşıoğlu, C. (1995). Türkiye’de Egitim Bilimleri Tarihi. Istanbul: MEB. Bingölbalı, N. (2018). Özel Okullarda Eğitim Alanında Yaşanan Problemler ve Çözüm Önerileri. İstanbul: İstanbul Gelişim Üniversitesi.
  13. Buchanan, R. (2015). Teacher Identity and Agency in an Era of Accountability. Teachers and Teaching: Theory and Practice, 21(6), 700-719.
  14. Burns, A., & Richards, J. C. (2009). The Cambridge Guide to Second Language Teacher Education. Cambridge: Cambridge University Press.
  15. Buyruk, H. (2014). Öğretmen Performansı