Dergiler / Scientific Educational Studies / 2020 / Cilt: 4 - Sayı: 1

FARKLI ÜLKELERİN EĞİTİM DENETİMİ SİSTEMLERİNE İLİŞKİN BİR İNCELEME

Sayfa
45–77
Yayın Tarihi
2020-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen bulgular ışığında bu ülkelerin tamamında denetim sisteminin var olduğu ancak klasik kontrol anlayışından ziyade akreditasyon, öz değerlendirme, memnuniyet anketi, ihtiyaç analizi, performans değerlendirme ve kariyer basamakları gibi daha çağcıl yaklaşımlarla denetim ihtiyacının karşılandığı anlaşılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türk eğitim sisteminde uzun yıllardır tartışılan denetim alt sistemin yapılandırılması sorunu halen güncelliğini korumaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu anlamda farklı ülkelerde halen uygulanmakta olan modellerin incelenmesi son derece önemlidir.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen bulgular ışığında bu ülkelerin tamamında denetim sisteminin var olduğu ancak klasik kontrol anlayışından ziyade akreditasyon, öz değerlendirme, memnuniyet anketi, ihtiyaç analizi, performans değerlendirme ve kariyer basamakları gibi daha çağcıl yaklaşımlarla denetim ihtiyacının karşılandığı anlaşılmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:denetim · pisa · timms

Özet

Türk eğitim sisteminde uzun yıllardır tartışılan denetim alt sistemin yapılandırılması sorunu halen güncelliğini korumaktadır. Bu anlamda farklı ülkelerde halen uygulanmakta olan modellerin incelenmesi son derece önemlidir. Bu çalışmanın amacı farklı ülkelerde denetim alt sisteminin yapı ve işleyişini karşılaştırmalı olarak incelemektir. Araştırma nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması şeklinde desenlenmiştir. Araştırmanın çalışma grubu dünya genelinde özellikle eğitim sistemlerinin çeşitli yönleriyle yıldızı parlayan ve PISA, TIMMS gibi uluslararası nitelikte öğrenci değerlendirme girişimlerinde ve insani gelişmişlik göstergelerinde başarı elde etmiş 10 ülke/ekonomi şeklinde belirlenmiştir. Buna göre İngiltere, Estonya, Kanada, Güney Kore, Polonya, Singapur, Finlandiya, Hong Kong, Avustralya ve Norveç eğitim sistemleri incelenmiştir. Elde edilen bulgular ışığında bu ülkelerin tamamında denetim sisteminin var olduğu ancak klasik kontrol anlayışından ziyade akreditasyon, öz değerlendirme, memnuniyet anketi, ihtiyaç analizi, performans değerlendirme ve kariyer basamakları gibi daha çağcıl yaklaşımlarla denetim ihtiyacının karşılandığı anlaşılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇETİN, R. B., KONAN, N. (2020). FARKLI ÜLKELERİN EĞİTİM DENETİMİ SİSTEMLERİNE İLİŞKİN BİR İNCELEME. Scientific Educational Studies, Cilt: 4 - Sayı: 1, 45–77. https://ajindex.com/articles/799235

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (3)

  1. ATL Education Union, (2013). Teacher appraisal in England, https://www.atl.org.uk/Images/ADV57%20Appraisal%20(June%202013) pdf adresinden 08.06.2018 tarihinde erişilmiştir. Australian Education Act, (2013), https://www.education.gov.au/australian education-act-2013 adresinden 20.05.2019 tarihinde erişilmiştir. Australia Ministerial Council on Education, (2008). Melbourne Declaration on educational goals for young Australians., https://files.eric.ed.gov/fulltext/ ED534449.pdf adresinden 02.05.2018 tarihinde erişilmiştir. Azar, A. (2011). Türkiye’deki öğretmen eğitimi üzerine bir söylem: Nitelik mi, nicelik mi. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 1(1), 36-38.
  2. Bassey, M. (1999). Case study research in educational setttigs. Buckingham: Open University Press Canada Education Act (Kanada Eğitim Yasası), (1990). https://www.ontario.ca/laws/statute/90e02 adresinden 20.02.2018 tarihinde erişilmiştir. Coffey, R. ve Perry, L. M. (2014). The role of education agents in Canada’s education systems, Council of Ministers of Education. Constitution of Estonia, (1992). https://www.president.ee/en/republic-of estonia/the-constitution/ adresinden 21.03.2018 tarihinde erişilmiştir. Dakowicz-Nawrocka, A. M., (2018).
  3. Polonya Eğitim Bakanlığı, Genel Eğitim Müdür Yardımcısı. Kişisel ileti. https://mail.google.com/mail/u/0/#inbox/16102dd0615ffd26 adresi üzerinden sağlanan elektronik posta akışı. De Grauwe, A. (2007). Transforming school supervision into a tool for quality improvement. International Review of Education/Internationale Zeitschrift für Erziehungswissenschaft/Revue Internationale de l'Education, 53(5/6), 709-714. Department of Education, (2012). Teacher appraisal and capability A model policy for schools, https://assets.publishing.service.gov.uk/government/uploads/system/uploads/attachment_data/file/282598/Teacher_appraisal_and_capability.pdfadresinden 08.06.2018 tarihinde erişilmiştir. Ebmeier, H., ve Nicklaus, J. (1999). The impact of peer and principal collaborative supervision on teachers' trust commitment, desire for collaboration, and efficacy. Journal of Curriculum and Supervision, 14(4), 351. Elliott, K. (2015). Teacher performance appraisal: More about performance or development?. Australian Journal of Teacher Education (Online), 40(9), 102-118. EMB (Education and Manpower Bureae), (2017). School Self-improvement cyclehttp://www.edb.gov.hk/en/sch-admin/sch-qualityassurance/sse/sse. htm#framework adresinden 03.01.2018 tarihinde erişilmiştir. EP-Nuffic, (2011). Educa