Dergiler / Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2015 / Cilt: 20 - Sayı: 1

ÖRGÜT KÜLTÜRÜ İLE YENİLİKÇİLİK İLİŞKİSİNDE REKABET ŞİDDETİNİN DÜZENLEYİCİ ETKİSİ: SAVUNMA SANAYİNDE BİR UYGULAMA

Örgüt Kültürü İle Yenilikçilik İlişkisinde Rekabet Şiddetinin Düzenleyici Etkisi: Savunma Sanayinde Bir Uygulama

Sayfa
339–363
Yayın Tarihi
2015-03-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma sonucunda elde edilen bulgulardan yola çıkarak, örgüt kültürünün yenilikçilik üzerinde etkili olduğu tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çalışmanın amacı, örgüt kültürü ile yenilikçilik ilişkisini ve bu ilişkide rekabet şiddetinin düzenleyici etkilerinin olup olmadığını belirlemektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın hipotezleri Türkiye’de savunma sanayi sektöründe yönetim kadrolarında görevli 274 beyaz yakalı personelden oluşan bir örneklem üzerinde test edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma sonucunda elde edilen bulgulardan yola çıkarak, örgüt kültürünün yenilikçilik üzerinde etkili olduğu tespit edilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Örgüt Kültürü · Örgütsel Yenilikçilik · Rekabet Şiddeti

Özet

Çalışmanın amacı, örgüt kültürü ile yenilikçilik ilişkisini ve bu ilişkide rekabet şiddetinin düzenleyici etkilerinin olup olmadığını belirlemektedir. Bu kapsamda araştırma alanı olarak Türkiye’de son dönemde önemli ilerlemelerin kaydedildiği sektörlerden Türk Savunma Sanayi sektörü seçilmiştir. Araştırmanın hipotezleri Türkiye’de savunma sanayi sektöründe yönetim kadrolarında görevli 274 beyaz yakalı personelden oluşan bir örneklem üzerinde test edilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulardan yola çıkarak, örgüt kültürünün yenilikçilik üzerinde etkili olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, rekabet şiddetinin örgüt kültürü tiplerinden gelişimsel kültür ile yenilikçilik ilişkisinde düzenleyici etkisi saptanmıştır

Abstract

This study inquires the moderating effect of competitive rivalry on organizational culture and organizational innovativeness relationship. In this context, the Turkish defence industry, that makes significant progress in recent years, was selected as the field of research. The results of the survey that was held with 274 management personnel, who work in the Turkish defence industry, support the effect of organizational culture on organizational innovativeness. Besides that, the survey also supports the moderating effect of competitive rivalry on development culture, a type of organizational culture, and organizational innovativeness relationship

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZKAN, Ö., TURUNÇ, D. (2015). ÖRGÜT KÜLTÜRÜ İLE YENİLİKÇİLİK İLİŞKİSİNDE REKABET ŞİDDETİNİN DÜZENLEYİCİ ETKİSİ: SAVUNMA SANAYİNDE BİR UYGULAMA. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 1, 339–363. https://ajindex.com/articles/803422

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. AIKEN, L.S. ve WEST, S.G. (1991). Multiple Regression: Testing and Interpreting Interactions, Sage, New York. ALTUNTAŞ, G. ve DÖNMEZ, D. (2010). “Girişimcilik Yönelimi ve Örgütsel Performans İlişkisi: Çanakkale Bölgesinde Faaliyet Gösteren Otel İşletmelerinde Bir Araştırma”, İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 39(1): 50-74.
  2. ALTUNTUĞ, U.N. (2008). “İşletmelerin Sürdürülebilir başarılara Ulaşmalarında Yenilikçi Olmalarının Rolü”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(2): 361-370.
  3. AMABILE, T. (1988). “A Model of Creativity and Innovation in Organizations”, (Ed.) Cummings, L. ve Staw, B., Research in Organizational Behavior, JAI Press,
  4. Greenwich. AMABILE, T. (1997). “Motivating Creativity in Organizations: On Doing What You Love and Loving What You Do”, California Management Review, 40(1): 39-58.
  5. ARMBRUSTER, H., BIKFALVIB, A., KINKELA, S. ve LAY, G. (2008). “Organizational Innovation: The Challenge of Measuring Non-Technical İnnovation in Large-Scale Surveys”, Technovation, 28: 644-657.
  6. BARDAI, B. ve MOHAMMED, F.A. (2012). “The Role of Organizational Culture in Organizational Innovation in Higher Education Institutions - A Study of Libyan Public Universities”, Australian Journal of Basic and Applied Sciences, 6(5): 175- 184. BARNARD, C. (1994).
  7. The Functions of Executive, Harward University Press,
  8. Cambridge. BARON, R.M., ve KENNY, D.A. (1986). “The Moderator–Mediator Variable Distinction in Social Psychological Research: Conceptual, Strategic, and Statistical Considerations”, Journal of Personality and Social Psychology, 51: 1173-1182.
  9. BARZEL, Y. (1968). “Optimal Timing of Innovations”, Review of Economics and Statistics, 50: 348-355.
  10. BEZANKO, D., DRANOVA, D. ve SHANLEY, M. (1996).
  11. The Economics of Strategy, John, Wiley & Sons, New York. BURMAOĞLU, S., POLAT, M. ve MEYDAN, C.H. (2013). “Örgütsel Davranış Alanında İlişkisel Analiz Yöntemleri ve Türkçe Yazında Aracılık Modeli Kullanımı Üzerine Bir İnceleme”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(1): 13-26.
  12. BURNS, T. ve STALKER, G.M. (1961).
  13. The Management of Innovation, Tavistock, London. BÜSCHGENS, T., BAUSCH, A. ve BALKIN D.B. (2013). “Organizational Culture and Innovation: A Meta-Analytic Review”, Journal of Product Innovation Management, 30(4): 763-781.
  14. CAMERON, K.S. ve FREMANN S.J. (1991). “Cultural Congruence, Strength, and Type: Relationships to Effectiveness”, Research in Organizational Change and Development, 5: 23-58.
  15. CAMPELL, J.P. (1977)