Dergiler / Pediatric Practice and Research / 2019 / IRUPEC 2019 Kongresi Tam Metin Bildirileri

Çocuklara Göre Aile İlişkileri Ne Durumda? How Are Family Relations According to Children?

Sayfa
398–403
Yayın Tarihi
2019-12-10
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Çocukların yaş ortalaması 11,11±0,66 yıl olup cinsiyetlere göre dağılımları benzerdi.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma çocukların ebeveyn-çocuk ve aile ilişkileri ile ilgili görüşlerini belirlemek amacı ile yapıldı.
📊
Temel Bulgular & Veri:Örnekleme, küme örnekleme yöntemi ile belirlenen iki okulda öğrenim gören, toplam 200 öğrenci alındı.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Çocukların yaş ortalaması 11,11±0,66 yıl olup cinsiyetlere göre dağılımları benzerdi.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:aile ilişkileri · çocuk · ebeveyn

Abstract

Bu çalışma çocukların ebeveyn-çocuk ve aile ilişkileri ile ilgili görüşlerini belirlemek amacı ile yapıldı. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı olarak yapılan bu araştırmanın evrenini Karaman ili merkez ilçesindeki okulların beşinci sınıfına devam eden öğrenciler oluşturdu. Örnekleme, küme örnekleme yöntemi ile belirlenen iki okulda öğrenim gören, toplam 200 öğrenci alındı. Veriler araştırmacılar tarafından geliştirilen anket formu ve “Çocuklar İçin Aile İlişkileri Ölçeği” kullanılarak sınıf ortamında toplandı. Verilerin analizinde sayı, yüzde, ortalama, standart sapma, bağımsız gruplarda t testi, Mann Whitney U, Kruskal Wallis, ANOVA ve Tukey testleri kullanıldı. Bulgular: Çocukların yaş ortalaması 11,11±0,66 yıl olup cinsiyetlere göre dağılımları benzerdi. Annelerin %44,5’i ilkokul, %28,5’i ortaokul, %27’si lise ve üzeri okullardan mezun idi. Annelerin çalışma durumu değerlendirildiğinde %67’sinin ev hanımı olduğu belirlendi. Babaların eğitim durumlarına göre dağılımları benzer oranlarda idi. Çocukların yarıya yakını ilk çocuk (%47) idi. Çocukların aile ilişkileri ölçeği alt boyut puan ortalamaları destekleyici alt boyutu için 26,75±3,14, engelleyici alt boyutu için 14,87±3,34 olarak belirlendi. Ölçek alt boyutlarından alınan puanları açısından annenin eğitim durumu (F=3,604; p=0,029), çocukların cinsiyeti (t=-2,774; p=0,007), çocuk sırasına (F=4,506; p=0,012) göre gruplar arasında farklılık olduğu belirlendi. Annesi lise ve üzeri okullardan mezun olan öğrencilerin aile ilişkilerini daha destekleyici buldukları belirlendi. Ayrıca erkek çocukların (15,49 ± 3,50) ve ailenin ikinci çocuğu olan öğrencilerin (15,67±3,72) aile ilişkilerini daha engelleyici buldukları belirlendi (p<0,05). Sonuç: Çocukların aile ilişkilerini destekleyici bulma oranları engelleyici bulma oranlarından daha yüksek olup bu puanlar bazı demografik özelliklere göre değişmekte idi.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ŞAHİN, D., TÜRKMEN, A. (2019). Çocuklara Göre Aile İlişkileri Ne Durumda? How Are Family Relations According to Children?. Pediatric Practice and Research, IRUPEC 2019 Kongresi Tam Metin Bildirileri, 398–403. https://ajindex.com/articles/795485

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. References 1- Epstein NB, Levin S, Bishop DS. The family as a social unit. Canadian Family Physician 1976
  2. 22(1411):53-55. 2- Demirtaş Zorbaz S, Korkut Owen F. Çocuklar için aile ilişkileri ölçeği’nin geliştirilmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi 2013
  3. 4(39):58-67. 3- Gladding ST. Family therapy history, theory and practise (4th. Ed.) Ohio: Pearson
  4. Puff J, Kolomeyer E, McSwiggan M, Pearte C, Lauer BA, Renk K. Depression as a mediator in the relationship between perceived familial criticism and college adaptation. Journal of American College Health 2016
  5. 64(8):604-612. 5- Satir V. İnsan yaratmak: Aile terapisinin başyapıtı. Beyaz Yayınevi. İstanbul
  6. Epstein NB, Bishop DS, Levin S. The McMaster model of family functioning. Journal of Marital and Family Therapy 1978
  7. 4(4):19-31. 7- Bowen, M. Family psychotherapy with schizophrenia in the hospital and in private practice. New York:Jason Aronson
  8. Bulut I. Aile Değerlendirme Ölçeği. Ankara: Özgüzel Matbaası
  9. Smokowski PR, Bacallao ML, Cotter KL, Evans CB. The effects of positive and negative parenting practices on adolescent mental health outcomes in a multicultural sample of rural youth. Child Psychiatry & Human Development 2015
  10. 46(3):333-345. 10- Trawick-Smith J. Early childhood development: A multicultural perspective. Pearson Higher Ed.
  11. Avcı R, Güçray SS. An investigation of violent and nonviolent adolescents’ family functioning, problems corcerning family members, anger and aner expression. Educational Sciences: Theory & Practice 2010
  12. 10(1):65–76. 12- Coll KM, Powell S, Thobro P, Haas R. Treatment family functioning and the development of trust and intimacy among adolescents in residential. The Family Journal 2010
  13. 255–262. 13- Doğan M, Ceyhan E. Genel lise öğrencilerinin aile işlevlerinin ve denetim odaklarının incelenmesi. Aile ve Toplum Dergisi 2008
  14. 4(15):67–82. 14- Coşkun Y. Ortaöğretim öğrencilerinin öğrenilmiş güçlülük düzeyleri ve aile içi ilişkileri. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 2009
  15. 18(2):104-118. 15- Saydam RB, Gençöz T. Aile ilişkileri, ebeveynin çocuk yetiştirme tutumu ve kendilik değerinin gençler tarafından belirtilen davranış problemleri ile olan ilişkisi. Türk Psikoloji Dergisi 2005
  16. 20(55):61–74. 16- Ateş FB, Akbaş T. Ergenlerde görülen kural dışı davranışların aile işlevselliği ve yaşam kalitesi açısından incelenmesi. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 2012
  17. 21(2):337- 352. 17- Pagani LS, Japen C,