Dergiler / Oğuz-Türkmen Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 3 - Sayı: 1

Konstantinopolis Latin İmparatorluğu’ndaki Kumanlar

Sayfa
268–290
Yayın Tarihi
2019-07-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu durum, göçmenlerin yaşamsal anlamda desteklenmelerindeki yetersizlik, Latin İmparatorluğu’nda beliren Moğol tehdidi, kişisel otoritesiyle söz konusu ittifakın garantisi durumundaki Kuman lideri Iona’nın 1241’deki zamansız ölümü gibi karmaşık iç ve dış faktörlerden dolayı meydana gelmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Araştırmanın amacı: Pontus bozkırları ve Konstantinopolis’teki kaçak Kumanların aralarındaki birliğin sonlanması, hattâ dağılmasına neden olan arka plan, şart ve etkenlerin analizi.
📊
Temel Bulgular & Veri:Louis’nin (1226 - 1270) biyografisinin yazarı diğer bir Fransız tarihçi Jean de Joinville’e ait olan, bu bölümde detaylandırılmış güncel kaynaklar.
💡
Sonuç & Katkı:Bu durum, göçmenlerin yaşamsal anlamda desteklenmelerindeki yetersizlik, Latin İmparatorluğu’nda beliren Moğol tehdidi, kişisel otoritesiyle söz konusu ittifakın garantisi durumundaki Kuman lideri Iona’nın 1241’deki zamansız ölümü gibi karmaşık iç ve dış faktörlerden dolayı meydana gelmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kumanlar · Latin İmparatorluğu · Iona

Özet

Araştırmanın amacı: Pontus bozkırları ve Konstantinopolis’teki kaçak Kumanların aralarındaki birliğin sonlanması, hattâ dağılmasına neden olan arka plan, şart ve etkenlerin analizi. Bazı kronolojik konu ve Kumanların Frenk askeri harekatlarına katılımlarına da dikkat çekilmektedir.Araştırma dokümanları: En ünlüleri Bizans tarihçisi George Akropolites, Fransız vakanüvis Alberic (Aubry) de Trois-Fontaines ve Fransa Kralı IX. Louis’nin (1226 - 1270) biyografisinin yazarı diğer bir Fransız tarihçi Jean de Joinville’e ait olan, bu bölümde detaylandırılmış güncel kaynaklar. Sonuç ve çalışmanın orijinalliği: Kuman ve Frenkler arasında 1239’un sonlarına doğru Konstantinopolis’te neticelenen ittifakın Batı dünyasında bir benzeri daha yoktur. Törene Frenk şövalyeleriyle birlikte katılan Kumanlar göçebe adetlerine göre hareket etmişlerdi. Sonuçta bu iki grup arasındaki ‘kan kardeşliği’ askeri bağlar sayesinde güçlenmiştir. Kumanları entegre etme girişiminin, yeni gelenler ile yerel nüfus arasındaki güçlü kültürel, sosyal farklılıklar ve aynı zamanda iç istikrarsızlıktan ötürü başarısızlıkla sonuçlandığı Macaristan’ın aksine, Konstantinopolis’teki Frenk eliti, göçebelerle uzlaşma ve ittifak adına herhangi bir engel bulunmadığı hususunda hemfikir idi. Halbuki Kumanların son derece dostane bir davranışla kabul edilmeleri gerçeği, Frenk liderinin onları yüksek bir saygı ile karşılaması ve geleneklerini muhafaza etmelerine izin vermesine rağmen aralarındaki ittifak kısa süreli olmuş ve de başarısızlığa mahkum idi. Bu durum, göçmenlerin yaşamsal anlamda desteklenmelerindeki yetersizlik, Latin İmparatorluğu’nda beliren Moğol tehdidi, kişisel otoritesiyle söz konusu ittifakın garantisi durumundaki Kuman lideri Iona’nın 1241’deki zamansız ölümü gibi karmaşık iç ve dış faktörlerden dolayı meydana gelmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

UZELAC, A., OĞUZ, Ç. E. E. (2019). Konstantinopolis Latin İmparatorluğu’ndaki Kumanlar. Oğuz-Türkmen Araştırmaları Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 1, 268–290. https://ajindex.com/articles/794187

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (4)

  1. Albrici monachi Triumfontium Chronicon. Scheffer-Boichorst P. (ed.). (1874). Monumenta Germaniae Historica. Scriptores, XXIII. Hannoverae, Impensis Bibliopolii A. Hahniani, ss. 631 - 950. - Asdracha C. (1976). La Région des Rhodopes aux XIII' et XIV' siècles: étude de géographie historique. Athènes, Verlag der Byzantinisch-Neugriechischen Jahrbücher, - Charanis P. (1961). Transfer of Population as a Policy in the Byzantine Empire. Comparative Studies in Society and History, no. 3/2, ss. 140 - 154. - Chronicon Claustroneuburgense. Rauch A. (ed.) (1793). Scriptores Rerum Austriacarum, I. Vindobonae, apud Iosephum Stahel, ss. 1 - 126. - Chronique rimée de Philippe Mouskés. Reiffenberg I. de (ed.), (1838). II. Bruxelles, M. Hayez. - Chronography of Gregory Abu'l-Faraj 1225–1286, the Son of Aaron, the Hebrew physician commonly known as Bar Hebraeus. Budge E.A.W. (ed. & trans.), (1932).
  2. I. London, Oxford University Press. - Dancheva-Vasileva A. (1985). B’lgariya i Latinskata imperiya (1204–1261) (Bulgaria and the Latin Empire (1204 - 1261). Sofia, BAN. - Fratris Gerardi de Fracheto O.P. Vitae fratrum ordinis Praedicatorum. Reichert M. (ed.). (1896). Monumenta Ordinis Fratrum Praedicatorum Historica, I, Leuven, Typis E. Charpentier. - Geoffroi de Villehardouin. La conquête de Constantinople. Texte et traduction nouvelle avec notice, notes et glossaire. Bouchet E. (ed.). (1891). Paris, Lemerre. - George Akropolites. (2007). The History. Macrides R. (ed. & tr.). Oxford, Oxford University Press. - Georges Pachymérès. Relations Historiques, I. Failler A., Laurent V. (ed. & trans.). (1984).
  3. Paris, Société d’édition “Les Belles Lettres”. - Georgii Acropolitae Opera, I. Heisenberg A., Wirth P. (eds). (1903).
  4. Lipsiae, Bibliotheca Teubneriana. - Giebfried J. (2013). The Mongol Invasions and the Aegean world (1241 - 61). Mediterranean Historical Review,no. 28/2, ss. 129 - 139. - Golden P. Wolwes, (1997). Dogs and Qipchaq Religion. Acta Orientalia Academiae Scientiarum Hungaricae, no. 50, ss. 87 - 97. - Guguev Yu. K. (2009). Rasskaz Zhana de Zhuanvilya o pohoronah znatnogo kumana (Jean de Joinville’s Story about the Funeral of a Cuman Noble). Tyurkologicheskiy sbornik 2007- 2008: Istoriya i kul'tura tyurkskih narodov Rossii i sopredel'nyh stran (Turkological Collection 2007–2008: History and Culture of the Turkic Peoples of Russia and the Neigh-boring Countries). Moscow, Vostochnaya literatura, ss. 124 - 145. - Guilelmi Tyrensis Continuata belli sacri historia. Migne J.P.