Dergiler / Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2010 / Cilt: 17 - Sayı: 2

OECD Ülkelerinde Eğlence Vergisi Uygulamaları

Sayfa
1–11
Yayın Tarihi
2010-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İkinci bölümde ise, Türkiye’deki uygulaması ve son bölümde de bu verginin kaldırılması ya da kaldırılmaması için öne sürülen argümanlara yer verilmiştir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:17. yüzyılda “yoksul hakkı”, Fransa’da sosyal yardım sağlamak için eğlence gelirleri üzerinden alınan geçici bir vergiydi.
📊
Temel Bulgular & Veri:Daha sonra “yoksul hakkı” Vichy rejimi tarafından kaldırılarak, yerine oyunlar ve eğlence üzerinden yerel idarece alınan sürekli bir vergi getirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:İkinci bölümde ise, Türkiye’deki uygulaması ve son bölümde de bu verginin kaldırılması ya da kaldırılmaması için öne sürülen argümanlara yer verilmiştir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Eğlence vergisi · yoksul hakkı

Özet

17. yüzyılda “yoksul hakkı”, Fransa’da sosyal yardım sağlamak için eğlence gelirleri üzerinden alınan geçici bir vergiydi. Daha sonra “yoksul hakkı” Vichy rejimi tarafından kaldırılarak, yerine oyunlar ve eğlence üzerinden yerel idarece alınan sürekli bir vergi getirilmiştir. Diğer Avrupa ülkeleri de, Fransa’dan örnek alarak eğlence vergisini uygulamaya koymuşlardır. Bu çalışmada eğlence vergisinin tarihi gelişimine yer verildikten sonra teorik temelleri ve OECD ülkelerindeki uygulamaları ortaya konulmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde ise, Türkiye’deki uygulaması ve son bölümde de bu verginin kaldırılması ya da kaldırılmaması için öne sürülen argümanlara yer verilmiştir

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERSOY, B. A. (2010). OECD Ülkelerinde Eğlence Vergisi Uygulamaları. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 2, 1–11. https://ajindex.com/articles/7999

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. ATAY, T., DEDEOĞLU, K. (2005), “Belediye Gelirleri ve Eğlence Vergisi”, Yaklaşım Dergisi, Nisan,Sayı: 148. BAYKARA, B. (2006), “Belediye Vergi Gelirlerinin Tarh Usulü”, Vergi Dünyası, Nisan, 296. Belediye Gelirleri Kanunu, 29/5/1981 tarih ve 2464 sayılı. www.hukuki.net/kanun/2464.15.text.asp, (26.06.2010)
  2. CNOSSEN, S. (1977), “Excise Systems, A global Study of Selective Taxation of Goods and Services”, The John Hopkins University Press,
  3. Baltimore. CNOSSEN, S. (ed.) (2005), “Theory and Practice of Excise Taxation, Smoking, Drinking, Gambling, Polluting and Driving”, Oxford University Press. Droit des pauvres - http://fr.wikipedia.org/wiki/Droit_des_pauvres, (26.06.2010).
  4. OECD (2010), “Statistiques des recettes publiques”, 1965-2008,
  5. Paris. REINHARD, E. (1924), “Die Vergnügungssteuer in der Schweiz”, Inaugural-Dissertation, Paul Haupt, Bern. SCHOENENBERGER, A., MACK, A. (2010), “Etude Economique Sur L’impôt Lausannois Sur Les Divertissements”, Anallyses & Etudes Economiques Eco’diagnostic, Geneva. TSR (Télévision Suisse Romande), http://www.tsr.ch/info/suisse/2514225-impot-sur-les-divertissements-suppression-balayee.html, (26.09.2010)
  6. ULUSOY, A., AKDEMİR, T. (2005), “Mahalli İdareler Teori- Uygulama- Maliye”, Seçkin Yayıncılık A.Ş.,Ankara.
  7. ZIEBA, M. (2009), “Full-Income and Price Elasticities of Demand in German Public Theatre”, Journal of Cultural Economics, 33(1), 87.