Dergiler / Trafik ve Ulaşım Araştırmaları Dergisi / 2018 / Cilt: 1 - Sayı: 1

Sürücü Eğitmenlerinin İş Doyumu, İş Stresi, Tükenmişliği ve Kazaları: Sürücü Davranışlarının Aracı Rolü

Driving Instructors’ Job Satisfaction, Work Stress, Burnout and Accidents: The Mediating Role of Driver Behaviors

Sayfa
36–53
Yayın Tarihi
2018-04-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İlgili alanyazın dikkate alınarak çalışmanın bulguları tartışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İşleri gereği trafik ortamlarına fazla miktarda maruz kalan sürücü eğitmenlerinin, araba kullanmak için gerekli olan bilgi ve becerileri sürücü adaylarına aktarmakla görevli oldukları için yol güvenliğinde oldukça önemli bir yere ve aktif bir role sahip oldukları söylenebilir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Toplamda 132 sürücü eğitmeni çalışmaya katılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:İlgili alanyazın dikkate alınarak çalışmanın bulguları tartışılmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:iş doyumu · iş stresi · tükenmişlik

Özet

İşleri gereği trafik ortamlarına fazla miktarda maruz kalan sürücü eğitmenlerinin, araba kullanmak için gerekli olan bilgi ve becerileri sürücü adaylarına aktarmakla görevli oldukları için yol güvenliğinde oldukça önemli bir yere ve aktif bir role sahip oldukları söylenebilir. Bu çalışmanın amacı işteki iyilik hali göstergeleri (örn., iş doyumu, iş stresi ve tükenmişlik) ve kaza sayısı arasındaki ilişkide sapkın sürücü davranışlarının (hatalar, ihlaller ve ihmal ve dikkatsizlikler) rolünü sürücü eğitmenleri örnekleminde incelemektir. Toplamda 132 sürücü eğitmeni çalışmaya katılmıştır. Korelasyon sonuçlarına göre, kaza sayısı tüm sapkın sürücü davranışlarıyla anlamlı düzeyde ilişkilidir. Ayrıca, iş doyumu ve iş stresi de tüm sapkın sürücü davranışlarıyla anlamlı düzeyde ilişkiliyken; tükenmişlik sadece hata ve ihmal ve dikkatsizliklerle ilişkilidir. Kaza sayısı ve işteki iyilik hali göstergeleri arasındaki ilişkide sürücü davranışlarının rolünü incelemek için bir seri bootstrap analizi yapılmıştır. Bu analizlerin sonuçlarına göre; iş doyumunun kazaları sürücü hata ve ihlalleri aracılığıyla etkilediği görülmüştür. İkinci olarak, iş stresinin kazaları sürücü hata, ihlal ve ihmal ve dikkatsizlikleri aracılığıyla etkilediği görülmüştür. Son olarak, tükenmişliğin kaza sayısı üzerindeki dolaylı etkisinin hata ve ihmal ve dikkatsizlikler aracılığıyla ortaya çıktığı bulunmuştur. İlgili alanyazın dikkate alınarak çalışmanın bulguları tartışılmıştır.

Abstract

Driver instructors who are exposed to road traffic extensively due to the nature of their jobs have important role in, and contribution to road safety since they try to transfer their knowledge and skills to driver candidates. Hence, the aim of this study was to investigate whether well-being indicators at work (i.e., job satisfaction, work stress, and burnout) affect the number of accidents via driver behaviors (i.e., errors, violations, and slips and lapses) in a sample of driver instructors. A total of 132 driving instructors participated to the study. According to correlation analysis, the number of accidents was associated with all types of aberrant driver behaviors (i.e., errors, violations, and slips and lapses). Job satisfaction and work stress had also significant association with all types of aberrant behaviors; although burnout had significant association with only the errors and slips and lapses. In order to test the indirect effects of well-being indicators at work on the number of accidents via aberrant driver behaviors, a series of bootstrap analyses were conducted. According to the bootstrap results, firstly job satisfaction had significant indirect effects on the number of accidents via errors and violations. Secondly, work stress had significant indirect effects on the number of accidents via errors, violations, and slips and lapses. Finally, burnout had significant indirect effects on the number of accidents via errors and slips and lapses. Findings of this study was discussed by taking the previous studies into consideration.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SOLMAZER, G., ÖZ, B., LAJUNEN, T., ÖZKAN, T. (2018). Sürücü Eğitmenlerinin İş Doyumu, İş Stresi, Tükenmişliği ve Kazaları: Sürücü Davranışlarının Aracı Rolü. Trafik ve Ulaşım Araştırmaları Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 1, 36–53. https://ajindex.com/articles/807356

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Ahola, K., Kivimäki, M., Honkonen, T., Virtanen, M., Koskinen, S., Vahtera, J. ve Lönnqvist, J. (2008). Occupational burnout and medically certified sickness absence: a population-based study of Finnish employees. Journal of Psychosomatic Research, 64(2), 185–193.
  2. Barling, J., Kelloway, E. K. ve Iverson, R. D. (2003). High-quality work, job satisfaction, and occupational injuries. Journal of Applied Psychology, 88(2), 276. Bartl, G., Gregersen, N. P. ve Sanders, N. (2005). EU MERIT Project: Minimum Requirements for Driving Instructor Training (Final Report). Vienna: Institut Gute Fahrt. http://www.cieca.eu/sites/default/files/documents/projects_and_studies/1MERITFinaReportEn.pdf
  3. Chen, C. F. ve Kao, Y.L. (2013). The connection between the hassles-burnout relationship, as moderated by coping, and aberrant behaviors and health problems among bus drivers. Accident Analysis and Prevention, 53, 105–111.
  4. Chung, Y. S. ve Wu, H.-L. (2013). Effect of burnout on accident involvement in occupational drivers. Transportation Research Record: Journal of the Transportation Research Board, 2388, 1–9.
  5. Clarke, S. (2010). An integrative model of safety climate: Linking psychological climate and work attitudes to individual safety outcomes using meta‐analysis. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 83(3), 553–578.
  6. Couto, M. T. ve Lawoko, S. (2011). Burnout, workplace violence and social support among drivers and conductors in the road passenger transport sector in Maputo City, Mozambique. Journal of Occupational Health, 53, 214–221. de Winter, J. C. F. ve Dodou, D. (2010). The Driver Behaviour Questionnaire as a predictor of accidents: A meta-analysis. Journal of Safety Research, 41, 463–470.
  7. Diener, E. (2000). Subjective well-being: The science of happiness and a proposal for a national index. American Psychologist, 55(1), 34. Elander, J., West, R. ve French, D. (1993). Behavioral correlates of individual differences in road-traffic crash risk: An examination of methods and findings. Psychological Bulletin, 113(2), 279–294.
  8. Elo, A. L., Leppänen, A., Lindström, K. ve Ropponen, T. (1992).
  9. OSQ, Occupational Stress Questionnaire – User’s instructions. Helsinki: Finnish Institute of Occupational Health. Faragher, E. B., Cass, M. ve Cooper, C. L. (2005). The relationship between job satisfaction and health: a meta-analysis. Occupational and Environmental Medicine, 62(2), 105–112.
  10. Fındık, G. (2016). Job stress, burnout, and aberrant driving among professional drivers