Dergiler / Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi / 2014 / Cilt: 5 - Sayı: 2

Aydınca Yöresi (Amasya) Ormanlarında Saçlı Meşe (Quercus cerris L.) Türünün Dağılımı İle Yetişme Ortamı Faktörleri Arasındaki İlişkileri

Relationship between Distribution of Turkey Oak (Quercus cerris L.) and Site Factors In Aydınca District Forests of Amasya, Turkey

Sayfa
13–21
Yayın Tarihi
2014-12-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma sonucunda genel bir değerlendirme yapıldığında yöredeki yükselti farklılığının türün potansiyel dağılımına etki eden en önemli çevresel değişken olduğu sonucuna varılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma Aydınca (Amasya) yöresinde saçlı meşe (Q. cerris) türünün potansiyel dağılım alanları ve yetişme ortamı özellikleri arasındaki ilişkileri araştırmak amacıyla gerçekleştirilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu doğrultuda yöreye ait sayısal yükseklik modelleri kullanılarak toplam 453 örnek alandan 21 adet çevresel değişken verisi elde edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma sonucunda genel bir değerlendirme yapıldığında yöredeki yükselti farklılığının türün potansiyel dağılımına etki eden en önemli çevresel değişken olduğu sonucuna varılmıştır.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:453 örnek
⚙️Değişkenler:Aydınca yöresi · çevresel faktörler · potansiyel dağılım

Özet

Bu çalışma Aydınca (Amasya) yöresinde saçlı meşe (Q. cerris) türünün potansiyel dağılım alanları ve yetişme ortamı özellikleri arasındaki ilişkileri araştırmak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bu doğrultuda yöreye ait sayısal yükseklik modelleri kullanılarak toplam 453 örnek alandan 21 adet çevresel değişken verisi elde edilmiştir. Daha sonra bu değişkenler ile sırasıyla lojistik regresyon analizi ve sınıflandırma ve regresyon ağacı teknikleri kullanılarak türün potansiyel dağılım alanları modellenmiştir. Çalışma sonucunda genel bir değerlendirme yapıldığında yöredeki yükselti farklılığının türün potansiyel dağılımına etki eden en önemli çevresel değişken olduğu sonucuna varılmıştır. Elde edilen bu sonuca göre türün potansiyel dağılım alanlarında özellikle yükseltiye bağlı olarak iklim özelliklerin önemli etkisi olduğu fikri ortaya çıkmıştır. Dolaysıyla bu tür ile yapılacak orman işletmecilik faaliyetlerinde iklim özelliklerinin mutlaka göz önünde bulundurulması gerektiği kanaatine varılmıştır.

Abstract

Bu çalışma Aydınca (Amasya) yöresinde saçlı meşe (Q. cerris) türünün potansiyel dağılım alanları ve yetişme ortamı özellikleri arasındaki ilişkileri araştırmak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bu doğrultuda yöreye ait sayısal yükseklik modelleri kullanılarak toplam 453 örnek alandan 21 adet çevresel değişken verisi elde edilmiştir. Daha sonra bu değişkenler ile sırasıyla lojistik regresyon analizi ve sınıflandırma ve regresyon ağacı teknikleri kullanılarak türün potansiyel dağılım alanları modellenmiştir. Çalışma sonucunda genel bir değerlendirme yapıldığında yöredeki yükselti farklılığının türün potansiyel dağılımına etki eden en önemli çevresel değişken olduğu sonucuna varılmıştır. Elde edilen bu sonuca göre türün potansiyel dağılım alanlarında özellikle yükseltiye bağlı olarak iklim özelliklerin önemli etkisi olduğu fikri ortaya çıkmıştır. Dolaysıyla bu tür ile yapılacak orman işletmecilik faaliyetlerinde iklim özelliklerinin mutlaka göz önünde bulundurulması gerektiği kanaatine varılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Şentürk, Ö., Gülsoy, S., Tümer, İ. (2014). Aydınca Yöresi (Amasya) Ormanlarında Saçlı Meşe (Quercus cerris L.) Türünün Dağılımı İle Yetişme Ortamı Faktörleri Arasındaki İlişkileri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 2, 13–21. https://ajindex.com/articles/790352

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Aertsen, W., Kint, V., Orshoven, J., Özkan, K., Muys, B. (2010). Comparison and ranking of different modelling techniques for prediction of site ındex in Mediterranean mountain forests. Ecological modelling 221: 1119-1130.
  2. Alkan, H., Korkmaz, M. ve Eker M. (2010). Sürdürülebilir Orman Yönetiminde Yaşanan Gelişmeler, Karşılaşılan Sorunlar Ve Çözüm Önerileri: Isparta Orman Bölge Müdürlüğü Örneği, III. Ulusal Karadeniz Ormancılık Kongresi, 20-22
  3. Mayıs, Bildiriler Kitabı I. Cilt; 56-67, Artvin Araújo, M.B., Pearson R.G., Thuiller W., Erhard M. (2005). Validation of species–climate impact models under climate change. Global Change Biolog 11: 1504-1513.
  4. Austrheim, G., Gunila, E., Olson, A., Grontvedt, E. (1999). Land – use impact on plant communites in seminatural sub-alpine graslands of Budalen, central Norway. Biological Conservation 87: 369-379.
  5. Başkent, E.Z., Kadıoğulları, A.İ., Kırış, R. (2010). Ekosistem tabanlı çok amaçlı planlama (ETÇAP) modelinin geliştirilmesi ve uygulanabilirliğinin değerlendirilmesi. III. Ulusal Karadeniz Ormancılık Kongresi, 20-22 Mayıs 2010, 326-336 s. Baytop, A., Alpınar, K. (1980). Amasya ve Akdağ florası üzerinde yeni gözlemler. Doğa Bilim Dergisi 1: 6-9.
  6. Beck, R. (2000). Sürdürülebilir Orman Yönetimi İçin Orta Ve Doğu Avrupa’daki Küçük Orman Sahiplerine Yönelik Organizasyon Tercihlerinin Belirlenmesi. (Çeviren: Bigin, F.) Ege Ormancılık Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, 20 s. İzmir.
  7. Breiman, L., Friedman, J. H., Olshen, R., Stone, A. C. G. (1984). Classification and Regression Trees. Wadsworth International Group. Belmont, California, USA, 319 s. Cansaran, A., Aydogdu, M. (1998). Flora of the area between Amasya Castle and the villages of Vermis and Yuvacık. Turkish Journal of Botany 22: 269- 283. Cansaran, A., Aydoğdu, M. (2001). Phytosociological research on Egerli Mountain (Amasya, Turkey). Israel Journal of Plant Sciences 49(4): 309-326.
  8. Cole, L.C., (1949). The measurement of interspesific association. Ecology 30(4): 411-424.
  9. ÇDR (2011). Amasya İli Yılı Çevre Durum Raporu. Amasya Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü, 256 s. Amasya, Türkiye. Davis, P. H. (1988). Flora of Turkey and the East Aegean Islands, Edinburgh Univ. Press., Vol. 1-9. De’ath, G., Fabricius K. E. (2000). Classification and regression trees: A powerful yet simple technique for ecological data analysis. Ecology 81(11): 3178-3192.
  10. Felicisimo, A.M., Gomez, A., Munoz, J. (2004). Potential distribution of forest species in dehesas of extremadura (Spain). Cat