Bu yüzden “bireysel mutluluk” daha çok, tüketimi belirtilen biçimdeki yüksek tüketimden yukarı çıkarmanın bir işlevi olarak kabul görmektedir
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Tüketim kavramının kültürel bir konu olarak ortaya çıkışı, 1950 sonları ve 1960 başlarında tüketim toplumu ve gelişimi hakkında yapılan tartışmalara dayanmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Daha sonra 1970’lerin kültürel çalışmaları kapsamında yapılan ve alt kültürlerin, ticaret ürünlerini ne şekilde kendine mal ederek alternatif ve karşıt anlamlar üretmeyi amaçladıklarını inceleyen bir çalışma ile tamamen açığa çıkmıştır Storey, 2000: 136 .
💡
Sonuç & Katkı:Bu yüzden “bireysel mutluluk” daha çok, tüketimi belirtilen biçimdeki yüksek tüketimden yukarı çıkarmanın bir işlevi olarak kabul görmektedir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri
Özet
Tüketim kavramının kültürel bir konu olarak ortaya çıkışı, 1950 sonları ve 1960 başlarında tüketim toplumu ve gelişimi hakkında yapılan tartışmalara dayanmaktadır. Daha sonra 1970’lerin kültürel çalışmaları kapsamında yapılan ve alt kültürlerin, ticaret ürünlerini ne şekilde kendine mal ederek alternatif ve karşıt anlamlar üretmeyi amaçladıklarını inceleyen bir çalışma ile tamamen açığa çıkmıştır Storey, 2000: 136 . Tüketimin verdiği tatmin, başkalarına yetişmek ya da onları geçmek ve hatta bir önceki yılı aşmakla mümkün olmaktadır. Bu yüzden “bireysel mutluluk” daha çok, tüketimi belirtilen biçimdeki yüksek tüketimden yukarı çıkarmanın bir işlevi olarak kabul görmektedir
🔖
Bu Makaleye Atıf Yap
HIZ, G., DİNÇER, O., KARAOSMANOĞLU, K. (2010). Tüketim Kültürünün Var ettiği Reklam Objesi Kadınlar ve Satın Alma Kararlarına Etkisi. Kurgu, Cilt: 23 - Sayı: 1, 1–13. https://ajindex.com/articles/787618
Detay Yayıncılık. Babür Tosun, N. (2006). “Reklam Aracı Olarak Kadın,” Kadın Çalışmaları Dergisi, sayı 1, Nisan. Baudrillard, J. (1995). “Bir Tüketim Kuramı Üzerine,” Cogito, sayı: 5, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, s. 89-102.
Baumann, Z. (1999). Küreselleşme: Toplumsal Sonuçları. İstanbul:
Ayrıntı. Çağlar, İ. ve Kılıç, S. (2005). Pazarlama Kitabı. Mesleki ve Teknik Yayınlar Serisi, No. 4 Ankara:
Nobel Yayınevi.
Çakar Mengü, S. (2004). Televizyon Reklamlarında Kadına Yönelik Oluşturulan Toplumsal Kimlik. İstanbul: İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları.
Douglas, M. ve Isherwood, B. (1999).
Tüketimin Antropolojisi, Ankara:
Dost Kitabevi.
Featherstone, Mike (1994). Postmodernizm ve Tüketim Kültürü. İstanbul: Ayrıntı Yayınları. Gencel-Bek, www.bianet.org/2006/02/22/medya_ve_cinsiyetcilik_kasaum.doc ve Binark, M. (2006).
Medya ve Cinsiyetçilik. Güneri, B. F. (2002). “Bilgi çağında ekonomik revizyonların yazılı basın işletmelerine etkisi ve reklam,” Pazarlama Dünyası Dergisi, yıl: 16, sayı 2002-03, İstanbul: Globus Dünya Basımevi. http://www.istanbul.edu.tr/iletim/74/haberler/iletisim3.htm
Jefkins, F. ( 1985). Advertising: The M&Ek. Hand Book Series. London. Kocabaş, F., Elden, M. ve Yurdakul, N. (1999). Reklam ve Halkla İlişkilerde Hedef Kitle. İstanbul:
İletişim. Kula Demir, N. (2006). “Kültürel Değişimlerin Reklamlarda Kadın ve Erkek Rol Modellerine Yansıması,” Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, cilt:16, sayı:1, s. 285-304.
Odabaşı, Y. (1999). Tüketim Kültürü. İstanbul:
Sistem Yayıncılık. Sarı, N. (1999). “Devingen Reklam Görüntülerinde Tutku Ögeleri Aracılığıyla Cinsellik Kavramının Aktarımı ve Çözümlenmesi,” İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, İstanbul Üniversitesi Yayınları, sayı 9, s. 362-374.
Hira İ. (2003). “Sanayi Sonrası Toplum Kuramları” Şimşek, S. ve Uğur İ. (2003). “Star Stratejisi ve Uygulamaları,” Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, sayı 10, s. 349-3