KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi / 2019 / Sayı: 45

TÜRKİYE’DE İÇ GÖÇÜN DAĞILIMI

Gülcan ŞANTAŞ
Sayfa
893–917
Yayın Tarihi
2019-12-20
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Also the percentage of living in cities was found higher in women who were unmarried, unemployed, those with health insurance and living in the Western Region.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:This study was carried out to examine the internal migration conceptually and to determine the distribution of internal migration in Turkey.
📊
Temel Bulgular & Veri:For the purposes of the study, 1993-1998-2003-2008 and 2013 data of Turkey Demographic and Health Survey (TDHS), published by Hacettepe University Institute of Population Studies, were used in the study.
💡
Sonuç & Katkı:Also the percentage of living in cities was found higher in women who were unmarried, unemployed, those with health insurance and living in the Western Region.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2003-2008 Verileri
⚙️Değişkenler:Göç · İç Göç · Göçmen

Özet

This study was carried out to examine the internal migration conceptually and to determine the distribution of internal migration in Turkey. For the purposes of the study, 1993-1998-2003-2008 and 2013 data of Turkey Demographic and Health Survey (TDHS), published by Hacettepe University Institute of Population Studies, were used in the study. The population of the study consists of women in reproductive ages in the TDHSs. The weighted sampling method, multi-stage sampling method and stratified cluster sampling methods were used in sampling in the research. The sample of the research was 6519 women in the 1993 research, 8576 women in the 1998 research, 8075 women in the 2003 research, 7405 women in the 2008 study and 9746 women in the 2013 study. The migration variable was determined by the childhood residential area of women in the study. In the results of the study, it has been identified that the percentage of people living in urban areas has increased continuously, and more than 60% of women at secondary and higher education level live in urban areas for five research period. Also the percentage of living in cities was found higher in women who were unmarried, unemployed, those with health insurance and living in the Western Region.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ŞANTAŞ, G. (2019). TÜRKİYE’DE İÇ GÖÇÜN DAĞILIMI. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, Sayı: 45, 893–917. https://ajindex.com/articles/7900

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Adıgüzel, Y. (2016). Göç Sosyolojisi. Ankara:
  2. Nobel Akademik Yayıncılık. Akıncı, B., Nergiz, A., Gedik, E. (2015). Uyum Süreci Üzerine Bir Değerlendirme: Göç ve Toplumsal Kabul. Göç Araştırmaları Dergisi, 1(2), 58-83.
  3. Aksu, H., Sevil, Ü. (2010). Göç ve Kadın Sağlığı. Maltepe Üniversitesi Hemşirelik Bilim ve Sanatı Dergisi, 2(3), 133-138.
  4. Awuse, N., Agyei, J., Tandoh-Offin, P. (2016). The Cost-Benefit Analysis of Migration from Northern to Southern Ghana. Researchjournali’s Journal of Economics, 4(5), 1-15.
  5. Bahar, O., Korkmaz Bingöl, F. (2010). Türkiye'de İç Göç Hareketlerinin İstihdam ve İşgücü Piyasalarına Etkileri. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15(2), 43-61.
  6. Birinci, S. (2017).
  7. Türkiye'de Göç Etkinliği, Nüfus Devinimi ve Nüfus Değişimi (2014-2015). Türk Coğrafya Dergisi, 69, 81-88.
  8. Buz, S. (2009). Göç ve Kentleşme Sürecinde Kadınların Görünürlüğü. Aile ve Toplum, 5(17), 40-50.
  9. Bülbül, S., & Köse, A. (2010). Türkiye'de Bölgelerarası İç Göç Hareketlerinin Çok Boyutlu Ölçekleme Yöntemi İle İncelenmesi. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 39(1), 75-94.
  10. Catney, G. (2016). Minority Internal Migration in Europe. New York: Routledge. Çağlayan, S. (2006).
  11. Göç Kuramları, Göç ve Göçmen İlişkisi. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17, 67-91.
  12. Çelik, F. (2002). İç Göçlerin Seçkinlik Yaklaşımı İle Analizi. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13, 275-296.
  13. Çelik, F. (2005). İç Göçler: Teorik Bir Analiz. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(2), 167-184.
  14. Çelik, F. (2006). İç Göçlerin İtici ve Çekici Güçler Yaklaşımı İle Analizi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 27, 149-170.
  15. Dennett, A., Stillwell, J. (2008). Population Turnover and Churn: Enhancing Understanding of Internal Migration in Britain through Measures of Stability. Population Trends, 134, 24-41.
  16. Dücan, E. (2016). Türkiye’de İç Göçün Sosyo-Ekonomik Nedenlerinin Bölgesel Analizi. Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 12(2), 167-183.
  17. Fellmeth, G., Fazel, M., Plugge, E. (2016). Migration and Perinatal Mental Health in Women From Low‐and Middle‐Income Countries: A Systematic Review and Meta‐Analysis. BJOG: An International Journal of Obstetrics & Gynaecology, 124(5), 742-752.
  18. Ginsburg, C., Bocquier, P., Béguy, D., Afolabi, S., Augusto, O., Derra, K., Herbst, K., Lankoande, B., Odhiambo, F., Otiende, M., Soura, A., Wamukoya, M., Zabre, P., White, M.J., Collinson,