Doğu Avrupa coğrafyasında varlık gösteren İslamiyet’ten önceki Türk devletleri ve toplulukları ile alakalı makaleler ise bir sonraki çalışmada ele alınacaktır.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Türkler, İskitler ile birlikte Avrupa’da görülmeye başlamıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada; İskitler, Avrupa Hunları, Avarlar, Hazarlar, Bulgarlar, Kuman-Kıpçaklar, Peçenekler gibi Doğu Avrupa coğrafyasında yaşayan İslam Öncesi Türk devletleri ve toplulukları ile ilgili çalışmalar sıralanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Doğu Avrupa coğrafyasında varlık gösteren İslamiyet’ten önceki Türk devletleri ve toplulukları ile alakalı makaleler ise bir sonraki çalışmada ele alınacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Doğu Avrupa · İslam Öncesi Türkler · Bibliyografya
Özet
Türkler, İskitler ile birlikte Avrupa’da görülmeye başlamıştır. Bu çalışmada; İskitler, Avrupa Hunları, Avarlar, Hazarlar, Bulgarlar, Kuman-Kıpçaklar, Peçenekler gibi Doğu Avrupa coğrafyasında yaşayan İslam Öncesi Türk devletleri ve toplulukları ile ilgili çalışmalar sıralanmıştır. Doğu Avrupa’da devlet kuran, siyasî, askerî faaliyetlerde bulunan İslam Öncesi Türk devletleri ve topluluklarına dair devrinde yazılmış ana kaynaklar ile araştırma eserlerin (kitap, tez) bibliyografik künyeleri listelenerek bu konuda çalışacak araştırmacılara kolaylık sağlanması amaçlanmıştır. Doğu Avrupa coğrafyasında varlık gösteren İslamiyet’ten önceki Türk devletleri ve toplulukları ile alakalı makaleler ise bir sonraki çalışmada ele alınacaktır.
AĞAOĞLU, M. (2020). Doğu Avrupa Türk Devletleri ve Topluluklarına Dair Bir Bibliyografya Denemesi. Uluslararası Ders Kitapları ve Eğitim Materyalleri Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 2, 393–403. https://ajindex.com/articles/815432
The Histories. çev. Joseph D. Frendo, Berlin- New York: Walter De Gruyter. Ammianus Marcellinus, (1986). The Later Roman Empire (A.D. 354-378). çev. Walter Hamilton, London: Penguin Books. Anna Komnena, (1996). Alexiad Malazgirt’in Sonrası. çev. Bilge Umar, İstanbul: İnkılâp Yayınevi. Chronicon Paschale, (1989). Chronicon Paschale 284-628
AD. çev. Michael Whitby- Mary Whitby, Liverpool: Liverpool University Press. Ioannis Laurentii Lydi, (1854). De Magistratibus Reipublicae Romanae (Opera Omnia). Ed. J. P. Paris: Migne. İbni Fadlan, (2016).
Seyahatname.haz. Ramazan Şeşen, İstanbul:
Yeditepe Yayınevi, Priscus, (2014). The Fragmentary History of Priscus. Çev. John Given, New Jersey-Merchantville: Evolution Publishing. Prokopios, (2010). Bizans’ın Gizli Tarihi. çev. Orhan Duru, İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları. Socrates, (2016). Historia Ecclesiastica. London: Aeterna Press. Sozomenos Hermeias, (1886). Ecclesiastica Historia.çev. Philip Schaff, New York: Christian Literature Publishing. Theodoretus, (1843). Ecclesiastical History a History of Church.London: Bagster. Theodorus Mommsen, (1882). Iordanis Romana et Getica. Berolini: Weidmannos. Theophanes, (2014). Chronographia. New York: Nabu Press. Vegetius, (1996). Epitome of Military Science. çev. N.P. Milner, Liverpool: Liverpool University Press. Zosimos, (1967). Historia Nova: the Decline of Rome. çev. James J. Buchanan- Harold T. Davis, St. Antonio: Trinity University Press.