KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Kocaeli İlahiyat Dergisi / 2017 / Cilt: 1 - Sayı: 1

Abdülkâdir Geylânî ve İbnü'l-Arabî'ye Nispet Edilen Bir Metin: Gavsiyye Risâlesi Üzerine Bir Literatür Değerlendirmesi

M. Nedim TAN
Sayfa
19–39
Yayın Tarihi
2017-05-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede Gavsiyye’ye ilişkin görüşlere değinilmiş, Osmanlı ve Hint kültür coğrafyalarında yazılan Farsça ve Türkçe şerhler hakkında literatür bilgisi verilmiş, eser etrafında ortaya çıkan akademik görüşler değerlendirilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Gavsiyye, tasavvuf tarihinde Abdülkādir Geylânî ve Muhyiddin İbnü’l-Arabî’ye atfen tanınmış küçük bir risâledir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Diğer taraftan Gavsiyye’nin Abdülkādir Geylânî’ye atfedilmesine dönük farklı kabullere erken dönemlerden itibâren rastlanılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede Gavsiyye’ye ilişkin görüşlere değinilmiş, Osmanlı ve Hint kültür coğrafyalarında yazılan Farsça ve Türkçe şerhler hakkında literatür bilgisi verilmiş, eser etrafında ortaya çıkan akademik görüşler değerlendirilmiştir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Gavsiyye · Abdülkadir Geylani · Muhyiddin ibnü'l-Arabi

Özet

Gavsiyye, tasavvuf tarihinde Abdülkādir Geylânî ve Muhyiddin İbnü’l-Arabî’ye atfen tanınmış küçük bir risâledir. Tasavvuf kavramlarını insân-ı kâmil fikri çerçevesinde işleyişi dolayısıyla dikkat çeken Gavsiyye, XIV. yüzyıldan itibâren tercüme ve şerh konusu edilmiş, özellikle Hindistan ve Osmanlı kültür coğrafyalarında yaygınlık kazanmıştır. Nazarî bir sistematiğin işlenmediği, daha çok tarikat merkezli duyarlılıkların yansıdığı bu metinler kavramsal açıdan çok yönlü bir içerik sunarlar. Diğer taraftan Gavsiyye’nin Abdülkādir Geylânî’ye atfedilmesine dönük farklı kabullere erken dönemlerden itibâren rastlanılmaktadır. Bu itirazlar, genel olarak şathiye kavramına yüklenen anlamla ilgili gözükmekte olup XIX. yüzyıl sonunda çeşitli polemiklerin doğmasına sebep olmuştur. Bu makalede Gavsiyye’ye ilişkin görüşlere değinilmiş, Osmanlı ve Hint kültür coğrafyalarında yazılan Farsça ve Türkçe şerhler hakkında literatür bilgisi verilmiş, eser etrafında ortaya çıkan akademik görüşler değerlendirilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TAN, M. N. (2017). Abdülkâdir Geylânî ve İbnü'l-Arabî'ye Nispet Edilen Bir Metin: Gavsiyye Risâlesi Üzerine Bir Literatür Değerlendirmesi. Kocaeli İlahiyat Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 1, 19–39. https://ajindex.com/articles/786173

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Akkuş, Mehmet, Abdullah Salâhaddîn-i Uşşâkî’nin Hayatı ve Eserleri, Ankara: MEB, 1998.
  2. Bebek, Adil, “İbn Azzûz”, DİA, XIX, s. 342-343. Belhî, Ahmed Muhtar, İlhâmât-ı Kādiriyye Tercüme ve Şerhi (haz. Mustafa Okurkan), Sivas: Esform Ofset, 2010.
  3. Birinci, Ali, “Osmanlı Devletinde Matbuat ve Neşriyat Yasakları Tarihine Medhal”, Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, Cilt: 4, Sayı: 7, 2006, s. 291-349. Bosnevî, Abdullah, Tecelliyâtü arâisi’n-nusûs fî minassâti hikemi’l-Fusûs I-II, İstanbul: Matbaa-i Âmire, 1290/187. Bursalı Mehmed Tâhir, İbn Arabî Hazretleri (haz. Tahir Galip Seratlı), Konya: Kardelen, 2011. Bursalı Mehmed Tâhir, Osmanlı Müellifleri I-III, İstanbul: Matbaa-i Âmire, 1333. Bursalı Mehmed Tâhir, Terceme-i Hâl ve Fezâil-i Şeyhü’l-Ekber Muhyiddîn-i Arabî (nşr. Tüccarzâde İbrâhim Hilmi), İstanbul: Kütübhâne-i İslâm ve Askerî, 1316. Ceyhan, Semih, “Salâhî Efendi”, DİA, XXXVI, s. 17-19.
  4. Çakır, Adalet, Mehmed Rif ’at Efendi’nin Nefhatü’r-riyâzi’l-âliye’sinde Abdülkādir-i Geylânî ve Kādirîlik I-II, İstanbul: İSAM, 2012.
  5. Çakmaklıoğlu, M. Mustafa, İbn Arabî’de Ma’rifetin İfadesi, İstanbul: İnsan, 2007.
  6. Ertuğrul, İsmail Fennî, Vahdet-i Vücûd ve İbn-i Arabî (haz. Mustafa Kara), İstanbul: İnsan Yayınları, 2008.
  7. Ertuğrul, İsmail Fennî, Vahdet-i Vücûd ve Muhyiddîn Arabî, İstanbul: Orhâniye Matbaası, 1928. Geylânî, Abdülkādir, İbnü’l-Arabî‒Ali b. Vefâ, Hakk’ın Nuruna Mirac (haz. Muhammed Bedirhan), İstanbul: Hayy, 2011. Geylânî,Abdülkādir, Risâleler (haz. Dilaver Gürer), İstanbul: İnsan, 2013. Gîsûdırâz, Muhammed Hüseyin, Cevâhiru’l-uşşâk (haz. Nezir Muhammed Han), Hayrâbâd: Ahd-ı Âferîn, 1943. Gîsûdırâz, Muhammed Hüseyin, Cevâhiru’l-uşşâk (trc. Ahmed Hüseyin), Lahor: Progressive Books, 2000.
  8. Gürer, Dilaver, Abdülkādir Geylânî Hayatı, Eserleri, Görüşleri, İstanbul: İnsan Yayınları, 2013. Hasan Geylânî, “Risâle-i Gavsiyye” (tahk. Necip Mâil Herevî), Resâilü İbn Arabî, Tahran: İntişârât-ı Mevlâ, 1988, s. 23-46. İbn Azzûz, Muhammed Mekkî, “es-Seyfü’r-rabbânî fî unuki’l-mu’teriz ale’l-gavsi’l-Geylânî”, Sırru’l-esrâr ve Mazharu’l-envâr (tahk. Ahmed Ferid el-Mezîdî), Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2007, s. 401-504. İmâm Rabbânî, Mektûbât-ı Rabbânî Tercümesi I-III (çev. T. Hakan Alp vd.), İstanbul: Yasin yay., 2010. Karamânî,Ali b. Muhammed,el-Hakku’z-zâhir fî şerhi hâli’ş-şeyh Abdilkādir, yy., ty. Kâtip Çelebi, Keşfü’z-zünûn an esâmi’l-kütübi ve’l-fünûn I-II (haz. Şerefettin Yaltkaya, Rıfat Bilge), İstanbul: Maarif Matbaası, 1941.
  9. Konuk, Ahmed Avni, Fusûsu’l-Hikem