Bu çalışma, Morante’nin yazın hayatı boyunca ‘koruma kalkanı’ olarak kullandığı hayal gücü ögesini ilk romanı olan Menzogna e Sortilegio üzerinden incelemeyi ve yazara ait bu çok özel edebiyat kavramının güncelliğini sorgulamayı hedeflemektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Elsa Morante’nin eserlerindeki hayal gücü unsuru, içerisinde çok derin otobiyografik izler taşıyan temel bir yapı olarak karşımıza çıkmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Zira edebiyat, Morante’nin kendisi ile yaşam arasında gerçek bir köprü görevi görmekte ve yazar ancak bu köprü aracılığıyla en gizli duygu ve düşüncelerini aktarabilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışma, Morante’nin yazın hayatı boyunca ‘koruma kalkanı’ olarak kullandığı hayal gücü ögesini ilk romanı olan Menzogna e Sortilegio üzerinden incelemeyi ve yazara ait bu çok özel edebiyat kavramının güncelliğini sorgulamayı hedeflemektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Elsa Morante · Menzogna e Sortilegio · İtalyan edebiyatı
Özet
Elsa Morante’nin eserlerindeki hayal gücü unsuru, içerisinde çok derin otobiyografik izler taşıyan temel bir yapı olarak karşımıza çıkmaktadır. Gerçek ve hayal arasındaki bu yakın ilişki, yazarın kendine ait kurduğu o özel anlatı dünyasına ışık tutması açısından büyük rol oynar. Zira edebiyat, Morante’nin kendisi ile yaşam arasında gerçek bir köprü görevi görmekte ve yazar ancak bu köprü aracılığıyla en gizli duygu ve düşüncelerini aktarabilmektedir. Bu çalışma, Morante’nin yazın hayatı boyunca ‘koruma kalkanı’ olarak kullandığı hayal gücü ögesini ilk romanı olan Menzogna e Sortilegio üzerinden incelemeyi ve yazara ait bu çok özel edebiyat kavramının güncelliğini sorgulamayı hedeflemektedir.
Beseghi, Emy e Giorgia Grilli. La letteratura invisibile. Infanzia e libri per bambini. Roma, Carocci, 2011.
Cecchi, Carlo e Cesare Garboli. Elsa Morante. Opere, I e II. Milano, Mondadori, 1997 (6). D’Angeli, Concetta. Leggere Elsa Morante. Aracoeli, La Storia e Il Mondo salvato dai ragazzini. Roma, Carocci, 2003.
Ferrari, Stefano. Scrittura come riparazione. Saggio su letteratura e psicoanalisi. Roma, Laterza, 2003.
Freud, Sigmund. “Studi sull’isteria: Leipzig-Wien 1895”. Opere, I. A cura di Cessare Luigi Musatti, Torino, Boringhieri, 1982 (6). ‒. “Il poeta e la fantasia: Berlin 1908”.
Opere, V. A cura di Cesare Luigi Musatti, Torino, Boringhieri, 1981 (4). ‒. “Precisazioni sui due princìpi dell’accadere psichico: Leipzig-Wien 1911”.
Opere, VI. A cura di Cesare Luigi Musatti, Torino, Boringhieri, 1990 (6). Gioanola, Elio. Psicanalisi e interpretazione letteraria: Leopardi, Pascoli, D'Annunzio, Saba, Montale, Penna, Quasimodo, Caproni, Sanguineti, Mussapi, Viviani, Morante, Primo Levi, Soldati, Biamonti. Milano, Jaca book, 2005.
Gosso, Sandra. Psicoanalisi e arte: il conflitto estetico. Milano, Mondadori Bruno, 2001.
Jung, Carl Gustav. Psicologia e poesia: 1922-50.
Torino, Boringhieri, 1979 (Zürich 1950).
Laplanche, Jean e Jean-Bertrand Pontalis. Enciclopedia della psicanalisi. A cura di G. Fuà. Roma-Bari, Laterza, 1987 (4), (Paris 1967).
Lucamante, Stefania. Relazioni intertestuali e statura canonica dei romanzi di Elsa Morante. Ann Arbor, The Catholic University of America, 1995.
Lugnani, Lucio, Emanuela Scarano, Marco Bardini, Donatella Diamanti e Claudia Vannocci. Per Elisa. Studi su «Menzogna e sortilegio». Pisa, Nistri-Lischi, 1990.