Dergiler / Medeniyet ve Toplum Dergisi / 2021 / Cilt: 5 - Sayı: 1

Bütünleşik Afet Yönetimine Sosyolojik Bakış: Toplumsal Yapı, İşlev ve Temel Kavramlar Işığında Bir Okuma Denemesi

Sayfa
18–34
Yayın Tarihi
2021-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bağlamda çalışma, bütünleşik afet yönetimi ve klasik sosyoloji ilişkisine odaklanmakta ve yapı-kurum-işlev perspektifine ek olarak rasyonelleşme, organik dayanışma, kolektif bilinç, bürokrasi ve uzmanlaşma gibi klasik sosyolojinin bazı temel kavramları doğrultusunda bir inceleme ortaya koymaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Geçmişten günümüze toplumların sürekli karşı karşıya geldiği ve zarar gördüğü afetler, zamanla mücadele edilen ve yönetilmesi gereken süreçlere dönüşmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Buradan hareketle afetlerin aile, ekonomi, sağlık gibi toplumsal kurumlara, dolayısıyla toplumsal yapıya olumsuz etkisi afetlerle mücadelede git gide toplumsal bir farkındalık ve bilinci doğurmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bağlamda çalışma, bütünleşik afet yönetimi ve klasik sosyoloji ilişkisine odaklanmakta ve yapı-kurum-işlev perspektifine ek olarak rasyonelleşme, organik dayanışma, kolektif bilinç, bürokrasi ve uzmanlaşma gibi klasik sosyolojinin bazı temel kavramları doğrultusunda bir inceleme ortaya koymaktadır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Bütünleşik Afet Yönetimi · Toplumsal İşlev · Kolektif Bilinç

Özet

Geçmişten günümüze toplumların sürekli karşı karşıya geldiği ve zarar gördüğü afetler, zamanla mücadele edilen ve yönetilmesi gereken süreçlere dönüşmüştür. Afetin kaynağının/sebebinin önce Tanrı, sonrasında doğa, son olarak da insan olarak algılanışı, afetlere yönelik toplumsal müdahaleyi gerekçelendiren temel zihniyet dönüşümüdür. Buradan hareketle afetlerin aile, ekonomi, sağlık gibi toplumsal kurumlara, dolayısıyla toplumsal yapıya olumsuz etkisi afetlerle mücadelede git gide toplumsal bir farkındalık ve bilinci doğurmaktadır. Zira afetler toplumsal kurumların ve aktörlerin işlevlerini yerine getirmesini farklı ölçek ve sürelerde engellemekte ve toplumsal uyum mekanizmalarına zarar vermektedir. Bu zararı engellemek adına toplumların resmi ya da sivil mercileri aracılığı ile geliştirdiği afet yönetim süreçleri devreye girmektedir. Bu çalışmada, afetlerin zararlarını azaltma amacı taşıyan afet yönetimi, günümüzde ortaya çıkan bütünleşik afet yönetimi perspektifi açısından ele alınmıştır. Bu perspektif hem afet öncesinde hem de afet sonrasında hayata geçirilen uygulamaları içermesi ve toplumsal aktörlerin tamamının katılımını ön görmesi sebebiyle bütünleşik olarak adlandırılmaktadır. Bu adlandırma sosyolojinin en temel inceleme konuları olan toplumsal kurumlar, toplumsal yapı ve işlev konularında doğrudan ya da dolaylı olarak zengin veriler sunmakta ve somut karşılıklar bulmaktadır. Bu bağlamda çalışma, bütünleşik afet yönetimi ve klasik sosyoloji ilişkisine odaklanmakta ve yapı-kurum-işlev perspektifine ek olarak rasyonelleşme, organik dayanışma, kolektif bilinç, bürokrasi ve uzmanlaşma gibi klasik sosyolojinin bazı temel kavramları doğrultusunda bir inceleme ortaya koymaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ALKIN, R. C. (2021). Bütünleşik Afet Yönetimine Sosyolojik Bakış: Toplumsal Yapı, İşlev ve Temel Kavramlar Işığında Bir Okuma Denemesi. Medeniyet ve Toplum Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 1, 18–34. https://ajindex.com/articles/789720

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. AFAD (2021a). Açıklamalı Afet Yönetimi Terimleri Sözlüğü/Afet. https://www.afad.gov.tr/aciklamali-afet-yonetimi-terimleri-sozlugu (Erişim Tarihi: 24.03.2021). AFAD (2021b). Açıklamalı Afet Yönetimi Terimleri Sözlüğü/Bütünleşik Afet Yönetimi. https://www.afad.gov.tr/aciklamali-afet-yonetimi-terimleri-sozlugu (Erişim Tarihi: 24.03.2021).
  2. Alexander, D. (2012). Disasters: Lessons Learned?, Journal of Geography and Natural Disasters, 2(1), 1-2.
  3. Alexander, J. C. (1992). Durkheim's Problem and Differentiation Theory Today. In Hans Haferkamp and Neil J. Smelser (Eds.), Social Change and Modernity (pp. 179-205).
  4. Los Angeles, CA: University of California Press.
  5. Balcı, A. (2005). Bürokrasi-Demokrasi İlişkisi ve Hesap Verebilirlik Yaklaşımı. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 23(1), 313-338.
  6. Baltacı, A. (2019). Sosyal Sistem Kuramı ve Eğitim Örgütlerine Etkileri. Medeniyet Eğitim Araştırmaları Dergisi, 3(1), 1-19.
  7. Bayhan, V. (2020). Afetlerin Psiko-Sosyal Etkileri ve Psiko-Sosyal Destek Uygulamaları. İslam Can (Ed.), Afet Sosyolojisi içinde (ss. 285-303). Konya: Çizgi Kitabevi.
  8. Beck, U. (1992). Risk Society: Towards a New Modernity. London: Sage. Beetham, D. (1991). Max Weber and the Legitimacy of the Modern State. Analyse & Kritik, 13(1), 34-45.
  9. Burns, T. (2007). System Theories. In George Ritzer (Ed.), The Blackwell Encyclopedia Sociology (11th Edition) (pp. 4922-4928). Oxford: Blackwell Publishing. Burns, T., & Engdahl, E. (1998). The Social Construction of Consciousness. Part 1: Collective Consciousness and its Socio-Cultural Foundations. Journal of Consciousness Studies, 5(1), 67-85.
  10. Can, İ. (2020). Giriş Niyetine-Afet Sosyolojisine Alan Açma Çabası. İslam Can (Ed.), Afet Sosyolojisi içinde (ss. 15-39). Konya: Çizgi Kitabevi.
  11. Carter, W. N. (2008). Disaster Management-A Disaster Manager’s Handbook. Mandaluyong: Asian Development Bank. Clegg, S. (2007). Bureaucracy and Public Sector Governmentality. In George Ritzer (Ed.), The Blackwell Encyclopedia Sociology (11th Edition) (p. 376-378). Oxford: Blackwell Publishing. Coetzee, C., & Van Niekerk, D. (2012). Tracking the Evolution of the Disaster Management Cycle: A General System Theory Approach. Jàmbá: Journal of Disaster Risk Studies, 4(1), 1-9.
  12. Coleman, J. S. (1988). Social Capital in the Creation of Human Capital. American Journal of Sociology, 94, 95-120.
  13. Cox, R. S., & Perry, K.M. (2011). Like a Fish Out of Water: Reconsidering Disaster Recovery and the Role of Place and Social Capital i