Dergiler / Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 20 - Sayı: 44

Eğitim Hizmetinin Sunumunda Yetki Dağılımı: Türkiye Üzerine Ampirik Bir Çalışma

Sayfa
179–202
Yayın Tarihi
2019-06-02
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Eğitim hizmetlerinde yetki dağılımının belli başlıklar altında ele alındığı çalışmada; paydaşların rolü, çalışanların özlük hakları ve eğitim hizmetlerinin finansmanı başlıkları altında yöneltilen sorularda, benzer düşünceye sahip olundukları özellikle bakanlık merkez yönetimine sözü geçen yetkilerin önemli ölçüde bırakılması gerektiği sonucu ortaya çıkmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, eğitim hizmetlerinin sunumunda yerel yönetimler ile merkezi idarenin yetki dağılımına açıklık kazandırmak, bu aşamada ortaya çıkacak yönetimsel bazı sıkıntıların giderilmesine katkı sağlamak amacıyla tasarlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaç doğrultusunda Türkiye genelinde yedi Coğrafik bölgeden 21 ilde (büyükşehir, il ve ilçe bazında) merkezi idare temsilcisi olarak milli eğitim yöneticileri ve yerel idare temsilcisi olarak belediye yöneticilerinin görüşleri alınıp değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Eğitim hizmetlerinde yetki dağılımının belli başlıklar altında ele alındığı çalışmada; paydaşların rolü, çalışanların özlük hakları ve eğitim hizmetlerinin finansmanı başlıkları altında yöneltilen sorularda, benzer düşünceye sahip olundukları özellikle bakanlık merkez yönetimine sözü geçen yetkilerin önemli ölçüde bırakılması gerektiği sonucu ortaya çıkmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Eğitim Hizmetleri · Yetki Dağılımı · Yetki Devri

Özet

Bu çalışma, eğitim hizmetlerinin sunumunda yerel yönetimler ile merkezi idarenin yetki dağılımına açıklık kazandırmak, bu aşamada ortaya çıkacak yönetimsel bazı sıkıntıların giderilmesine katkı sağlamak amacıyla tasarlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda Türkiye genelinde yedi Coğrafik bölgeden 21 ilde (büyükşehir, il ve ilçe bazında) merkezi idare temsilcisi olarak milli eğitim yöneticileri ve yerel idare temsilcisi olarak belediye yöneticilerinin görüşleri alınıp değerlendirilmiştir. Çalışmada toplam 504 yöneticinin, eğitim hizmetlerinde yetki dağılımı konusundaki görüşleri yer almaktadır. Yerel ve merkezi idarecilere; eğitimin programlanması ve öğretim şekli, çalışanların özlük hakları, paydaş katkısı, bütçe ve finans başlıkları altında hazırlanan sorular yöneltilmiştir. Yapılan analizler neticesinde yetki dağılımı konusunda; katılımcıların eğitim programları ve öğretimi ile ilgili yöneltilen sorularda hem fikir olmadıkları görülmüştür. Eğitim hizmetlerinde yetki dağılımının belli başlıklar altında ele alındığı çalışmada; paydaşların rolü, çalışanların özlük hakları ve eğitim hizmetlerinin finansmanı başlıkları altında yöneltilen sorularda, benzer düşünceye sahip olundukları özellikle bakanlık merkez yönetimine sözü geçen yetkilerin önemli ölçüde bırakılması gerektiği sonucu ortaya çıkmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

HAZMAN, G. G., KÜÇÜKİLHAN, M. (2019). Eğitim Hizmetinin Sunumunda Yetki Dağılımı: Türkiye Üzerine Ampirik Bir Çalışma. Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 44, 179–202. https://ajindex.com/articles/79630

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (20)

  1. Aksoy, E., ve Işık, H. (2008), “İlköğretim Okulu Müdürlerinin Öğretim Liderliği Rolleri”, Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, S:19, 235-249.
  2. Akpınar, B. Dönder, A. Yıldırım, B, Karahan, O. (2012), “Eğitimde 4+4+4 Sisteminin (Modelinin) Karşıt Program Bağlamında Değerlendirilmesi”, Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, S: 36, 25-39
  3. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S., ve Yıldırım, E. (2010), Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri, SPSS Uygulamalı 6. Baskı,
  4. Sakarya Kitabevi,
  5. Sakarya. Ayrangöl, Z., ve Tekdere, M. (2016),“Yerelleşme Teorisinin Analizi Ve Ekonomik Parametreler Üzerindeki Rasyonalitesi”, İktisat Politikası Araştırmaları Dergisi, S: 3(1), 55-83.
  6. Babaoğlu, C.(2018),”Yükseköğretimdeki Politikalarına Dair Bir Yazın Taraması ve Analiz İçin Bir Anahtar Kavram Olarak Politika Transferi”, Fiscaoeconomia, S: 2(1), 186-203.
  7. Bağlı, M., S., (2014), “Mali Yerelleşme Düzeyinin Ölçümü (Mali Özerklik Derecesi)”, Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, S: 23(2), 27-47
  8. Başaran, İ. E. (2000),
  9. Eğitim Yönetimi, Feryal Matbaası, Ankara Benligiray, S. (2013),
  10. İnsan Kaynakları Yönetimi, Anadolu Üniversitesi Yayınları,
  11. Eskişehir. Bozan, M. (2002), Merkeziyetçi Yönetimden Yerinden Yönetime Geçişte Alternatif Yaklaşımlar (Milli Eğitim Bakanlığı Örneği), Doktora Tezi, İnönü Üniversitesi,
  12. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Malatya. Bozatay, Ş. ve Kızılkaya, K. (2016), “Merkezden Yönetim Yerinden Yönetim Tartışmalarının Odağında Bir Düzenleme: 6360 Sayılı Yasa Hakkındaki Değerlendirmeler”, Çankırı Karatekin Üniversitesi İİBF Dergisi, S: 6(1), 1-14.
  13. Bozkurt, Ö. ve Ergun, T. (2008), Kamu Yönetimi Sözlüğü (Editör: S. Sezen) 2. Baskı,
  14. TODAİE Yayınları,
  15. Ankara.
  16. Colley, H. Hodkinson, P. Malcolm, J. (2002), “Non-Formal Learning: Mapping the Conceptual Terrain”, a Consultation Report Other University of Leeds, www.infed.org/archives/e-texts/colley_informal_learning.htm, (Erişim Tarihi: 12.06.2016).
  17. Demirtaş Z. ve Canpolat (2013), Öğretmenlerin Kariyer Basamakları Uygulamasına Yönelik Algılarının Bazı Demografik Değişkenler Açısından İncelenmesi, Marmara Üniversitesi - 8. Ulusal Eğitim Yönetimi Kongresi - Bildiri Özetleri, 419-420,
  18. İstanbul.
  19. Diem, S. Sampson C, ve Gavornik, B. (2018),“Reorganizing a County Wide School District: A Critical Analysis Of Politics And Policy Development Toward Decentralization, Education Policy Analysis Is Archives, A Peer-Reviewed, Independent”, Openaccess, Multilingual Journal, S.26 (1), 1-31.
  20. Edwards, D. B. (2018), “