KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2017 / Cilt: 7 - Sayı: 2

ROL MODEL OLARAK SOSYAL BİLGİLER ÖĞRETMENİ

Deniz TONGA
Sayfa
17–30
Yayın Tarihi
2017-07-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak değer eğitiminin en önemli unsuru öğretmendir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Sosyal bilgiler dersi, doğası ve amaçları gereği değerler ile doğrudan ilgilidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Değer, sadece insanın kendi hayatını değil, aynı zamanda insanların diğer insanlar ile olan ilişkilerini de doğrudan etkileyen bir kavramdır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak değer eğitiminin en önemli unsuru öğretmendir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Sosyal Bilgiler · Rol Model · Değer Eğitimi

Özet

Sosyal bilgiler dersi, doğası ve amaçları gereği değerler ile doğrudan ilgilidir. Değer, sadece insanın kendi hayatını değil, aynı zamanda insanların diğer insanlar ile olan ilişkilerini de doğrudan etkileyen bir kavramdır. Toplum içinde değerleri günlük yaşamına davranış olarak yansıtan bireyler çoğaldıkça toplumsal huzur da o kadar çok artacaktır. Özellikle öğrenciler üzerinde değer açısından aileden sonra ikinci önemli kurum okullar, dolayısıyla da öğretmenlerdir. Bireyin değer sistemi oluşumunda aile, toplum, medya, din ve okullar önemli bir etkiye sahiptir. Ancak bunlar içerisinde sadece okullar değer eğitimini planlı ve formal olarak yerine getirir. Bu çalışmanın amacı, sosyal bilgiler dersinde öğrencilere kazandırılmak istenen değerlere ilişkin sosyal bilgiler öğretmenlerini bir rol model olarak değerlendirmektir. Örneğin, sosyal bilgiler dersinde doğrudan verilecek değerlerden biri de dürüstlüktür. Sosyal bilgiler öğretmenin kendisi dürüst değil ise, öğrencilerine de dürüstlük değeri ile ilgili farkındalık oluşturamayacağına inanılmaktadır. Burada vurgulanmak istenen temel unsur, sosyal bilgiler öğretmeninin kişiliğinin değer eğitimini doğrudan etkilediğidir. Ancak burada karşımıza çıkan olumsuz durum ise, öğretmenlik eğitiminde kısıtlı da olsa değerler eğitimine ilişkin dersler (seçmeli) olmasına rağmen, bizzat öğretmenin kendisinin bu değerleri kazanmasına ilişkin yeterli bir eğitim bulunmamaktadır. Sonuç olarak değer eğitiminin en önemli unsuru öğretmendir. Öğretmensiz değer eğitimi düşünülemez. Değerleri içselleştirmiş, değerlerin önemine kendi inanmış bir sosyal bilgiler öğretmeninin rol model olarak öğrenciler üzerindeki etkisinin artacağına ve öğrencilerde değerlere ilişkin daha çok farkındalık oluşacağına inanılmaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TONGA, D. (2017). ROL MODEL OLARAK SOSYAL BİLGİLER ÖĞRETMENİ. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 2, 17–30. https://ajindex.com/articles/784297

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (21)

  1. Bacanlı, H. (2006). Gelişim ve Öğrenme. Ankara:
  2. Nobel Yayın Dağıtım. Balcı, F. A., & Yelken, T. Y. (2013). İlköğretim Sosyal Bilgiler Programında Yer Alan Değerler ve Değer Eğitimi Uygulamaları Konusunda Öğretmen Görüşleri. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(1), s. 195-213.
  3. Belet, Ş. D. Yaşar, Ş. (2007). Öğrenme Stratejilerinin Okuduğunu Anlama ve Yazma Becerileri İle Türkçe Dersine İlişkin Tutumlara Etkisi. Eğitimde Kuram ve Uygulama. 3 (1). s. 69-86.
  4. Binbaşıoğlu, C. (1992). Eğitim Psikolojisi. Ankara:
  5. Binbaşıoğlu Yayınları.
  6. Buyurgan, S. & Buyurgan, U. (2012). Sanat Eğitimi ve Öğretimi. Ankara:
  7. Pegem Akademi Yayıncılık. Cüceloğlu, D. (2003). İnsan ve Davranışı. İstanbul:
  8. Remzi Kitabevi.
  9. Çengelci, T. & Hancı, B. & Karaduman, H. (2013). Okul Ortamında Değerler Eğitimi Konusunda Öğretmen ve Öğrenci Görüşleri. Değerler Eğitimi Dergisi. 11 (25). s. 33-56.
  10. Demirbaş, M. Yağbasan, R. (2005). Sosyal Öğrenme Teorisine Dayalı Öğretim Etkinliklerinin, Öğrencilerin Bilimsel Tutumlarının Kalıcılığına Olan Etkisinin İncelenmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 18 (2), s. 363-382.
  11. Erdoğan, M. (2007). Yeni Geliştirilen Dördüncü ve Beşinci Sınıf Fen ve Teknoloji Dersi Öğretim Programının Analizi; Nitel Bir Çalışma. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(2), s. 221-254.
  12. Ergin, A. (2012). Eğitimde Etkili İletişim. Ankara:
  13. Anı Yayıncılık. Ersoy, Y. (2006). İlköğretim Matematik Öğretim Programındaki Yenilikler-I: Amaç, İçerik Ve Kazanımlar. İlköğretim Online. 5 (1). s. 30-44.
  14. Evans, R. W. (2004). The Social Studies Wars. What Should We Teach the Children. New York: Teachers College Press.
  15. Gömleksiz, M. & Cüro, E. (2011). Sosyal Bilgiler Dersi Öğretim Programında Yer Alan Değerlere İlişkin Öğrenci Tutumlarının Değerlendirilmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi. 8 (1). s. 95-134.
  16. Kağıtçıbaşı, Ç. & Cemalcılar, Z. (2016). Dünden Bugüne İnsan ve İnsanlar. İstanbul:
  17. Evrim Yayınevi.
  18. Karataş, S. & Tabak, N. (2010). İlköğretim Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretim Programına İlişkin Öğretmen Görüşleri. Kuramsal Eğitimbilim, 3 (1), s. 56-65.
  19. Kılıç, M. & Kaya, A. & Yıldırım, N. & Genç, G. (2004). Eğitimci Gözüyle Öğretmen ve Öğrenci. XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, 6-9 Temmuz 2004
  20. İnönü Üniversitesi,
  21. Eğitim Fakültesi, Malatya. Kocabaş, A. & Selçioğlu, E. (2006). İlköğretim Okulları 4. ve 5. Sınıflarında Müzik Dersinin Gerçekleşme Düzeyi ve Öğrencilerin Beklentilerine İlişkin Görüşleri. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19 (19)