Dergiler / Uluslararası Afro-Avrasya Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 5 - Sayı: 10

APARTHEID DÖNEMİNDE GÜNEY AFRİKA VE ULUSLARARASI ÇALIŞMA ÖRGÜTÜ İLİŞKİLERİ

Sayfa
25–37
Yayın Tarihi
2020-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Apartheid sürecinin başlangıcında ILO’nun daha yumuşak bir politikaya sahip olduğu, ancak 1960’larda bağımsızlığını kazanan devletlerin örgütte etkilerini artırmalarıyla birlikte sert politikalara dönüş yaptığı ileri sürülmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Güney Afrika’da 1948 yılında Ulusal Parti’nin iktidara gelmesiyle birlikte Apartheid adı verilen ayrımcılık politikaları uygulanmaya başlamıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Apartheid politikaları her ne kadar 1948 yılından itibaren kurumsallaşmaya başlasa da tarihsel kökenlerini Güney Afrika’nın sömürgecilik tarihiyle ilişkilendirmek mümkündür. 17. yüzyılda önce Hollanda ve ardından İngiltere’nin sömürge politikalarına maruz kalan Güney Afrika’da, elmas ve altın madenlerinin keşfiyle birlikte ayrımcılık politikaları sertleşmeye başlamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Apartheid sürecinin başlangıcında ILO’nun daha yumuşak bir politikaya sahip olduğu, ancak 1960’larda bağımsızlığını kazanan devletlerin örgütte etkilerini artırmalarıyla birlikte sert politikalara dönüş yaptığı ileri sürülmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Apartheid · Güney Afrika · Uluslararası Çalışma Örgütü

Özet

Güney Afrika’da 1948 yılında Ulusal Parti’nin iktidara gelmesiyle birlikte Apartheid adı verilen ayrımcılık politikaları uygulanmaya başlamıştır. Apartheid politikaları her ne kadar 1948 yılından itibaren kurumsallaşmaya başlasa da tarihsel kökenlerini Güney Afrika’nın sömürgecilik tarihiyle ilişkilendirmek mümkündür. 17. yüzyılda önce Hollanda ve ardından İngiltere’nin sömürge politikalarına maruz kalan Güney Afrika’da, elmas ve altın madenlerinin keşfiyle birlikte ayrımcılık politikaları sertleşmeye başlamıştır. Bu çalışma, Apartheid rejiminin kurumsallaştığı dönem olan 1948-1994 yılları arasında Güney Afrika ve Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) ilişkileri tarihsel perspektifte incelenmeyi amaçlamaktadır. Güney Afrika’nın 1964 yılında örgütten ayrılmasıyla farklı bir boyut kazanan ilişkiler, ILO’nun Apartheid sürecindeki rolünü ortaya koyması açısından önemlidir. Apartheid sürecinin başlangıcında ILO’nun daha yumuşak bir politikaya sahip olduğu, ancak 1960’larda bağımsızlığını kazanan devletlerin örgütte etkilerini artırmalarıyla birlikte sert politikalara dönüş yaptığı ileri sürülmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜMÜŞ, İ. (2020). APARTHEID DÖNEMİNDE GÜNEY AFRİKA VE ULUSLARARASI ÇALIŞMA ÖRGÜTÜ İLİŞKİLERİ. Uluslararası Afro-Avrasya Araştırmaları Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 10, 25–37. https://ajindex.com/articles/814292

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Alcock, A. (1971). History of the International Labour Organisation. Palgrave Macmillan. Anti-Apartheid Movement. (1974).
  2. Racism and Apartheid in South Africa, The UNESCO Press,
  3. Paris. Aykaç, M. (2015). “Afrika’da Sömürgeciliğe İtiraz: Bir Fırsat Penceresi Olarak Türkiye’nin Yaklaşımı”, ed. İsmail Ermağan, Dünya Siyasetinde Afrika 2, Nobel Yayınları,
  4. İstanbul.
  5. Belinkie, S. F. (2015). “South Africa's Land Restitution Challenge: Mining Alternatives from Evolving Mineral Taxation Policies”. Cornell International Law Journal. 48. 219-246.
  6. Birkisdottir, V. L. (2018). The Impact of Racial Segregation in Africa. BA Thesis, Faculty of Social and Human Sciences School of Social Sciences, University of Iceland. Clark, N. L. ve Worger, C. H. (2004). South Africa: The Rise and Fall of Apartheid, Taylor & Francis. Corttrell, R. C. (2005). South Africa: A State of Apartheid. Chealse House Publishing, Philadelphia. Crankshaw, O. (1997).
  7. Race, Class and the Changing Division of Labour Under Apartheid. Taylor & Francis. Dubow, S. (2014). Apartheid 1948-1994,
  8. Oxford University Press,
  9. Oxford. Fabry, M. (2015). “The Right to Self-determination as a Claim to Independence in International Practice”, Ethnopolitics, (14)5, 498-504.
  10. Fülberth, G. (2011).
  11. Kapitalizmin Kısa Tarihi, Yordam Kitap, İstanbul.
  12. Glücksmann, R. (2010). “Apartheid Legislation in South Africa.” Hamburg. http://ra.smixx.de/media/files/Apartheid-Legislation-in-South-Africa-2010-2.pdf (04/03/2020).
  13. Godfrey, S. ve Maree, J. ve du Toit, D. ve Theron, J. (2010). Collective Bargaining in South Africa: Past, Present and Future?, Juta and Co., Claremont. Gorman, R. F. ve Mihalkanin, E. S. (2007). Historical Dictionaries of International Organizations, Scarecrow Press.
  14. Grawitzky, R. (2013). “The Role of the ILO During and Ending Apartheid”. ILO History Project. Groenewald, G. (2010). “Slaves and Free Blacks in VOC Cape Town, 1652–1795”. History Compass 8(9), 964–983.
  15. Guelke, L. ve Shell, R. (1992). “Landscape of Conquest: Frontier Water Alienation and Khoikhoi Strategies of Survival, 1652–1780”, Journal of Southern African Studies, 18:4, 803-824.
  16. Gümüş, İ. (2015). “Güney Afrika’da Endüstri İlişkileri: Tarihsel Geçmiş ve Apartheid Sonrası Dönüşümü”, ed. İsmail Ermağan, Dünya Siyasetinde Afrika 2, Nobel Yayınları,
  17. İstanbul.
  18. Hamilton, R. (1987). “The Role of Apartheid Legislation in the Propert Law of South Africa”. National Black Law Journal 10(2), 153-182.
  19. Hauki, H ve Engdahl, C. (2001). “Black Economic Empowerment: An I