KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Samsun Sağlık Bilimleri Dergisi / 2020 / Cilt: 5 - Sayı: 2

BABALARIN BEBEK BAKIMINA KATILIMININ SAĞLANMASINDA HEMŞİRENİN ROLÜ

Nurse’s Role About Fathers Baby Care Participation

Sümeyye BAL
Gülten KOÇ
Sayfa
90–96
Yayın Tarihi
2020-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bunların yapılabilmesi için hemşirelerin perinatal sürece babaları aktif olarak dahil etmesi, bilgi ve eğitim vermesi, doğum öncesi hazırlık sınıflarına yönlendirmesi, doğum sonu dönemde de ilk karşılaşma, temas ve bağlanmayı sağlıklı bir şekilde başlatabilmesi önemlidir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Baba olma ve babalık kavramı gün geçtikçe değişmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Geçmişte bebeklerine dokunmayan, insanların yanında bebeklerini sevmeyen sert bir otorite figürü olan babalar, günümüzde bebeğinin doğumuna katılan, onunla ten tene temas kuran, banyosunu yaptıran, oyunlar oynayıp zaman geçiren bireyler olmuşlardır.
💡
Sonuç & Katkı:Bunların yapılabilmesi için hemşirelerin perinatal sürece babaları aktif olarak dahil etmesi, bilgi ve eğitim vermesi, doğum öncesi hazırlık sınıflarına yönlendirmesi, doğum sonu dönemde de ilk karşılaşma, temas ve bağlanmayı sağlıklı bir şekilde başlatabilmesi önemlidir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Babalar · Babalık · Bebek Bakımı

Özet

Baba olma ve babalık kavramı gün geçtikçe değişmektedir. Geçmişte bebeklerine dokunmayan, insanların yanında bebeklerini sevmeyen sert bir otorite figürü olan babalar, günümüzde bebeğinin doğumuna katılan, onunla ten tene temas kuran, banyosunu yaptıran, oyunlar oynayıp zaman geçiren bireyler olmuşlardır. Özellikle kadınların çalışma hayatında daha çok yer alması nedeniyle bebek bakımına katılıp, anne ile birlikte ortak bir şekilde bebeklerini büyütebilmektedirler. Babaların bebek bakımına katılması çocuğun fiziksel, zihinsel olarak gelişimine olumlu katkılar sağlayabilmektedir. Bunların yapılabilmesi için hemşirelerin perinatal sürece babaları aktif olarak dahil etmesi, bilgi ve eğitim vermesi, doğum öncesi hazırlık sınıflarına yönlendirmesi, doğum sonu dönemde de ilk karşılaşma, temas ve bağlanmayı sağlıklı bir şekilde başlatabilmesi önemlidir.

Abstract

The concepts of becoming a father and paternity change day by day. While the fathers in the past,as a tough authoritative figure, didn't use to touch their babies and show their affection in front of others; today they have become individuals attending the birth, bathing their babies,playing and keeping skin-to-skin contact with them. They have started to involve in infant care more and grow their children together with their wives especially because women take part in working life more. Father involvement in prenatal process may have positive contributions to the infant's physical and mental development. In order for these mentioned above to be realized, it is important that nurses should provide active father involvement in perinatal period, inform and educate them and direct them to the perinatal preparation classes, start the processes of first touch and affiliation properly and ensure father involvement in postpartum period.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAL, S., KOÇ, G. (2020). BABALARIN BEBEK BAKIMINA KATILIMININ SAĞLANMASINDA HEMŞİRENİN ROLÜ. Samsun Sağlık Bilimleri Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 2, 90–96. https://ajindex.com/articles/799143

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Ahmeduzzaman, M., & Roopnarine, J. L. (1992). Sociodemographic factors, functioning style, social support, and fathers' involvement with preschoolers in African-American families. Journal of Marriage and Family, 54(3), 699. Alpöge G., A. S. R. (2001). Çocuğun Yaşamında Babanın Yeri ve Önemi ( yayın no: 12). Retrieved from İstanbul.: Asher, S. R., Markell, R. A., & Hymel, S. (1981). Identifying children at risk in peer relations: A critique of the rate-of-interaction approach to assessment. Child Development, 1239-1245.
  2. Atmaca Koçak, A. (2004). Türkiye’de babaların şimdiki durumu. Baba Destek Programı Değerlendirme Raporu. Anne Çocuk Eğitim Vakfı, 1-65.
  3. Bai, S., Repetti, R. L., & Sperling, J. B. (2016). Children’s expressions of positive emotion are sustained by smiling, touching, and playing with parents and siblings: A naturalistic observational study of family life. Developmental Psychology, 52(1), 88. Balkaya, N. A. (2002). Postpartum dönemde annelerin bakim gereksinimleri ve ebe-hemşirenin rolü. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 6(2), 42-49.
  4. Baxter, J., & Smart, D. (2011). Fathering in Australia among couple families with young children. Australian Department of Families, Housing, Community Services and Indigenous Affairs, Occasional Paper(37). Berghammer, C. (2013). Keine Zeit für Kinder? Veränderungen in der Kinderbetreuungszeit von Eltern in Deutschland und Österreich/No Time for Children? Changes in Parents’ Child Care Time in Germany and Austria. Zeitschrift für Soziologie, 42(1), 52-73.
  5. Cabrera NJ, Shannon JD, & Tamis-LeMonda C (2007). Fathers’ influence on their children’s cognitive and emotional development: From toddlers to pre-K. Applied Developmental Science, 11, 208–213.
  6. Carpenito-Moyet, L. (2005). Hemşirelik tanıları: El kitabı (F. Erdemir, Çev.) İstanbul:
  7. Nobel Tıp Kitabevleri. Castillo, J., Welch, G., & Sarver, C. (2011). Fathering: The relationship between fathers’ residence, fathers’ sociodemographic characteristics, and father involvement. Maternal and Child Health Journal, 15(8), 1342-1349.
  8. Chin, R., Daiches, A., & Hall, P. (2011). A qualitative exploration of first-time fathers' experiences of becoming a father. Community Practitioner, 84(7). Coltrane, S. (1996). Family man: Fatherhood, housework, and gender equity: Oxford University Press.
  9. Coverman, S., & Sheley, J. F. (1986). Change in men's housework and child-care time, 1965-1975. Journal of Marriage and the Family, 413-422.
  10. Craig, L., Powell, A., & Smyth,