Dergiler / Türkiye Siyaset Bilimi Dergisi / 2021 / Cilt: 4 - Sayı: 2

POPÜLASYON EKOLOJİSİ, VARLIK YÖNETİMİNDE STRATEJİ DEĞİŞİMİ VE ÖZELLEŞTİRME İDARESİ

Sayfa
293–328
Yayın Tarihi
2021-09-27
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada, kendisini yenileyemediği için "örgütsel ölüm"ü tadan şirket ve kurumsal yapılar gibi köklü bir reform ihtiyacı içinde olduğu değerlendirilen özelleştirme kurumunun mevcut ve gelecekteki gizilgücüne işaret edilmiş ve kurumsal bazı önerilerde bulunulmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye Varlık Fonu’nun kurulması ile birlikte Türkiye’nin ulusal varlıklarının stratejik yönetim şekli ve özelleştirme stratejileri tümden değişim göstermiştir. 1980’li yıllardan başlayarak dünya ekonomileriyle bütünleşmeyi amaçlayan Türkiye’nin iktisadi yaşamının şekillendirilmesinde ve yeniden yapılandırılmasında özelleştirme kurumunun büyük sorumluluklar üstlendiği görülmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ancak toplumun gurur duyacağı, yarınlara daha güvenli bakılmasını sağlayacak nitelikte olan bu tür özelleştirme uygulama projelerinde dahi neyi, neden ve nasıl yaptığını kamuoyuna açık, net, hiç bir şüpheye yer bırakmayacak somutlukta “iyi” anlatamayarak net bir hesap verme noktasında başarılı olamadığından haksız, yıkıcı ve yıpratıcı eleştirilerden korunamayarak entropik etkilere maruz bırakılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada, kendisini yenileyemediği için "örgütsel ölüm"ü tadan şirket ve kurumsal yapılar gibi köklü bir reform ihtiyacı içinde olduğu değerlendirilen özelleştirme kurumunun mevcut ve gelecekteki gizilgücüne işaret edilmiş ve kurumsal bazı önerilerde bulunulmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2016 Verileri
⚙️Değişkenler:Popülasyon ekolojisi · Hükümet politikası ve düzenleme · Özelleştirme

Özet

Türkiye Varlık Fonu’nun kurulması ile birlikte Türkiye’nin ulusal varlıklarının stratejik yönetim şekli ve özelleştirme stratejileri tümden değişim göstermiştir. 1980’li yıllardan başlayarak dünya ekonomileriyle bütünleşmeyi amaçlayan Türkiye’nin iktisadi yaşamının şekillendirilmesinde ve yeniden yapılandırılmasında özelleştirme kurumunun büyük sorumluluklar üstlendiği görülmüştür. Hayata geçirdiği İskenderun Demir Çelik vb. yapısal dönüşüm yatırımına yönelik büyük özelleştirme uygulamalarıyla ulusal ekonominin güçlenmesine önemli katkılarda bulunmuştur. Ancak toplumun gurur duyacağı, yarınlara daha güvenli bakılmasını sağlayacak nitelikte olan bu tür özelleştirme uygulama projelerinde dahi neyi, neden ve nasıl yaptığını kamuoyuna açık, net, hiç bir şüpheye yer bırakmayacak somutlukta “iyi” anlatamayarak net bir hesap verme noktasında başarılı olamadığından haksız, yıkıcı ve yıpratıcı eleştirilerden korunamayarak entropik etkilere maruz bırakılmıştır. Özelleştirme kurumu potföyünde bulunan ya da bu portföye girmeye aday bazı büyük kamu şirketleri ve varlıkları 2016’dan itibaren Türkiye Varlık Fonu’na devredilmiştir. Türkiye Varlık Fonuna yapılan bu devirler öncesinden başlayarak iç ve dış çevresindeki entropik etkiler nedeniyle özelleştirme kurumu zaten metal yorgunluğu yaşamakta idi. Bu çalışmada, kendisini yenileyemediği için "örgütsel ölüm"ü tadan şirket ve kurumsal yapılar gibi köklü bir reform ihtiyacı içinde olduğu değerlendirilen özelleştirme kurumunun mevcut ve gelecekteki gizilgücüne işaret edilmiş ve kurumsal bazı önerilerde bulunulmuştur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SARISU, A. (2021). POPÜLASYON EKOLOJİSİ, VARLIK YÖNETİMİNDE STRATEJİ DEĞİŞİMİ VE ÖZELLEŞTİRME İDARESİ. Türkiye Siyaset Bilimi Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 2, 293–328. https://ajindex.com/articles/813036

