KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi / 2012 / Cilt: 7 - Sayı: 29

Çocuk Koruma Kanunu Uyarınca Haklarında Danışmanlık Tedbiri Uygulanan Çocukların Özellikleri (Konya Örneği)

IN ACCORDANCE WITH CHILD PROTECTION LAW CHARACTERISTICS OF CHILDREN UNDER PROBATION (KONYA SAMPLE)

Yrd. Doç. Dr. Özlem KARAKUŞ
Hasan Hüseyin TEKİN
Sayfa
29–44
Yayın Tarihi
2012-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmanın sonucunda; suça sürüklenen çocukların büyük bir çoğunluğunun erkek olduğu,okula devam etmediği ve herhangi bir işte çalışmadığı, anne babasının sağ ve birlikte yaşadığı, asgari ücret, sosyal yardım vesosyal çevre yardımlarıyla geçinen geliri olmayan ailelerin çocukları olduğu ortaya konulmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu kapsamında suça karışan 13-18 yaş arasındaki çocukların özellikleriniortaya koymaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın örneklemi ilgili Kanun gereğince haklarında danışmanlık tedbiri kararı verilen ve sosyalincelemeleri sosyal hizmet uzmanlarınca yapılan 86 çocuktan oluşmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmanın sonucunda; suça sürüklenen çocukların büyük bir çoğunluğunun erkek olduğu,okula devam etmediği ve herhangi bir işte çalışmadığı, anne babasının sağ ve birlikte yaşadığı, asgari ücret, sosyal yardım vesosyal çevre yardımlarıyla geçinen geliri olmayan ailelerin çocukları olduğu ortaya konulmuştur.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Suça Sürüklenen Çocuklar · Çocuklar · Juvenile Delinquents

Özet

Bu çalışmanın amacı, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu kapsamında suça karışan 13-18 yaş arasındaki çocukların özellikleriniortaya koymaktır. Araştırmanın örneklemi ilgili Kanun gereğince haklarında danışmanlık tedbiri kararı verilen ve sosyalincelemeleri sosyal hizmet uzmanlarınca yapılan 86 çocuktan oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafındanbir anket formu oluşturulmuştur. Anket formundan elde edilen bilgiler SPSS 15.00 paket programı ile değerlendirilmiş vefrekans dağılımları bulunmuştur. Araştırmanın sonucunda; suça sürüklenen çocukların büyük bir çoğunluğunun erkek olduğu,okula devam etmediği ve herhangi bir işte çalışmadığı, anne babasının sağ ve birlikte yaşadığı, asgari ücret, sosyal yardım vesosyal çevre yardımlarıyla geçinen geliri olmayan ailelerin çocukları olduğu ortaya konulmuştur.

Abstract

The aim of this study is to underscore the personal characteristics of the juvenile delinquents whose ages range from 13 to 18under the child protection law of 5395. The sample space of this study consists of the 86 juvenile delinquents who are in needof protection under the respective protection law. The data are gathered through a questionnaire developed by the researchers.Resulting data from questionnaire are analyzed by SPSS 15.00 statistical software package and frequency distributions arefound. The results of data analysis are as follows: the majority of the juvenile delinquents under the child protection law aremale, not enrolling school, whose parents are alive, and living together, and having no sufficient income and striving to live upwith the support of people around.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARAKUŞ, Y. D. D. Ö., TEKİN, H. H. (2012). Çocuk Koruma Kanunu Uyarınca Haklarında Danışmanlık Tedbiri Uygulanan Çocukların Özellikleri (Konya Örneği). Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 29, 29–44. https://ajindex.com/articles/8053

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Akduman, G. G. (2007), Suça Karışan 12-15 Yaş Grubundaki Çocuklarda Akran İstismarı ve Ken- dilik Algısının Karşılaştırmalı Olarak İncelenmesi, Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara.
  2. Arıkan, Ç. (1996),
  3. Yoksulluk, Evlilikte Geçimsizlik ve Boşanma, Şafak Matbaası, Ankara.
  4. Atkinson, R. L., Atkinson, R.C., Smith, E.E, Bem, D.J. ve Nolen-Hoeksema, S.N. (2002),
  5. Psikolojiye Giriş, Arkadaş Yayınları,
  6. Ankara.
  7. Avcı, M. (2008), “Tutuklu Çocuklar Üzerine Bir Araştırma: Çocukların Suça Yönelmesinde Etkili Olan Toplumsal Nedenler ve Çözüm Önerileri”, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilim- ler Enstitüsü Dergisi, 11( 1), s.49. Bıyıklı, H. İ. (1972), “Çocuk Suçluluğunun Nedenleri Ülkemizde Çocuk Mahkemeleri”, Adalet Dergisi, 1, s.760-772.
  8. Burger, J. M. (2006),
  9. Kişilik, Kaknüs Yayınları,
  10. İstanbul.
  11. Çoğan, O. (2006), Çocuk Suçluluğunun Nedenleri ve Edirne Ceza Mahkemelerinde Açılan Dava- ların Bu Yönde İncelenmesi, Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yayımlan- mamış Doktora Tezi, Ankara.
  12. Ereş, F. (2009), “Toplumsal Bir Sorun: Suçlu Çocuklar ve Ailenin Önemi”, Aile ve Toplum Der- gisi, 5(7), s.91. Çocuk Koruma Kanunu, (2005), Retrieved: http://oges.meb.gov.tr/doc2012/5395_SAYILI_CO- CUK_KORUMA_KANUNU.pdf Demiral N., Korkmaz Çetin S., Aydın C., Bildik T., Özbaran B. ve Altıtaş, İ. (2009), “İzmir’de 2004– 2005 Tarihleri Arasında Suça Karıştıkları Tespit Edilen Çocuk ve Gençlerin Sosyo De- mografik Özellikleri ve Gereksinim Alanları”, Ege Pediatri Bülteni, 16(1), s.1-8.G Dönmezer, S. (1994),
  13. Kriminoloji, Beta Yayınları İstanbul.
  14. Fişek, G., Çiner, C. U. ve Akpınar, T. (2008), Çocuk Suçluluğunda Öncü Çalışmalar ve İki Dok- tora Tezi, AÜHFD, 57(2), s. 21-25.
  15. Göç, L. (2006),
  16. Çocuk Suçluluğu ve Polisin Yaklaşımı, Kahramanmaraş Üniversitesi Sosyal Bilim- ler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kahramanmaraş. Gönültaş, B. (2009), Adana İlinde Mala ve Şahsa Karşı Suç İşleyen Çocukların Sosyo Demografik Özelliklerinin Ortaya Konulması, Çukurova Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Güngör, M. (2008), “Evrensel Bir Sorun Olarak Çocuk Suçluluğu Ve Sokakta Çalışan ve Yaşayan Çocuklar”, Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(1), s.27. Günşen-İçli, T. (2009),
  17. Çocuk, Suç ve Sokak. Sokakta Yaşayan, Suç İşleyen ve Suça Maruz Olan Çocuklar: Ankara,
  18. İstanbul Örneği, Çözümler ve Öneriler, Dumat Ofset Mat- baa Ltd. Şti., Ankara.
  19. Hancı, H. (1999), “Çocuk Suçluluğuna Yol Açan Sosyal Bir Y