Dergiler / Maliye Dergisi / 2019 / Sayı: 176

Türk Sivil Havayolu Taşımacılığında Regülasyonların Sektöre Etkisi (2003-2017)

The Effects of Regulations in Turkish Civil Air Transport on the Sector (2003-2017)

Sayfa
152–171
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular 2003 yılından 2017 yılına kadar özel havayolu şirketlerinin pazar payının önemli bir şekilde arttığını göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Regülasyon iktisadi verimlilik, hakkaniyet, sağlık ve esenlik gibi amaçları gerçekleştirmek için piyasa ekonomisinin devlet tarafından denetimi ve kontrolüdür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada Türk sivil havayolu taşımacılığı ile ilgili regülasyonların sektöre etkileri incelenmiştir. 1983 yılında 2920 sayılı Sivil Havacılık Kanunu’nun çıkarılması ve 2003 yılında özel havayolu işletmelerine iç hatlarda uçuş izni verilmesi en önemli regülasyonlardır.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular 2003 yılından 2017 yılına kadar özel havayolu şirketlerinin pazar payının önemli bir şekilde arttığını göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2003 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Regülasyon iktisadi verimlilik, hakkaniyet, sağlık ve esenlik gibi amaçları gerçekleştirmek için piyasa ekonomisinin devlet tarafından denetimi ve kontrolüdür. Sivil havayolu taşımacılığı da regüle edilmesi gereken sektörlerden birisidir. Bu çalışmada Türk sivil havayolu taşımacılığı ile ilgili regülasyonların sektöre etkileri incelenmiştir. 1983 yılında 2920 sayılı Sivil Havacılık Kanunu’nun çıkarılması ve 2003 yılında özel havayolu işletmelerine iç hatlarda uçuş izni verilmesi en önemli regülasyonlardır. Bulgular 2003 yılından 2017 yılına kadar özel havayolu şirketlerinin pazar payının önemli bir şekilde arttığını göstermektedir. Gerçekleştirilen regülasyonların sonucunda sektörün son 15 yılda önemli bir gelişme gösterdiği ve bu gelişimin devam etme eğiliminde olduğu görülmektedir.

Abstract

Regulation is supervision and control of economic activities of private enterprises by the government in order to gain economic efficiency, fairness, health and safety. Civil air transport is also one of the sectors that needs to be regulated. In this study, the economic impact of regulations in Turkish Civil Air Transport are examined. The issue of Civil Aviation Law No. 2920 in 1983 and flight permits given to private airlines in 2003 were the most important regulations. The findings show that the market share of private airline companies increased significantly from 2003 to 2017. Turkey’s air transport sector rose to top positions in the world and in Europe. As a result of the regulations, it could be suggested that the sector has made a significant progress in the last 15 years and this development has a tendency to proceed.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SAĞBAŞ, İ., ÇELİK, E. (2019). Türk Sivil Havayolu Taşımacılığında Regülasyonların Sektöre Etkisi (2003-2017). Maliye Dergisi, Sayı: 176, 152–171. https://ajindex.com/articles/78826

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Akça, H. (2007),
  2. Regülasyon Ekonomisi, Adana: Nobel Kitabevi.
  3. Bakırcı, M. (2012), Ulaşım Coğrafyası Açısından Türkiye’de Havayolu Ulaşımının Tarihsel Gelişimi ve Mevcut Yapısı, Marmara Coğrafya Dergisi, Sayı: 25, 340-377.
  4. Battal, Ü., Yılmaz, H. ve Ateş, S.S. (2006), “Türkiye’de İç Hatlarda Serbestleşme ve Geleceği”, Kayseri VI. Havacılık Sempozyumu, 12-14
  5. Mayıs, Nevşehir. Borenstein, S. (1992), “The Evolution of US Airline Competition”, Journal of Economic Perspectives, 6(2), 45-73.
  6. Çelebi, A. (2008), Türkiye’nin Tam Üyelik Sürecinde AB Sivil Havacılık Müktesebatına Uyum Düzeyi ve Türkiye-AB Sivil Havacılık Sorunları (Yayınlanmamış YL Tezi), Ankara:
  7. Ufuk Üniversitesi.
  8. Çiçek, G. (2004), Türkiye’de Sivil Havacılığın Yeniden Yapılanması: DHMİ Örnek Olayı (Yayımlanmamış YL Tezi), Ankara: Atılım Üniversitesi. Devlet Hava Meydanları İşletmesi Genel Müdürlüğü (2018), 2017
  9. Faaliyet Raporu, Ankara.
  10. Devlet Planlama Teşkilatı (2001), “Ulaştırma Özel İhtisas Komisyonu Raporu Hava Yolu Ulaştırması Alt Komisyonu Raporu”, Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı, Ankara.
  11. Ekdi, B., Öztürk, E.E., Ünlü, H.H., Ünlüsoy, K. ve Çınaroğlu, S. (2000), “Rekabet Kuralları ile Uyumlu Olmayan Mevzuat Listesi (I)”, Rekabet Dergisi, (9), 49-76.
  12. Gerede, E. (2006), “Sivil Havacılık Faaliyetlerin Sınıflandırılması ve Türkiye’de Hava Taşımacılığı Faaliyetlerinin Tanımlanmasına İlişkin Sorunlar”, VI. Havacılık Sempozyumu, Kayseri. Gerede, E. (2011), “Türkiye'deki Havayolu Taşımacılığına İlişkin Ekonomik Düzenlemelerin Havayolu İşletmelerine Etkisinin Değerlendirilmesi”, Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(2), 505-537.
  13. Gerede, E. ve Orhan, G. (2015), Havayolu Taşımacılığı ve Ekonomik Düzenlemeler Teori ve Türkiye Uygulaması, Ankara: Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü Yayınları Art Ofset Matbaacılık Ltd. Şti. Gökırmak, H. (2014), “Türk Hava Yolları'nın Havacılık Sektöründeki Konumu”, Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 2(4), 1-29.
  14. Hassu, M. (2004), Rekabet Hukuku ve Hava Taşımacılığı Sektörü, Rekabet Kurumu Uzmanlık Tezi, Ankara.
  15. Joskow, P.L. ve Rose, L.R. (1989), “The Effects of Economic Regulation” Handbook of Industrial Organization. 2(25), 1449-1506.
  16. Karatay, E., Şahin, M., Yalçın, P. ve Kırtılığlu, Y. (2014), Sivil Havacılık Sektörünün Ulusal Ve Uluslar Arası Düzeyde İncelenmesi, Erzincan Üniversitesi, Üniversite Sanayi İşbirliği (USIMP). Korul, V. ve Küçükönal, H. (2003), “Türk Sivil Havacılık Sisteminin Yapısal Analizi”, Ege Academic Review, 3(1), 24-38. Levine,