Dergiler / Necmettin Erbakan Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi / 2022 / Cilt: 5 - Sayı: 1

TERAPÖTİK İLETİŞİM YÖNTEMİ OLARAK DİJİTAL HİKÂYE ANLATIMININ PEDİATRİ HEMŞİRELİĞİNDE KULLANIMI: LİTERATÜR İNCELEMESİ

THE USE of DIGITAL STORYTELLING as a THERAPEUTIC COMMUNICATION METHOD in PEDIATRIC

Sayfa
12–20
Yayın Tarihi
2022-06-29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışma, terapötik iletişim yöntemlerinden hikâye anlatımı yönteminin esas alındığı ve yönteme dijital elementlerin eklenmesiyle zenginleştirilen bir yöntem olan dijital hikâye anlatımıyla ilgili hemşirelik alanında yapılan çalışmaları, kullanım amaçlarını ve etkinliğini açıklamayı amaçlamaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Hikâye anlatım yöntemi, sağlığın birçok alanında ve neredeyse tüm yaş gruplarında kullanıma uygun bir yöntemdir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Hikâye anlatımı, bireylerin problem çözme becerilerini ve hayal güçlerini geliştirmekte, yaratıcılıklarını desteklemekte, sosyal gelişimlerini, iletişim kurma yeteneklerini olumlu yönde etkilemekte ve terapötik iletişim yöntemi olarak kullanılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışma, terapötik iletişim yöntemlerinden hikâye anlatımı yönteminin esas alındığı ve yönteme dijital elementlerin eklenmesiyle zenginleştirilen bir yöntem olan dijital hikâye anlatımıyla ilgili hemşirelik alanında yapılan çalışmaları, kullanım amaçlarını ve etkinliğini açıklamayı amaçlamaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Dijital hikaye anlatımı · hemşirelik · pediatri

Özet

Hikâye anlatım yöntemi, sağlığın birçok alanında ve neredeyse tüm yaş gruplarında kullanıma uygun bir yöntemdir. Hikâye anlatımı, bireylerin problem çözme becerilerini ve hayal güçlerini geliştirmekte, yaratıcılıklarını desteklemekte, sosyal gelişimlerini, iletişim kurma yeteneklerini olumlu yönde etkilemekte ve terapötik iletişim yöntemi olarak kullanılmaktadır. Çocuklarla kurulan ilişkilerde ve sağlanan bakımda etkili iletişim yöntemlerinin kullanımı hemşireler açısından oldukça önemlidir. Bu çalışma, terapötik iletişim yöntemlerinden hikâye anlatımı yönteminin esas alındığı ve yönteme dijital elementlerin eklenmesiyle zenginleştirilen bir yöntem olan dijital hikâye anlatımıyla ilgili hemşirelik alanında yapılan çalışmaları, kullanım amaçlarını ve etkinliğini açıklamayı amaçlamaktadır.

Abstract

The storytelling method is suitable for use in many areas of health and almost all age groups. Storytelling improves the problem solving skills and imagination of individuals, supports their creativity, positively affects their social development and communication skills, and is used as a therapeutic communication method. The use of effective communication methods in relations with children and care provided is very important for nurses. This study aims to explain the studies in the field of nursing, the purpose of use and the effectiveness of digital storytelling, which is a method based on the therapeutic communication method, which is based on the method of storytelling and supported by adding digital elements to the method.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERDOĞAN, B., ALTAY, N. (2022). TERAPÖTİK İLETİŞİM YÖNTEMİ OLARAK DİJİTAL HİKÂYE ANLATIMININ PEDİATRİ HEMŞİRELİĞİNDE KULLANIMI: LİTERATÜR İNCELEMESİ. Necmettin Erbakan Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 1, 12–20. https://ajindex.com/articles/793517

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Akard, T. F., Dietrich, M. S., Friedman, D. L., Hinds, P. S., Given, B., Wray, S., & Gilmer, M. J. (2015). Digital storytelling: An innovative legacy‐making intervention for children with cancer. Pediatric Blood & Cancer, 62(4), 658-665.
  2. Alexander, B. (2017). The New Digital Storytelling: Creating Narratives with New Media--Revised and Updated Edition.
  3. Abc-clio. Arslan, S., Şener, D. K., & Cangür, Ş. (2018). Pediatri hemşireliği öğrencileri klinik rahatlık ve endişe değerlendirme aracının geçerlik ve güvenirliği. Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 8(2), 61-66.
  4. Asselin, M. E., Schwartz‐Barcott, D., & Osterman, P. A. (2013). Exploring reflection as a process embedded in experienced nurses' practice: a qualitative study. Journal of Advanced Nursing, 69(4), 905-914.
  5. Avraamidou, L., & Osborne, J. (2009). The role of narrative in communicating science. International Journal of Science Education, 31(12), 1683-1707.
  6. Bahadır, H., Tüfekci, A., & Çakır, H. (2021). Dijital hikâye anlatımının disiplinlerarası öğretim bağlamında kullanım durumları. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(2), 635-654.
  7. Chapman, K. B. (2009). Improving communication among nurses, patients, and physicians. The American Journal of Nursing, 109(11), 21-25.
  8. Christiansen, A. (2011). Storytelling and professional learning: A phenomenographic study of students' experience of patient digital stories in nurse education. Nurse Education Today, 31(3), 289-293.
  9. Christiansen, E. D. (2010). Adolescent Cape Verdean girls’ experiences of violence, incarceration, and deportation: Developing resources through participatory community-based groups. International Journal of Intercultural Relations, 34(2), 127-140.
  10. Çınar, S., Ay, A., & Boztepe, H. (2021). Pediatri hemşireliği eğitiminde standart hasta kullanımı. Sağlık ve Toplum, 31(1), 39-46.
  11. Davies, M. G. (Ed.). (2012). New trends in early foreign language learning: The age factor, CLIL and languages in contact. Bridging research and good practices. Cambridge Scholars Publishing. Denis, P. (2011). Case study: Memory work with children affected by HIV/AIDS in South Africa. In the Oxford Handbook of Oral History (pp. 159-169).
  12. Oxford University Press,
  13. Oxford. DiFulvio, G. T., Gubrium, A. C., Fiddian-Green, A., Lowe, S. E., & Del Toro-Mejias, L. M. (2016). Digital storytelling as a narrative health promotion process: Evaluation of a pilot study. International Quarterly of Community Health Education, 36(3), 157-164. Eggenbe