Dergiler / TroyAcademy / 2022 / Cilt: 7 - Sayı: 1

Yeni Medya Alanında Siyasal İletişim Faktörü “Twitter Platformu”

Political Communication Factor in the Area of New Media “Twitter Platform”

Sayfa
67–96
Yayın Tarihi
2022-03-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Dolayısıyla çalışmada, siyasi aktörlerin Twitter paylaşımlarında siyasal iletişime yer verme düzeylerini belirlemek ve seçmenlere ulaşabilme noktasında bu iletişimi nasıl uyguladığını ortaya çıkarmak hedeflenmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Politika alanında yeni medyanın etkisi, gelişen teknolojiler bağlamında giderek artmaktadır ve hem siyasi partiler hem de politikacılar internet ortamını etkin bir şekilde kullanmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Nitekim yürütülen çalışmanın üzerinde durduğu husus, yeni medya ve siyaset arasındaki etkileşimi sosyal medya kullanımı açısından ve siyasal iletişim faktörü ekseninde değerlendirmektir.
💡
Sonuç & Katkı:Dolayısıyla çalışmada, siyasi aktörlerin Twitter paylaşımlarında siyasal iletişime yer verme düzeylerini belirlemek ve seçmenlere ulaşabilme noktasında bu iletişimi nasıl uyguladığını ortaya çıkarmak hedeflenmektedir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yeni Medya · Siyasal İletişim · Twitter

Özet

Politika alanında yeni medyanın etkisi, gelişen teknolojiler bağlamında giderek artmaktadır ve hem siyasi partiler hem de politikacılar internet ortamını etkin bir şekilde kullanmaktadır. Sosyal medya kullanımı da, bu doğrultuda sıklıkla tercih edilen yeni medya alanı olarak dikkat çekmektedir. Nitekim yürütülen çalışmanın üzerinde durduğu husus, yeni medya ve siyaset arasındaki etkileşimi sosyal medya kullanımı açısından ve siyasal iletişim faktörü ekseninde değerlendirmektir. Kavramsal çerçevesi oluşturulurken yeni medya ve siyasal iletişim olgularına vurgu yapan çalışma, araştırma sürecinde ise örneklem olarak belirlenen siyasi parti liderlerinin Twitter platformunu kullanım biçimlerini içerik analizi desteğiyle incelemektedir. Bu çalışma aynı zamanda Türkiye’de siyasi parti liderlerinin yeni medyayı ve Twitter platformlarını etkin düzeyde kullanıp kullanmadığı sorusuna yanıt aramaktadır. Dolayısıyla çalışmada, siyasi aktörlerin Twitter paylaşımlarında siyasal iletişime yer verme düzeylerini belirlemek ve seçmenlere ulaşabilme noktasında bu iletişimi nasıl uyguladığını ortaya çıkarmak hedeflenmektedir.

Abstract

The influence of new media in the field of politics increasing in the context of developing technologies and both political parties and politicians has used the internet effectively. The use of social media draws attention as a frequently preferred new media area in this direction. As a matter of fact, this study evaluates the interaction between new media and politics in the context of social media use and in terms of political communication factor. This study, which examines the concepts of new media and political communication in its conceptual framework, examines the Twitter usage patterns of political party leaders through content analysis in the research phase. The study also seeks to answer the question of whether political party leaders in Turkey use the new media and Twitter platforms effectively. Therefore in the study, it is aimed to determine the level of political communication in the Twitter posts of political actors and to reveal how they apply this communication in reaching the voters.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YÜKSEL, H. (2022). Yeni Medya Alanında Siyasal İletişim Faktörü “Twitter Platformu”. TroyAcademy, Cilt: 7 - Sayı: 1, 67–96. https://ajindex.com/articles/807493

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. Aktaş, H. (1996). Siyasi İletişim: Kuramsal Bir Çalışma. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi.
  2. Aziz, A. (2003).
  3. Siyasi İletişim, Nobel, Ankara.
  4. Balle, F. ve Eymery, G. (1991). Yeni Medyalar, (Çev: M. S. Şakiroğlu), İletişim, İstanbul.
  5. Bayraktutan, G, Binark, M, Çomu, T, Doğu, B, İslamoğlu, G, ve Aydemir, A. (2012). “Sosyal Medyada 2011 Genel Seçimleri: Nicel-Nitel Ara Yüzey İncelemesi”. Selçuk İletişim, 7(3), 5-29.
  6. Binark, M. (2015). Yeni medya gençlik ve gündelik yaşam. (01.10.2021). http://yenimedya. wordpress.com/calismalar/. Bongrand, M. (1992). Politika Pazarlama, (Çev: F. Ersoy) İletişim, İstanbul.
  7. Bostancı, M. (2014). “Siyasal İletişim 2.0”, Erciyes İletişim Dergisi, 3(3). 84-96.
  8. Cesur, M. (1999). Televizyonda Siyasal Propaganda ve Refah Partisi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi.
  9. Cumhuriyet. (2014). Ekmeleddin İhsanoğlu seçim logosu. (07.10.2021). https://www. cumhuriyet.com.tr/galeri/iste-ekmeleddin-ihsanoglunun-secim-logosu-ve-slogani. Çankaya, E. (2015).
  10. Siyasal İletişim, İmge, Ankara.
  11. Çobanoğlu, Ş. (2007). Suskunluk Sarmalı ve Siyasal İletişim, Fide, İstanbul.
  12. Çukurçayır, M, A. (2002). Siyasal Katılma ve Yerel Demokrasi: Küreselleşme Sürecinde Yurttaş, Yönetim, Siyaset, Çizgi, Konya. Damlapınar, Z. (2007). Medya Okuryazarlığı Dersi Öğretmen El Kitabı, RTÜK Araştırma Geliştirme Daire Başkanlığı, Ankara.
  13. Denton, R. ve Woodward, G. (1998).
  14. Political Communication in America, Praeger Series, New York. Devran, Y. (2011). Seçim Kampanyalarında Geleneksel Medya, İnternet ve Sosyal Medyanın Kullanımı, Başlık, Ankara.
  15. Dewdney, A. ve Ride, P. (2006).
  16. The New Media Handbook, Routledge, Oxon. Doğan, A. (2017). Türkiye’de Siyasal İletişim ve Siyasal Davranış, Nobel, Ankara.
  17. Erdoğan, İ. (1997). İletişim Egemenlik ve Mücadeleye Giriş, İmge, Ankara.
  18. Gürbüz, E. ve İnal, M. E. (2004). Siyasal Pazarlama: Stratejik Bir Yaklaşım, Nobel, Ankara.
  19. Jupp, V. (2006). The Sage Dictionary of Social Research Methods, Sage, Oxford. Kalender, A. (2000). Siyasal İletişim Seçme ve İkna Stratejileri, Çizgi, Konya. Kentel F. (1991).
  20. Demokrasi, Kamuoyu ve Siyasal İletişime Dair, Birikim, İstanbul.
  21. Logan, R. K. (2010).
  22. Understanding New Media, Peter Lang, New York. Macnamara, J. (2010). Emergent Media and Public Communication: Understanding the Changing Mediascape, Public Communication Review. Metag, J. (2016). Political Communication and Opinion Formation in Germany: A Comparative Study of Local and National Issues, European Journal of Comm