KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi / 2019 / Sayı: 43

ENGELLİ ÇOCUĞU OLAN AİLELERİN YAPISI ve TOPLUMSAL İLİŞKİLERİNİN BELİRLENMESİ

Mahmut ÇİTİL
İsmail DOĞAN
Sayfa
61–108
Yayın Tarihi
2019-06-25
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmadan elde edilen sonuçlar tartışma ve sonuç kısmında geniş bir şekilde ele alınmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı Türkiye’de engelli çocuğa sahip ailelerin yapısını, toplumsal ilişkilerini belirlemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu kapsamda Ankara ilindeki merkez ilçelerden 342 ebeveynle çalışılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmadan elde edilen sonuçlar tartışma ve sonuç kısmında geniş bir şekilde ele alınmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Aile · Engel · Sosyoloji

Özet

Bu araştırmanın amacı Türkiye’de engelli çocuğa sahip ailelerin yapısını, toplumsal ilişkilerini belirlemektir. Tarama modelinde betimsel olan bu araştırmada veri toplama araçları olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen Engelli Çocuğu Olan Ailelerin Profili Anketi (EÇEPA) kullanılmıştır. Bu kapsamda Ankara ilindeki merkez ilçelerden 342 ebeveynle çalışılmıştır. Toplanan veriler SPSS-21 paket programına işlenmiş ve bu program yardımı ile analiz edilmiştir. Anketlerden elde edilen veriler frekans ve yüzde olarak analiz edilmiş, bazı demografik özelliklere göre anket maddelerindeki dağılım düzeyleri arasındaki farklılığa ki-kare analizleri ile bakılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre engelli bir çocuğa sahip olmak ailelerin yapısını, işleyişini, toplumsal ilişkilerini süreçlerini etkilemektedir. Ancak engelli çocuğa sahip ailelerin bu özellikleri toplumun kendilerine yönelik davranışlarını algılama dışında benzer sosyo-ekonomik ve kültürel tabakadaki ailelerden çok da farklı bir görünüm taşımamaktadır. Araştırmadan elde edilen sonuçlar tartışma ve sonuç kısmında geniş bir şekilde ele alınmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇİTİL, M., DOĞAN, İ. (2019). ENGELLİ ÇOCUĞU OLAN AİLELERİN YAPISI ve TOPLUMSAL İLİŞKİLERİNİN BELİRLENMESİ. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, Sayı: 43, 61–108. https://ajindex.com/articles/7918

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Akçamete, A. G. (2010). Genel Eğitim Okullarında Özel Gereksinimi Olan Öğrenciler ve Özel Eğitim. Ankara:
  2. Kök Yayıncılık. Albaş, B. (1999). Öğretilebilir-eğitilebilir düzeyde zihinsel özürlü çocuğa sahip ebeveynlerin psikolojik durumlarının değerlendirilmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi,
  3. İstanbul.
  4. Altuğ, Ö., Özkahraman S., ve Çallı F. (2006). Zihinsel engelli çocuk sahibi ailelerin yasadıkları güçlüklerin incelenmesi. Aile ve Toplum Dergisi, 3 (9), 69–78.
  5. Ardıç, A. (2012). Özel gereksinimli çocuk ve aile. A. Cavkaytar (Ed.)., Özel Eğitimde Aile Eğitimi ve Rehberliği (s. 19-52). Ankara: Vize Yayıncılık. ASPB (Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı) (2013). Engelli Bireylere İlişkin İstatistiki Bilgiler. Ankara: Engelli ve Yaşlı Hizmetleri Genel Müdürlüğü Yayını. ASPB (2011). Türkiye Aile Yapısı Araştırması TAYA 2011. Ankara:
  6. Uzerler Matbaacılık. ASPB (2014). Türkiye Aile Yapısı Araştırması: Tespitler, Öneriler. İstanbul:
  7. Çizge. ASPB ve TUİK (2010). Özürlülerin Sorun ve Beklentileri Araştırması. Yayın No: 3636. Ankara: Türkiye İstatistik Kurumu Matbaası. Aslanoğlu, M. (2004). Otistik, zihinsel, işitme, görme ve bedensel engelli çocuğu bulunan ebeveynlerin aile içi ilişkilerinin incelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi,
  8. İzmir.
  9. Ataman, A. (Ed.) (2009). Özel gereksinimli çocuklar ve özel eğitime giriş. Ankara: Gündüz Eğitim ve Yayıncılık. Başbakanlık (2009). Türkiye’de Özürlüler Araştırması (2002). (2. Baskı). T.C. Başbakanlık Devlet İstatistik Enstitüsü ve Özürlüler İdaresi Başkanlığı. Yayın Nu: 2913. Ankara: Devlet İstatistik Enstitüsü Matbaası. Başbakanlık (2010a). Türkiye’de Aile Değerleri Araştırması. T.C. Başbakanlık Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü. Genel Yayın Nu: 145, Ankara. Başbakanlık (2010b).
  10. Aile Yapısı Araştırması (2006). T.C. Başbakanlık Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü. Genel Yayın Nu: 146, Ankara.
  11. Başbakanlık (2011). Türkiye’de Ailelerin Eğitim İhtiyaçları. T.C. Başbakanlık Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü. Genel Yayın Nu: 149, Ankara.Bıçak, N. (2009). Otizmli çocukların annelerinin yaşadıklarının belirlenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi,
  12. Bolu. Burcu, E. (2007) Türkiye’de özürlü birey olma: temel sosyolojik özellikleri ve sorunları üzerine bir araştırma. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları.
  13. Canatan, K. ve E. Yıldırım (2011). Aile sosyolojisi. İstanbul:
  14. Açılım Kitap. Cavkaytar, A. (Ed.)., (2012). Toplum ve ail