Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightAraştırmanın sonucunda K. prostrata ve A. canescens’in protein oranı hariç dallarındaki besin elementleri içeriği yapraklardan daha fazla olduğu tespit edilmiştir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Türkiye’nin birçok merası aşırı otlatma ve toprak erozyonu nedeniyle bitki örtüsü yok olmuştur veya zayıf bir vejetasyona sahiptir. Bunlara ek olarak, İç Anadolu Bölgesindeki meralarda birçok otsu bitki türü bulunmakta ve bu bitki türlerinin kaliteleri kuru yem periyodunda (diğer bir değişle, Haziran ile Ağustos arasında) azalmaktadır. Bu yüzden, bu yem bitkilerini ruminantlar otlayamamaktadır. Bu sebeple, küçükbaş ruminantlar yeteriz beslenme ve açlıktan sıkıntı çekmektedirler. Çalı yem bitkileri, kuru yem periyodunda küçükbaş hayvanlar için önemli bir yem kaynağıdır. Yem bitkilerinin besin elementi ve protein içeriğini anlamak, mera ıslahında ilerlemede ve genetik ıslahta potansiyel olarak yeni kapı açabilir. Bu sebeple, son derecede önemli çalı yem bitkileri olan Atriplex canescens (Pursh) Nutt ve Kochia prostrata (L.) Schrad [Syn. Bassia prostrata (L.) A.J. Scott]’nın kuru yem periyodunda yem bitkisi olarak kalitesini belirlemek amacıyla, yaprak ve dallarındaki kimyasal içeriği kıyaslamak bu çalışmanın hedefidir. Çalışmada A. canescens ve K. prostrata’nın yaprağındaki ham protein oranı sırasıyla %15.01 ve %12.93 olarak bulunurken dalındaki ham protein oranı ise % 5.14 ve % 7.16 olarak tayin edilmiştir. A. canescens ve K. prostrata’ nın yapraktaki Ca içeriği sırasıyla % 1.55 ve % 1.91; K içeriği ise sırasıyla % 1.45 ve % 1,61 olduğu belirlenmiştir. Araştırmanın sonucunda K. prostrata ve A. canescens’in protein oranı hariç dallarındaki besin elementleri içeriği yapraklardan daha fazla olduğu tespit edilmiştir. Çalışmamıza konu olan iki çalı yem bitkisi kuru yem periyodunda sahip oldukları besin maddeleri ile ilgili Orta Anadolu meraları için önem arz ettiği sonucuna varılmıştır.
Abstract
Overgrazing and soil erosion have left many of Turkey’s pastures bare or with minimal vegetation available. Furthermore, The Central Anatolian Region’s rangelands have got many herbaceous plants, and these species qualities decrease during the dry feed period (i.e., between June and August). For this reason, these forage plants aren’t grazed by ruminants. Thus, small ruminants suffer from hunger and malnutrition. Forage shrubs plants are critically forage source to small ruminants during the dry feed period. Understanding the nutrient and protein content of forage plants could potentially open the new door to genetic breeding and advancement in pasture restoration. Therefore, our research aimed to compare the chemical content in the leaves and branches of two critically important forage shrub plants, Atriplex canescens (Pursh) Nutt and Kochia prostrata (L.) Schrad [Syn. Bassia prostrata (L.) A.J. Scott], in the dry feed period, in order to establish their level of quality as forage plants. In the study, while the percentage of crude protein in the leaves of A. canescens and K. prostrata were found to be 15.01% and 12.93%, respectively, the ratio in the branch, however, was determined to be 5.14% and 7.16%, respectively. The Ca content in the leaves of A. canescens, and K. prostrata were found to be 1.55% and 1.91%, respectively; however, the K content was found to be 1.45% and 1.61%, respectively. As a result of the research, with the exception of the protein content in K. prostrata and A. canescens, the nutrient content in the branches was determined to be higher than in the leaves. Overall, we are concluded that both forage shrubs are important for Central Anatolian pastures with regard to their nutrients during the dry feed period.