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Balcı, Asım (2005), “Kamu Yönetiminde Çağdaş Yaklaşımlar ve Kamu Hizmet Sunumuna Etkileri”, (Ed. Can Aktan ve Ulvi Saran) Kamu Yönetiminde ve Kamu Hizmetlerinde Kalite, içinde, İstanbul: Hizmet-İş Sendikası Yayını. http://www.canaktan.org/politika/kamuda-kalite/ balci.pdf (Erişim Tarihi: 15.03.2021)
  2. Brown, Asley C., Jon Stern, Bernard Tenenbaum; with Defne Gencer (2006). Handbook For Evaluating Infrastructure Regulatory Systems, The World Bank, Washington DC. Bumin, Birol (1990), İşletmelerde Organizasyon Geliştirme ve Çatışmanın Yönetimi, Bizim Büro Basımevi, Ankara Dacin, M. Tina, Jerry Goodstein ve W. Richard Scott (2002). “Institutional Theory and Institutional Change: Introduction to the Special Research Forum.” The Academy of Management Journal, 45:1 pp. 45-56. (Erişim Tarihi: 14.03.2021) DOİ:10.2307/3069284. Develioğlu, Ferit (2000),
  3. Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lügat, Aydın Kitapevi, Ankara.
  4. Erem, Faruk (1995), Ümanist Doktrin Açısından Türk Ceza Hukuku, Seçkin Yayınevi,
  5. Ankara.
  6. Fayol, Henry J. (2005), Genel ve Endüstriyel Yönetim (Administration Industrielle Et Générale), (Çev. M. Asım Çalıkoğlu, Yayına Hazırlayan: Akın H. Bahadır), Adres Yayınları,
  7. Ankara.
  8. Jones, R. Gareth (2004),
  9. Organizational Theory, Design, and Change Text and Cases. 4th Edition,
  10. Prentice Hall, New Jersey. Greenwood, Royston, Roy Suddaby ve C. R. Hinings (2002), “Theorizing Change: The Role of Professional Associations in the Transformation of Institutionalized Fields.” The Academy of Management Journal, 45:1, pp. 58-80. (Erişim Tarihi: 13.03.2021) DOİ:10.2307/3069285. Grenier, Lary E. (1972), “Evolution And Revolution As Organizations Grow”, Harvard Business Review, 50(4), July- August, pp. 37-46.
  11. Gürol, Yonca (2005),
  12. Örgüt Teorisi Olarak Kurumsallaşma, Beta Basım, İstanbul.
  13. Hammer, Michael ve Champy James (1996). Değişim Mühendisliği, (Çev: Sinem Gül), Sabah Kitapları, İstanbul.
  14. Heeks, Richard (1998), “Information Systems And Public Sector Accountability”, Working Paper Series, No.1, July, DOI: 10.13140/RG.2.2.23104.07685, Institute For Development Policy And Management, University Of Manchester, Precinct Centre, Manchester, UK, https://www.researchgate.net/publication/334638143_Information_Systems_and_Public_Sector_ Accountability (Erişim Tarihi: 15.03.2021).
  15. Katz, Daniel & Robert L. Kahn (1977), Örgütlerin Toplumsal Psikolojisi, (1965 Basımından Çev. Halil Can ve Yavuz Bayar), TODAİE Yayınları,
  16. Ankara.
  17. Oliver, Christine (1992), “The Antecedents Of Deinstitutionalization”