Dergiler / Temel Eğitim Araştırmaları Dergisi / 2021 / Cilt: 1 - Sayı: 2

İlkokul Düzeyinde Zaman Yönetimi Ölçeği’nin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

The Development of Time Management Scale for Primary School Level: Validity and Reliability Study

Sayfa
148–162
Yayın Tarihi
2021-11-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ölçeğin güvenirliğini belirlemek amacı ile yapılan Cronbach alfa analizi sonucu iç güvenirlik katsayısı .82 olarak tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı, ilkokul öğrencilerinin öğrenme sürecinde zaman yönetimi becerilerinin tespit edilmesinde kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı geliştirmektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmada açımlayıcı faktör analizi çalışmasının örneklemini İstanbul’da öğrenim görmekte olan 453 ilkokul öğrencisi oluşturmuştur (n3.sınıf = 235 ve n4.sınıf = 210.
💡
Sonuç & Katkı:Ölçeğin güvenirliğini belirlemek amacı ile yapılan Cronbach alfa analizi sonucu iç güvenirlik katsayısı .82 olarak tespit edilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Zaman Yönetimi · Ölçek Geliştirme · İlkokul Öğrencileri

Özet

Bu araştırmanın amacı, ilkokul öğrencilerinin öğrenme sürecinde zaman yönetimi becerilerinin tespit edilmesinde kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı geliştirmektir. Ölçek geliştirme sürecinde sırasıyla ilgili literatürün taranması, taslak maddelerin oluşturulması, uzman görüşüne sunulması, ölçeğin uygulanması ve geçerlik ve güvenirlik analizlerinin yapılması adımları izlenmiştir. Araştırmada açımlayıcı faktör analizi çalışmasının örneklemini İstanbul’da öğrenim görmekte olan 453 ilkokul öğrencisi oluşturmuştur (n3.sınıf = 235 ve n4.sınıf = 210. İlkokul Düzeyinde Zaman Yönetimi Ölçeği’nin (İZYÖ) kapsam geçerliği ilgili literatür araştırması ve uzman görüşü yolu ile, yapı geçerliği ise açımlayıcı faktör analizi kullanılarak incelenmiştir. Ölçeğin KMO değeri .90 olarak hesaplanmış olup Bartlett küresellik testi sonucu ise anlamlı bulunmuştur. Analizler neticesinde iki faktör ve 14 maddeden oluşan bir yapı elde edilmiştir. Birinci faktör Etkin Zaman Kullanımı (10 madde) ve ikinci faktör Erteleme (4 madde) olarak adlandırılmıştır. Faktörler toplam varyansın %46’sını açıklamıştır. Doğrulayıcı faktör analizi ile iki faktörlü yapı test edilmiştir. Doğrulayıcı faktör analizi için seçilen örneklem İstanbul’da öğrenim görmekte olan 331 ilkokul öğrencisinden oluşmuştur (n3.sınıf = 178 ve n4.sınıf = 153). DFA sonucunda modelin uyum indekslerinin yeterli düzeyde olduğu belirlenmiştir. Ölçeğin güvenirliğini belirlemek amacı ile yapılan Cronbach alfa analizi sonucu iç güvenirlik katsayısı .82 olarak tespit edilmiştir. Bulgular, geliştirilen ölçeğin ilkokul öğrencilerinin zaman yönetimi becerilerinin ölçülmesinde kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğunu göstermektedir.

Abstract

Purpose: The purpose of this study was to develop a valid and reliable measurement tool that can be used to determine the time management skills of primary school students in the learning process.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KESEBİR, G., SAKIZ, G. (2021). İlkokul Düzeyinde Zaman Yönetimi Ölçeği’nin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Temel Eğitim Araştırmaları Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 2, 148–162. https://ajindex.com/articles/805850

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Adebayo, F. A. (2015). Time management and students academic performance in higher institutions, Nigeria - A case study of Ekiti State. International Research in Education, 3(2), 1-12. https://doi.org/10.5296/ire.v3i2.7126
  2. Akbulut, Y. (2010). Sosyal bilimlerde SPSS uygulamaları (1. bs.). İdeal Kültür Yayıncılık. Akçinar, S. (2014). Örgütsel zaman yönetimi ve etkin zaman kullanımı [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. T.C. Beykent Üniversitesi.
  3. Akgül, B. M., & Karaküçük, S. (2015). Free time management scale: Validity and reliability analysis. Journal of Human Sciences, 12(2), 1867-1880. https://doi.org/10.14687/ijhs.v12i2.3445
  4. Alay, S. (2000). Relationship Between time management and academic achivement of selected university students [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Orta Doğu Teknik Üniversitesi.
  5. Alay, S., & Koçak, S. (2002). Zaman yönetimi anketi: Geçerlilik ve güvenirlik. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22, 9-13.
  6. Aydın Sarıkaya, K., & Koçak, S. (2016). Üniversite öğrencilerinin zaman yönetimi becerileri İle akademik erteleme düzeylerinin incelenmesi. Uşak Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, 2(3), 17-38. https://doi.org/10.29065/usakead.256378
  7. Bond, M. J., & Feather, N. T. (1988). Some correlates of structure and purpose in the use of time. Journal of Personality and Social Psychology, 55(2), 321-329. https://doi.org/10.1037/0022-3514.55.2.321
  8. Britton, B. K., & Tesser, A. (1991). Effects of time management practices on college grades. Journal of Educational Psychology, 83, 405-410. https://doi.org/10.1037/0022-0663.83.3.405
  9. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri (18. bs.). Pegem Akademi Yayıncılık. Carson, A. D. (2011). Predicting student success from the LASSI for learning online (LLO). Journal of Educational Computing Research, 45(4), 399–414. https://doi.org/10.2190/EC.45.4.b
  10. ChanLin, L. J. (2012). Learning strategies in web-supported collaborative project. Innovations in Education and Teaching International, 49(3), 319–331. https://doi.org/10.1080/14703297.2012.703016
  11. Cyril, A. V. (2015). Time management and academic achievement of higher secondary students. Journal on School Educational Technology, 10(3), 38-43. https://doi.org/10.26634/jsch.10.3.3129
  12. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve Lisrel uygulamaları. Pegem Akademi Yayıncılık. DeVellis, R. F. (2017). Ölçek geliştirme ku